Op je schedel tikken

Hoe ontwikkel je een tic? Sinds kort kan ik dat heel precies uitleggen.
Men neme: een jongetje van vijf in een klas met nog veel meer jongetjes van vijf.
Men voege daar aan toe: een grappig lachje en een gek hikje.
Het resultaat: een zoon die niet meer van ophouden weet met zijn hortende gehinnik.

Tenminste, dat is wat er gebeurd is met Mat. De laatste weken kwam hij steeds al thuis uit school met vreemde geluidjes. “Dat is het lachje van F.” vertelde hij dan. of: “Dit is het geluidje van A.” Nu heeft hij alle geluiden samengevoegd tot één, in zijn oren perfecte klank, waarmee hij zijn spel begeleidt. Het is een geluid tussen keelschrapen en hinniken in, en ik kan je vertellen, het werkt vrij snel op de zenuwen. Het werkt helaas ook op de lachspieren, waardoor Mat denkt dat we het grappig vinden als hij schrinnikt. En hij het dus nog véél vaker doet. En er inmiddels niet meer echt mee op kan houden, we horen hem ook schrapen als er niemand in de kamer is.

Ik zit stiekem een beetje met verbazing toe te kijken naar dit deel van zijn ontwikkeling. Rare lachjes uitstoten, ik vind het echt een jongensding. Net als vechten; ik vroeg laatst aan Mat: vecht je weleens op school, en toen antwoordde hij: “Bijna nooit, alleen buiten op het plein en dan doe ik bijna altijd wel mee.” Eh.. wat? Zit je niet keurig in een hoekje van het plein de haren te vlechten van je vriendjes? Of te springtouwen, of een achterwaartse koprol te maken op het klimrek? Nee dus, bij die jongens gaat het er heel anders aan toe. Mat vertrekt vaak naar school met een voetbal onder zijn arm (hoe ze het voor elkaar krijgen om op de drie vierkante meter die plein genoemd wordt een balletje te trappen weet ik niet) en kwam vorige week thuis met een enorm ei op zijn hoofd. In volle vaart tegen de betonnen muur gelopen. “Hij remde niet” gaf de juf als uitleg. Ze probeerde in te schatten of ik ermee zat, maar ik ken mijn pappenheimer en klopte alleen even op zijn schedel om te voelen of alles er nog in zat.

Toen het thema ‘politie’ werd geïntroduceerd vorige maand werd school ineens ook een stuk interessanter voor hem. Er kwam zelfs een echte politieagent (de man van de juf) mét een politiehond in de klas om te vertellen over boeven vangen. Achteraf wist Mat precies te vertellen welke hond voor geursporen en welke hond voor in de broek bijten bestemd was. Hij kreeg een bonnenboekje mee naar huis en schreef meteen een bekeuring uit voor zijn vriendje B., voor rijden zonder gordel. Lau had toen ze in groep twee zat dezelfde juf met dezelfde man en dezelfde politiehond, maar die heb ik er nooit over gehoord.

Intussen ben ik bang dat hij ons allemaal aansteekt met zijn tics. Ik hoorde Mels ook al verdacht vaak zijn keel ‘schrapen’ en zelfs ikzelf heb af en toe de neiging om mee te doen. Om van Ak maar te zwijgen. Als dit zo doorgaat lijden we straks allemaal aan ditzelfde virus. Ik zie ons volgende week al zitten, op tienminutengesprekje bij de juf. Schraap schraap, hinnik hinnik, en of Mat het nog een beetje oké doet op school. Die zal van nood op onze schedels moeten tikken om te kijken of er nog wat in zit.

  3 comments for “Op je schedel tikken

  1. Jacodien
    23 nov ’14 at 22:30

    Heerlijk geschreven! :)

  2. marlinde
    24 nov ’14 at 7:48

    Hahaha, wat een heerlijk ventje is het toch! Moest hard lachen om t eind van je verhaal… Ik zie jullie al zitten zo bij het 10 min gesprek, succes!

  3. Linda
    26 nov ’14 at 14:17

    Haha ik verheug me op de dag dat ik een schrapende, hinnikende ouder to me heb…
    Geweldig!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.