Dojen voogels

“Mam, waar ben jij het allerbangst voor?” Met het puntje van zijn tong uit zijn mond schreef Mat in zijn ‘boek van angst’. Hier verzamelde hij de grootste angsten van de hele familie. Die van Lau en Ak stonden al op papier, nu die van mij nog. Oh, ik wist wel een paar angsten, maar niet meteen het soort dat ik zou willen delen met mijn zesjarige zoon. Toch hoefde ik niet lang te denken voor me iets te binnen schoot.

“Dode vogels” zei ik.

Hij keek verbaasd op. “Ben jij bang voor dode vogels?”
Een scheve grijns erbij, ietwat superieur, zo van: daar ben ik tenminste níet bang voor.

“Er lag vroeger een keer een dode vogel bij ons in de tuin” vertelde ik. “Achterin, helemaal achter het schuurtje. Hij lag op zijn rug, zijn gezichtje omhoog. Ik kon hem heel goed zien want ik moest vlák langs hem met mijn fiets. En toen ik dichtbij was, en nog één keer goed naar hem keek, toen keek hij ineens terug!”
Ik herleefde het moment opnieuw. De dode vogel was helemaal niet dood, hij was verlamd van kop tot nek, maar zijn kraaloogjes leefden nog, hij kon zijn kopje nog draaien. Ik slaakte een kreet en liep snel voorbij.
Uren lag het beestje daar. We vonden het uiteindelijk te gortig worden. Ak was die dag ook bij ons te gast, en hij was het die uiteindelijk moed vatte en een schep uit de schuur pakte. Met een doffe klap onthoofdde hij het beest. In één slag uit zijn lijden verlost. En ik was opgezadeld met een levenslange angst voor dode vogels. Want help, wat als ze terugkijken??

‘Dojen voogels’ schreef Mat in zijn angstboek. Ze kregen een plaatsje tussen ziekte, haaien en orka’s in.

 

IMG_5182

  4 comments for “Dojen voogels

  1. Bert
    29 dec ’15 at 17:19

    Ik kan mij nog een verjaardag herinneren en er een muis uit de oven sprong toen je een taart wilde bakken.
    Die gil vergeet ik niet gauw.

  2. Erica
    29 dec ’15 at 22:27

    Oooh, die reactie over de muis. Te griezelig! Echt uit de oven?!?

    • dorieke
      4 jan ’16 at 22:51

      Ik weet niet meer precies waar die muis vandaan kwam, misschien was het ook wel vanonder een plintje in de keuken, maar nog wel dat alle vrouwen in de familie gillend op een stoel sprongen. Zo cliché en toch deden we het, hahaha

  3. Jolien
    3 jan ’16 at 23:13

    Oow Mat, smelt: ‘ankstboek!’ <3 heerlijk joch.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.