Lauren

Mijn afgesneden hoofd graag terug, alstublieft

We horen het liedje ‘in de verte klinkt een stem..’ van Marco Borsato. Lauren, die de dramatiek niet van een vreemde heeft, houdt haar hoofd een beetje schuin en zegt zuchtend: ‘Dit is ook wel een beetje een zielig liedje, hè?’. Ja, knik ik bevestigend. Om precies uit te leggen waar het over gaat voert waarschijnlijk te ver, maar het… Read more →

Eng

We gingen naar de verjaardag van een buurjongetje, Lauren, Mathis en ik, en op die verjaardag was een hond. Het was niet de hond van de buren want bij ons in de straat zijn ze meer van de katten, zoals wellicht bekend. Maar het beest was er niettemin en dartelde jolig de tuin rond. Lauren en Mathis bleven bij het… Read more →

Een roze ballon

Ze vond een ballon op straat, een roze van de MacDonalds. Juichend greep ze hem beet: helemaal haar lievelingskleur, helemaal perfect. De ballon moest achterin in de buggy mee naar huis. Vanaf dat moment stond ze op de uitkijk: misschien zouden er wel meer ballonnen langs komen waaien. En haar speurwerk werd beloond; niet lang na de roze vloog er… Read more →

Dwarrelen

De eerste herfstblaadjes dwarrelen voor het raam langs. Op straat ligt al dagen een dode vogel. Eerst was hij gewoon een vogel en nu is het een hoopje botjes en veren. De kinderen nemen elke dag een momentje om naar de vogel te staren. En elke keer denk ik: waarom haalt niemand die dooie vogel weg – tot ik besef… Read more →

Feestje in de boomgaard

Waar ik geen rekening mee had gehouden is dat die meiden razendsnel plukken, dat die mandjes tot aan de rand toe vol gaan en dat je echt alles moet betalen wat je geplukt hebt. Ik was achteraf dankbaar dat vriendinnetje M. nog even alle appels met een licht mankementje uit de manden had gekieperd. Ze kostten maar 90 cent per… Read more →

Tot vanmiddag

Het is haar verjaardag, en meteen ook de eerste schooldag. Mét overblijf. Voor mijn gevoel vliegen we in razende vaart een nieuwe fase in en sta ik er nog wat wazig bij te kijken. Het ochtendritueel alleen al. Iedereen moet op tijd zijn kleren aan, er moeten broodtrommeltjes en bekers gevuld, tassen ingepakt, jassen en schoenen aan. Ik kom erachter… Read more →

Tien minuten voordat de school begint

‘Lauren, we hebben nog tien minuten, ga nú je schoenen aantrekken’ Lauren ploft theatraal op de vloer van de gang en rommelt in de schoenendoos. Met een verliefde stem zegt ze: ‘Deze mam, deze wil ik aan’. Ja hoor, het zijn weer die afgrijselijke roze sandalen die laatst als ‘verrassing’ in een kledingpakket zaten. Ik had ze meteen moeten verstoppen,… Read more →

IJsje eten

We zitten een ijsje te eten in de tuin. Op zo’n zonnige dag krijg je het gevoel dat je alles moet doen wat je deze zomer nog niet kon, zoals zonnebaden, barbecueën, onder de straal van de tuinslang gaan staan, heel vaak en heel hard roepen ‘wat is het warm!’, de kindertjes insmeren, het badje buiten zetten… Maar we beperken… Read more →

Broer en zus

Broer en zus – wat leuk om te zien hoe hun band groeit. Elke middag als ik Mathis op bed leg moet ‘Lalau’ hem nog een verhaaltje vertellen. Ze dwingen mij om de deur achter me dicht te trekken. Dan hoor ik in de verte Laurens stemmetje hele vage verhalen ophangen. ‘Er was eens een teletubbie…’ Een poosje later komt… Read more →