Je hoeft er nog niet in

Onze kinderen krijgen geen zakgeld, terwijl in ieder geval Lau er wel de leeftijd voor heeft. Op de site van het Nibud staat: “Vanaf ongeveer zes jaar, als kinderen de verschillende munten kunnen herkennen, is een kind oud genoeg voor zakgeld. Op deze leeftijd zullen ze het geld waarschijnlijk direct willen uitgeven. Als ze ouder worden, krijgen ze meer interesse voor geld en meer besef van tijd. Ze begrijpen dan beter dat je door geld opzij te leggen later iets groters kunt kopen.”

De meeste dingen die we níet doen in de opvoeding zijn ingegeven door onze luie opvoedstijl. Het idee: het komt allemaal wel goed, blijf gerust nog even op je gat zitten. Maar gek genoeg hebben we over zakgeld geven wel nagedacht en actief besloten om dit nog niet te doen. En dat, terwijl de voordelen ervan duidelijk zijn. Kinderen die al op jonge leeftijd leren om goed met geld om te gaan, komen later minder snel in financiële problemen. Ze leren dat ze geld maar één keer uit kunnen geven. Dat ze soms moeten kiezen om geld te besteden aan iets dat nodig is, zoals een cadeautje voor vaderdag, en iets dat ze zelf graag willen hebben, zoals een grote Ninja Turtle. Ze leren dat ze door te sparen een groter bedrag bij elkaar kunnen krijgen. En ze krijgen meer inzicht in wat de waarde van bepaalde spullen is.

Deze voordelen zien we natuurlijk allemaal wel, maar ik zie ook een groot nadeel van zakgeld geven. Namelijk dat geld geen neutraal middel is. Het is niet een soort handig rekeninstrumentje waarmee je leert tot honderd euro tellen. Geld gaat altijd gepaard met macht. Wie een beetje geld heeft wil meer. Wie veel geld heeft wil nóg meer. Het klinkt misschien misschien heel groot voor die vijftig cent per week die je een kind zou geven. Maar vanaf het moment dat geld zijn intrede doet gaat het trekken.

Vroeger hing in ons klaslokaal van Nederlands dit gedicht van Annie M.G. Schmidt:

Dit is het land, waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in: het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen,
en altijd is er weer wat anders loos.

En in dit land zijn alle avonturen
hetzelfde, van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn and’re muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw.

En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.

Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.
Dit is het land waar grote mensen wonen…
Wees maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.

Dat drukt eigenlijk wel zo’n beetje uit waarom we nog even wachten met zakgeld geven. Geld beperkt onze vrijheid. Het bepaalt onze keuzes. Of het nu om kleine dingen gaat, zoals even om fietsen omdat de komkommers bij de Appie goedkoper zijn dan bij de groenteboer, of om grote dingen, zoals een baan weigeren omdat het salaris niet hoog genoeg is. Ook mensen die juist niet veel willen uitgeven zijn altijd maar bezig met geld. Hoe ze nog meer kunnen besparen, hoe ze nog langer kunnen doen met hetzelfde theezakje. Geld heeft macht, of we dat nu willen of niet.

Tja, en dus leren we onze kinderen maar niet hoe ze met geld moeten omgaan? Zouden ze niet juist op latere leeftijd wat meer vrijheid ervaren als ze nú leren welke beperkingen er zijn? Misschien wel. We staan op de drempel. We wachten nog éven.
Al kan bij die luie opvoedstijl van ons dat ‘even’ onverhoopt wel eens heel lang gaan duren…

Krijgen jullie kinderen zakgeld? wat zijn jullie overwegingen?

  7 comments for “Je hoeft er nog niet in

  1. Magreet
    8 jan ’15 at 9:03

    Nee, ze krijgen hier geen zakgeld. Ik vind het zielig als Kaya wil sparen voor een ridderkasteel van playmobil wat 189 euro kost en hij 1 euro zakgeld per week krijgt. Ze hebben wel allemaal een portemonnee waar geld in zit. Ze krijgen zo nu en dan geld van ons of van opa en oma. We sparen nu voor een play station 4. Staat hoog op het lijstje van de mannen hier in huis en elke week gaat er geld in het envelopje. Ik spaar op dezelfde manier voor een nieuwe fiets. Zo leren ze hoop ik dat je moet sparen als je iets wil.

  2. Marieke
    8 jan ’15 at 11:18

    Onze kinderen krijgen wel zakgeld. Vanaf hun 8e. De overweging was om ze zelf te leren sparen en ze niet alle leuke dingen zomaar van ons krijgen.Grappig is dat de oudste zich er niet zoveel in interesseert, de jongste heeft altijd wensen. Dat ik nu achter loop met het geven ervan heeft de oudste niet door maar de jongste wel :) aan kleedgeld doen we niet,ze krijgen wat ze nodig hebben, het lijkt me zelf helemaal niet prettig als je je geld aan schoenen hebt uitgegeven en je moet wachten op een warme trui omdat je geld op is.van het zakgeld hoeven ze zelf geen cadeautjes oid te kopen, wel betaald de oudste een kleine bijdrage mee aan een sponsorkindje die ze gezamenlijk met de club hebben. Verder vind ik het altijd wel prettig om tijdens het winkelen te zeggen ‘ je kan het van je zakgeld kopen’ dan hoeft het vaak al niet meer ;)

  3. cd
    8 jan ’15 at 18:56

    Ze krijgen wel zakgeld maar we vergeten het altijd te geven en ze vragen er niet om dus heel af en toe krijgen ze 50ct of een euro. Voordeel is dat ik “koop het maar van je zakgeld” wel kan gebruiken.
    Soms willen ze iets van hun zakgeld kopen en zijn ze helemaal gelukkig.

