Steckers

Het grootste pakje in de zak van Sinterklaas was voor Lauren, en het was een doos Ministeck.
Ik had het zien liggen bij de Intertoys en kon er niet aan voorbij lopen; op de voorkant stonden twee lieflijke dolfijnen, nog altijd met stip nummer 1 op het lijstje van Laurens lievelingsdieren. Toen ik haar vroeg wat ze wilde hebben voor Sinterklaas zei ze vaag ‘iets met dolfijnen’, dus ik had echt het gevoel dat ik een Geweldige Ontdekking had gedaan en dat de Ministeck buitengewoon goed zou scoren op 5 december.

De voorkant van de doos riep nostalgische herinneringen op. Vroeger kwam ik regelmatig over de vloer bij een oom en tante die met recht Ministeck-fans genoemd mochten worden. Steckers, zo heten dat soort mensen. Ze hadden écht veel dozen Ministeck en als ik het me goed herinner hingen er zelfs schilderijen van het kleine mozaïekwerk aan de wand. Ministeckheaven. Ik vond het er best mooi uitzien, maar als ik daar was ging ik toch liever met mijn tante koekjes bakken dan uren gebogen te zitten over het priegelwerk.

Toen Lau de doos uit het cadeaupapier trok vrijdag was haar blije verbazing hartverwarmend. Het is makkelijk scoren hoor, met zo’n kind dat een lievelingsdier heeft. Elk dolfijnenplaatje, elke glinsterende duik wekt dezelfde zonnige blijdschap op. En dan heeft ze ook nog het ‘geluk’ dat er zovéél fanmateriaal van dolfijnen bestaat. Als we zouden willen zouden we op Marktplaats hele verzamelingen kunnen aanschaffen. Bijvoorbeeld de glazen beeldjes van Marjolein: “Hierbij doe ik mijn verzameling glazen dolfijnen beeldjes weg. Wegens plaatsgebrek moet ik deze met pijn in mijn hart wegdoen.”. Of die van Jeroen: “Wegens verhuizing moet mijn vrouw afscheid nemen van haar dolfijnen spullen”. Op de foto een werkelijk verbazingwekkende hoeveelheid dolfijnentroepjes, waar Lau waarschijnlijk heel gelukkig en wij heel ongelukkig van zouden worden. Natuurlijk heb ik lang geaarzeld over dit mooie grote dolfijnenbeeld van Anita:

dolfijnenbeeld

En kon ik de verzameling van Siemoon bíjna niet laten liggen:

dolfijnenverzameling

Maar met de doos Ministeck hadden we een mooi compromis; Lau haar dolfijnen en wij ons educatieve speelmateriaal.

Op zaterdagochtend stond Lau al vroeg naast ons bed. Ze wilde zo graag aan haar dolfijnen beginnen. Mat stond er jengelend naast. Hij wilde óók aan de dolfijnen beginnen maar dat mocht niet van Lau. We kreunden en steunden, maar ontkwamen er niet aan om ons uit ons bed te slepen en de twee enigszins gebroederlijk aan tafel te zetten. Mat mocht de mozaiekjes losmaken van de staafjes, en Lau begon aan het puzzelwerk. Toen ik ze rustig bezig zag kroop ik met een tevreden gevoel weer onder de dekens. Vandaag zaten ze maar mooi te puzzelen samen in plaats van filmpjes te kijken op de iPad. Opvoeding geslaagd, althans voor deze zaterdagochtend.

Het was nog geen zestig seconden later toen Lau alweer in onze slaapkamer stond. Mét haar doos Ministeck, alles weer keurig ingepakt. “Wat doe jij hier nu alweer?” zei ik ontstemd.
“Ik ga dit nu toch even niet doen” verklaarde ze.
“Waarom niet?”
“Ik vind het nogal VEEL werk”

So far voor het educatieve speelgoed. Lau kroop weer achter een filmpje en zette haar doos voor de sier op haar bureau. Helaas, nog geen spoortje te ontdekken van de fanatieke Stecker die wij ons stilletjes gedroomd hadden. Toch maar voor dat beeld gaan volgend jaar, dus.

  2 comments for “Steckers

  1. Marieke
    7 dec ’14 at 20:16

    Ze vertelde vanmiddag glimmend dat ze dit gekregen had ;) ze was er heel blij mee, maar ik denk dat je er zelf ‘even’ naast moet zitten

    • dorieke
      7 dec ’14 at 21:44

      Hm, je zou wel eens gelijk kunnen hebben. Klusje voor een druilerige woensdagmiddag… ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.