Onderweg

De beste wortelcake

Wij eten graag monapuddinkjes, vooral de roze met rode saus. De smaak is de perfecte chemische balans van nep-framboos en suiker, en de knalroze kleur is ongetwijfeld in het laboratorium uitgevonden. Dat zal ons een worst zijn: heerlijk is ie, die roze pudding. En de perfecte hoeveelheid voor een vijfkoppig gezin: Ak en ik krijgen allebei een kwart, en de… Read more →

Met zijn broek op zijn enkels

We kwamen terug van een dagje uit. De kinderen waren in de auto in slaap gevallen. Mathis met zijn wang tegen de zitting van zijn stoeltje, Lauren op de voorstoel, hangend in de gordel van haar rechte zitje. We moesten nog boodschappen doen, dus Ak parkeerde de auto bij de supermarkt en ik bleef bij de kinderen achter. Ik dacht… Read more →

Een roze ballon

Ze vond een ballon op straat, een roze van de MacDonalds. Juichend greep ze hem beet: helemaal haar lievelingskleur, helemaal perfect. De ballon moest achterin in de buggy mee naar huis. Vanaf dat moment stond ze op de uitkijk: misschien zouden er wel meer ballonnen langs komen waaien. En haar speurwerk werd beloond; niet lang na de roze vloog er… Read more →

Lange reis

En wat neem je dan mee voor onderweg als je tien uur in de auto moet zitten? Bijna zonder er bij na te denken zijn we op Marktplaats op zoek gegaan naar dvd-schermpjes voor achterin. We rijden eerst een stukje ’s nachts en dan slapen ze hopelijk nog. Daarna een stukje ochtendtrance (dat hebben ze normaalgesproken nooit, maar in mijn… Read more →

Als je onderbroek maar goed zit

Lauren is nogal bezig met hoe mijn onderbroek zit. Ze zag een tijdje terug een reclame voor strings waar ze schaterend om moest lachen. ‘Mama, kijk, deze mevrouwen hebben hun onderbroek verkeerd om aan! De kleine kant achter en de grote kant voor!’ Hilarisch natuurlijk, maar er nestelde zich meteen een zorgje in haar hoofd. Want mevrouwen kunnen hun onderbroek… Read more →

Gestrand

Vlak voor we vertrekken naar de verjaardag van zwager W. steekt Ak nog snel zijn werktelefoon in zijn zak. Hij heeft ‘dienst’ dit weekend, wat betekent dat hij op elk moment bereikbaar moet zijn, mocht er in de gemeente iets gebeuren waar een woordvoerder bij nodig is. ‘Ik mag eigenlijk niet verder dan een uur van mijn werk zijn’ zegt… Read more →

De vrouw met vetvlekken

We krijgen nauwelijks tijd om te wennen aan Aks nieuwe baan. Ik bedoel, had ik het dinsdag nog over een nieuw ritme? De laatste dagen verlopen volkomen ritme-loos. Ak is 24/7 on duty, mij achterlatend met een vaag gevoel van ‘in welk wespennest hebben we ons nu weer gestoken’. Midden in de nacht sturen we sms-jes naar elkaar. ‘Hou je… Read more →