  4. Anneriet
    8 jan ’15 at 20:02

    Wij geven vanaf 6 jaar zakgeld. Inderdaad vanwege al de redenen die jij noemt. Het is 1 euro per week, waarvan 10 procent wordt gespaard, 10 procent aan een zelf te bepalen goed doel wordt gegeven en de rest om cadeautjes te kopen voor verjaardagen van gezinsleden en feestjes. In de praktijk komt het neer op een schoenendoos met allemaal aparte potjes. Misschien hebben wij het iets te ingewikkeld aangepakt :-P, maar het werkt wel. Meneer leert wat de waarde van dingen is (dat je dus geen legotrein aan je vriendje cadeau kunt doen) en hij leert delen.

  5. Dorieke
    8 jan ’15 at 22:40

    Wauw wat een nuttige reacties allemaal! Magreet, herkenbaar dat het zielig is als ze denken dat ze voor iets kunnen sparen terwijl het veel te duur is :). En WAT een goed idee om tijdens het winkelen te kunnen zeggen ‘je kunt het van je eigen zakgeld kopen’, wow, dat zou echt veel discussies met Lau voorkomen (die wil altijd dolgraag met mij mee naar winkel en doet er dan alles aan om iets te krijgen, het kan het sufste haarknipje zijn, als ze maar iets krijgt, zucht!). En het potjessysteem van Anneriet klinkt zéér educatief, ik ben onder de indruk! Ik zie wel enig probleem bij het verdelen van de euro, ik mag al blij zijn als er uberhaupt een euro in mijn portemonnee zit, maar in dit geval moet je dus in ieder geval ook losse muntjes van tien cent hebben. Zou het niet handig zijn als je spaargeld voor je kinderen kon pinnen op een handig spaarpasje, waar zij vervolgens weer iets leuks mee kunnen… Oh wacht, dat is zeker gewoon een bankrekening :S.

  6. Hanneke
    9 jan ’15 at 14:02

    Marita krijgt 1,50 zakgeld, wat ik heel vaak vergeet en kan ze dus 1 keer in de zoveel tijd zeggen:”Maar ik heb al 3 weken geen zakgeld gekregen, dus krijg ik nu 4,50″ Ze moet 0,50 cent in een spaarpotje doen waar mee ze spaart voor iets groots. 0,50 cent gaat in een potje waarmee ze zelf mag bepalen wat ze koopt en er is een potje waar 0,50 cent in gaan voor een goed doel. Ze geeft weinig om geld, dus het wordt vaak vergeten, maar soms is het handig als ze perse iets wil en het dan mag kopen van haar zakgeld. Maar veel te vaak schaf ik toch nog dingen voor haar aan.
    Ik ben zelf geen ster in omgaan met geld, dus ik vind het lastig om t over te brengen. Wel probeer ik haar te leren om niet alles voor zichzelf te houden en daar heeft ze geen problemen mee aangezien ze dol is op cadeautjes geven. :-)

  7. Lilian
    12 jan ’15 at 21:31

    Hier krijgen ze geen zakgeld. Ze kunnen hier geld verdienen, net als in het echte leven hihi.
    Dus als ze meehelpen de auto schoonmaken, in de zomer maait Tomas het gras bijvoorbeeld waar hij geld voor krijgt, als ze het oud papier gaan scheiden van de leesbladen, wanneer ze meegaan naar de vuilstort en daar alles samen met 1 van ons in de juiste containers gooien, dat soort dingen.
    We hebben er geen vaste bedragen voor, ze vinden dit overigens heel erg leuk.
    Straks al ze naar het voortgezet onderwijs gaan gaan we waarschijnlijk wel zakgeld geven, zodat ze zelf kunnen beslissen wanneer ze iets lekkers willen halen en zien dat het niet onbeperkt door kan gaan.
    Ook moeten ze, als ze iets willen halen, met ons overleggen en vertellen waarom ze het willen. Dit was vooraf geen regel, maar is erin geslopen en het maakt het heel erg leuk. Soms twijfelen ze en doen ze het toch wel aan het eind van het gesprek, maar soms weten ze het zeker, en aan het eind van het gesprek besluiten ze het toch niet te halen (bijvoorbeeld met snoep, het lijtk zo lekker, maar na een paar happen is het op en is je geld weg… dan wachten ze toch liever tot ik het eens haal ;-))
    Maar zo hebben ze beide gespaard voor (Tomas) een mp4 speler en een (Elin) mp3 speler. Van geld wat ze verdiend hadden (moet je denken in bedragen tot maximaal een euro per keer) en wat ze van oma hadden gekregen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.