Missen

Het is dus bijna zover: ons allerkleinste kuikentje gaat naar school. Iets meer dan één maandje nog, en dan sluiten we een tijdperk af. Bij Lau en Mat moest ik ook wel even slikken toen het zover was. Maar ánders dan nu. Nu heb ik bij voorbaat last van het lege nest syndroom, bij voorbaat wil ik de tijd weer terug laten lopen, verder van die datum af dat de tijd van hele dagen doorbrengen met kleine kindertjes echt voorbij is.

“jij gaat mij heeeeel erg missen, he mam?” roept Mels bijna elke dag wel een keer. Vrolijk, met een brede glimlach. Hij heeft er zin in om naar school te gaan. Oefent al regelmatig met vinger opsteken en geeft hilarische antwoorden als hij dan echt de beurt krijgt. Op de kinderopvang vertellen ze ons dat hij ‘er nu echt wel aan toe is’. Hij is de grootste jongen, en ze trekken alles uit de kast om hem een beetje gemotiveerd te houden. Maar wij merken ook wel dat het, ondanks alle goede zorgen, hoog tijd is voor een volgende stap.

’s Avonds slaak ik regelmatig een weemoedige zucht, en dan deel ik Ak mee dat het zo snel gaat allemaal en wat jammer dat het bijna voorbij is. De herfst met zijn roodbruine bladeren en wakkerende wind helpt niet om de melancholie te verjagen. Maar Ak is nuchter als altijd.
“Ik vind het helemaal niet jammer, ik vind het juist leuk. Leuk voor hem, om aan iets nieuws te beginnen. Hij is er klaar voor!”
En als ik Mels met Mat moppen hoor tappen in het stapeldbed kan ik niet anders dan het beamen. Een kind dat in de moppenfase belandt is absoluut klaar voor school. “Een uil en een cobra lopen in de woestijn…” hoor ik hem vertellen. Of “Twee olifanten komen in een pyramide. Ze kloppen op de deur bij de mummy’s…”. Ik bedoel, tot nu toe is het toch de meeste creatieve moppentrommel van de drie. En die moppen mag hij lekker aan de juf gaan vertellen, daar kan ze zich vast op verheugen.

IMG_5020

 

Terwijl Mels mij bijna dagelijks vraagt of ik hem heel erg ga missen straks, vraag ik hem bijna dagelijks of hij zin heeft om naar school te gaan. Ja! roept hij dan. Heel veel zin! Ik zie nog geen spoortje van onzekerheid of twijfel. Ongetwijfeld gaat straks de rugzak om alsof hij nooit iets anders gedaan heeft, en stapt hij vol bravoure zijn nieuwe klas in.
En Ak, die zal volop voor verandering zijn en ook deze nieuwe fase weer omhelzen.
Maar ik, ik zal stilstaan en Mels nakijken, en ik ga hem heeeel erg missen.

  1 comment for “Missen

  1. Linda
    29 okt ’15 at 22:18

    Geniet nog maar heel even heeeeel erg van hem…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.