Category Archives: doriexel

‘Auwauwauwauwauwauwauw’ jammert Lauren. Ik kijk geschrokken op. ‘Wat is er aan de hand?’ ‘Mathis dúwt mij’ Mathis staat er met een onschuldig gezicht naast. Hij heeft vast wel geduwd, daar twijfel ik niet aan. Maar zo heel verschrikkelijk was het … Continue reading →

Ze staat bij de bushalte met een prachtige stokke-kinderwagen. In de ijzige kou steekt ze een sigaret op. Ik zit in het hokje, krampachtig op het bankje, te koud om te staan, te koud om te zitten. ‘Wat een mooie … Continue reading →

Voor Mathis is naar de Ikea gaan synoniem aan ‘een ijsje’. Hij noemt de Ikea ‘aikea – ijsje eten’, dat zegt al genoeg. Voor zwager E. staat de Ikea gelijk aan ‘twee hotdogs’. Dat het dunne lange worsten zijn in … Continue reading →

Vroeger, toen hadden we gesprekken op niveau. Over tijd, relativiteit en de zin van het leven. Over de wereldproblematiek, onze idealen en dromen. Maar tegenwoordig gaan onze gesprekken een beetje anders. Ak: “Wat vind jij van die Kleine Ezel boeken?” … Continue reading →

Ik kijk graag naar haar als ze tekent. Haar lichaam gebogen, haar blik geconcentreerd. Ik kan bijna zíen hoe ze het plaatje in haar hoofd op papier wil zetten. Soms gaat het geweldig. Vliegt haar viltstift over het papier en … Continue reading →

Ik lees… Een boek met de titel ‘Major Pettigrew’s last stand‘. In het Nederlands: de majoor en mevrouw Ali. Over een gepensioneerde majoor die kennismaakt met een Pakistaanse weduwe, met wie hij een voorliefde voor goede manieren en voor de … Continue reading →

‘Ik zag dat woonblad bij jou op de bank liggen’ zeg ik tegen zusje A. ‘En ik heb het idee dat de trend van deze tijd is: alles wit en dan veel felgekleurde designitems’ ‘Volgens mij ook’ antwoordt ze. ‘Ik … Continue reading →

Met het hele gezin in de 24/7 gebedsruimte. ‘Hier mogen jullie bidden voor kinderen in arme landen, en dan plakken we een pleister op de beer omdat gebed de dingen beter maakt’ Mathis: ‘Here zegen dit eten amen’ Lauren: ‘Ik … Continue reading →

Lauren kwam uit school met een brief in haar hand. Ze vertelde met een ernstig gezicht wat erin stond. ‘Hij is overleden mama’. Ik hield even geschrokken mijn adem in. Hij, dat is een jongetje uit groep twee. Vorige week … Continue reading →

Bij de supermarkt stond altijd een Bulgaars meisje. Nou ja, meisje, zo iemand als ik zelf dus een vrouw eigenlijk. Zij verkocht eerst de Straatkrant en toen mocht dat niet meer omdat Bulgaren de straatkrant niet meer mochten verkopen, en … Continue reading →

In NRC Next stond vandaag een stuk over ‘problematische verwenning‘. Volgens pedagoog Willem de Jong gaan ruim 100.000 kinderen in Nederland hieronder gebukt. Ouders die geen nee zeggen, geen grenzen stellen en blindelings achter de grillen van hun kind aanlopen. … Continue reading →

Kraamcadeautjes. Bij elk kind neem ik me weer voor om te onthouden welke cadeautjes de meeste indruk maken, zodat je bij het eerstvolgende kraambezoekje dat je zélf gaat afleggen weet wat je mee moet nemen. Nu bij Mels kom ik … Continue reading →

Als ik met Mathis ‘ikke zelluf’ op pad ga sta ik doodsangsten uit. Een ritje naar de stad met bus en metro wordt een achtbaan van emoties; angst, paniek, woede, opluchting – het wisselt elkaar in rap tempo af. Alleen … Continue reading →

Ze zijn heel erg verliefd op hun kleine broertje, allebei. Ik heb al overwogen om Lauren op een kusjesrantsoen te zetten, bijvoorbeeld tien per dag ofzo, want ze weet van geen ophouden. Mels vindt het allemaal wel prima, maar ik … Continue reading →

Om acht uur zou het oudejaarsfeestje beginnen. We geurden nog naar oliebollen en Ak en ik sprongen een voor een onder de douche. Ak had de eerste lading oliebollen al gebakken op vrijdagavond, toen het huis in diepe rust was … Continue reading →

Er zijn zoveel leuke dingen die je als ouders met je kinderen kunt doen, maar laten we eerlijk zijn, als ouders vind je sommige van die dingen helemaal níet leuk, of je bent er gewoon erg slecht in. Knutselen bijvoorbeeld, … Continue reading →

Ik schrijf dit stukje met een half oog op de televisie; het NOS nieuwsoverzicht van 2011. Ik kijk met een half oog omdat ik niet met mijn volle aandacht kan kijken zonder acuut depressief te worden – wat een jaar … Continue reading →

‘Midden in de winternacht’ is Laurens favoriet. Als we die gaan zingen klimt ze op haar stoel, opent ze lieflijk haar handen richting de hemel en kijkt ze vol adoratie omhoog. Ze is dan namelijk een engel, die ook heel … Continue reading →

Toch een borstontsteking ogelopen, feitelijk twee want het zit aan beide kanten. Ik ging eigenlijk alleen naar de dokter om zoiets uit te sluiten. Om te horen “Die rode vlekken? Heel normaal. Pijn bij het drinken? Is altijd zo de … Continue reading →