Kus

Zij zit op een bankje voor een blokhut aan de rand van het veld. Gezwollen ogen, tranen die over haar wangen rollen. Het grasveld voor haar is leeg. Stond het zojuist nog vol met rumoerige studenten, nu is iedereen naar de grote hal vertrokken voor de avondsessie. Ik zit ernaast, mijn benen voor mij uitgestrekt, spelend met mijn badge waarop staat ‘pastoraal team’. Op deze vijfdaagse conferentie van mijn werk heb ik al verschillende gesprekken gevoerd met jonge studenten. Nu dus met dit hoopje mens, die mij schuw en zijdelings aankijkt.

‘Waarom kan ik nooit zeggen wat ik van dingen vind?’ brengt ze moeizaam uit. ‘Anderen weten alles altijd zo goed. Ik weet nooit iets. Ik kan me nooit goed uitdrukken. Ik moet altijd heel lang nadenken voor ik iets zinnigs kan zeggen.’
Ik vraag een beetje door. Waarom denkt zij zo over zichzelf en over anderen. Hoe ziet ze zichzelf. Hoe beleeft zij haar relatie met God. Uit de tent waar de avondsessie inmiddels in volle gang is klinkt het lied ‘Immanuël, God zelf is met ons’. Iets in mij spoort me aan: Geef haar een kus! Laat haar voelen dat ze waardevol is!
‘Nee’ denk ik. ‘Zij zou zich ongemakkelijk voelen’.

‘Zal ik voor je bidden?’ vraag ik, als we op het punt komen dat verder praten niets nieuws meer oplevert. Ze knikt verlegen. Ik buig me naar haar toe om een hand op haar schouder te leggen. Weer voel ik die aansporing: Geef haar een kus!’. Een beetje opgelaten besluit ik eraan toe te geven. ‘Eh..’ zeg ik. ‘Ik ga iets doen wat je misschien een beetje vreemd vindt.’ En dan plant ik een klinkende zoen op haar wang. Met een waterige glimlach kijkt ze mij aan, door haar tranen heen. ‘Dank je’ fluistert ze.

De volgende ochtend vertelt een collega dat hij ons daar had zien zitten. ‘Je gaf haar een kus die over het hele veld te horen was!’ zegt hij lachend. ‘Nee’ zeg ik, ‘dat was ik niet. Dat was Jezus.’

  4 comments for “Kus

  1. Alice
    25 mei ’09 at 8:57

    Ok. Geen ontroerende verhalen meer op je blog zetten, ik kreeg helemaal een brok in mn keel terwijl ik gewoon op mn werk zit…Of misschien moet ik jullie blog niet meer checken tijdens mn werk :S

  2. Lilian
    25 mei ’09 at 10:28

    Ja, dat was duidelijk Jezus. WAUW!

  3. Elise
    25 mei ’09 at 11:49

    Bijzonder zeg! Maar ook dat je het gewoon gedurfd hebt! Je laten leiden…

  4. Edwin
    25 mei ’09 at 16:59

    He Door! Heel mooi beschreven. Als je alles wat er gebeurde afgelopen paar dagen zou opschrijven dan kun je wel een hele trilogie schrijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.