Author Archives: dorieke

Een derde doe je er ‘wel even bij’. Dat is wat vaak gezegd wordt door ouders van meer dan twee kinderen. En er zit wat in: de mentale stress (help, wie ben ik nu ik een kind heb) van bij … Continue reading →

Je hebt allemaal zo je eigen zwakke punten als het gaat om de opvoeding. De een schiet in de stress als hij zijn kind bovenaan een steile trap ziet staan, de ander verschiet van kleur als dochterlief een trampoline beklimt, … Continue reading →

We gingen naar het Nijntjemuseum. Dat zit in Utrecht, op ‘loopafstand’ van het station. Die aanhalingstekens plaats ik niet voor niets; onze tong hing op onze knieën toen we er arriveerden. Maar de reis begon in de bus, in ons … Continue reading →

‘Zie mij nou zitten’ zeg ik tegen Ak. We zitten in de tuin en ik peuter met een satéprikker in het wijdopengesperde mondje van Maria, de pop van Lauren. Het is moederdag, en het ontbijt-op-bed met onder andere verse croissants … Continue reading →

Het is vakantie. En niet een beetje; Lauren heeft maar liefst drie weken vrij. Drie weken geen race tegen de klok, rondhangen in onze pyjama’s tot tien uur, filmpjes kijken, trampoline springen, in de modder spelen, boekjes lezen, verhalen vertellen. … Continue reading →

De Libris literatuurprijs werd gisteren gewonnen door A.F.Th. van der Heijden voor zijn boek ‘Tonio’, over zijn zoon die twee jaar geleden verongelukte. Ik heb het boek niet gelezen, maar ik weet dat het herinneringen bevat aan zijn zoon en … Continue reading →

Wat mij betreft mag er een nieuw woord worden toegevoegd aan de Nederlandse taal, en dat is het woord Boursin-moment. Ik zal je uitleggen waar het vandaan komt. In mijn studententijd had ik een docent die ook wel eens columns … Continue reading →

Het is vol in de bus als we instappen. Mathis ziet direct een plaatsje bij het raam en schuift een bankje in. Ik loop met de kinderwagen naar het midden van de bus, waar al twee buggy’s tegen elkaar gepropt … Continue reading →

‘Eh…’ Ik kijk wat beteuterd naar het kleedje van de buren. We zitten op de rommelmarkt, een béétje dicht op elkaar. En laat ons buurtje nou net een collectie glazen én een verzameling parelmoeren gansjes aan onze kant van het … Continue reading →

Het plan is als volgt. Morgenochtend om half zeven verzamelen we bij ons. De mannen laden de auto in, de vrouwen kruipen achter het aanrecht. We gaan dit jaar op Koninginnedag namelijk rommel én koekjes verkopen. Terwijl Ak en Ed … Continue reading →

De laatste tijd heb ik vaak nagedacht over adoptie. Wat dat eigenlijk betekent: een kind dat je eigen kind wordt. Ik heb net het boek ‘de vrouw die zegt dat ze mijn moeder is‘ gelezen, het verhaal van een vrouw … Continue reading →

In de oven staan koekjes te geuren. Koekjes voor nerveuze uurtjes, zo noem ik ze, want binnen enkele minuten zal mijn zusje op de stoep staan, die bij ons komt zitten nagelbijten totdat Ed zijn rijexamen heeft afgelegd. Terwijl ik … Continue reading →