Heel erg zielig

We waren een weekendje weg met de familie; de hele auto puilde uit van de koffers en tassen en dat terwijl we maar twee nachtjes zouden wegblijven. Maar we hadden afgesproken dat we allemaal onze oude boeken mee zouden nemen voor een familie-boekenbeurs (en het overschot ging op zaterdag direct naar de kringloop), en er stond een jacuzzi in de tuin dus de drie deesjes moesten elk hun eigen enorme badlaken mee (ze zouden het eens koud kunnen krijgen), en we moesten een keer voor het eten én de snacks zorgen (en dat was op zichzelf al een volle auto aan boodschappen).
Tijdens zo’n weekend is de ervaring altijd hetzelfde: we rijden het terrein op, slaan de deuren van de auto open, de kinderen springen eruit en de rest van het weekend zien we ze niet meer terug. Behalve als er poepluiers verschoond moeten worden natuurlijk, helaas zijn er maar weinig familieleden die zich daar voor verantwoordelijk voelen.
Ons vorige weekendje was ook in een huis met jacuzzi in de tuin. Toen leek me dat wat aan de decadente kant, nu kunnen we ons geen familieweekend meer indenken zónder buiten-bubbelbad. Het is namelijk – weer of geen weer – perfect entertainment voor de kinderen en ze kunnen er ook nog eens bijna niet in verdrinken. En er is ook weinig relaxter dan op een koude herfstavond met je zusjes in het warme water zakken en uitgebreid bijkletsen onder het genot van een glaasje wijn.

Helaas komt er ook altijd weer die maandag. Zondagavond is al erg natuurlijk, als je thuis komt en de auto leeg moet ruimen, slaperige kinderen in bed moet leggen en de natte handdoeken te drogen moet hangen. Maar op maandag moet er dan ook daadwerkelijk opgeruimd worden. Wassen gedraaid, ongebruikte sokken teruggelegd in hun mandjes. Het is normaal al niet mijn hobby, maar vandaag heb ik er ook nog een patiëntje bij. Lau; ze kwam gister met rode wangen uit de auto rollen en klaagde over buikpuin, hoofdpijn en allerlei andere soorten pijn. Vandaag is ze ziek, compleet met koorts en overgeven.

Ook wel soort van gezellig, om je dochter een dagje thuis te hebben? Zou kunnen als ze niet waardeloze patiënt was. Lau is namelijk HEEL erg zielig als ze ziek is. Elke vijf minuten moet ze het even laten weten, hoe zeer haar hoofd doet, hoe vervelend het bij dat ene plekje op haar buik voelt. En als ik al even door tederheid overmand word (want, toegegeven, ze ziet er heel adorable uit met haar hoogrode konen en haar duim in haar mond) en haar een knuffel wil geven piept ze: ‘Au, mama, je doet mijn nek pijn’. Gaat ze onder de douche en wil ze daarna afgedroogd worden, dan doe ik het veel te hard en dan weer te zacht (‘mama, je kietelt mij, dat vind ik niet fijn’). Zit ze op de bank, dan is ze nog te lam om haar beker drinken van de tafel te pakken (‘Kun je mij mijn drinken even aangeven, mama, kun je me nou mijn drinken aangeven!!’). Tegen het eind van de ochtend is mijn empathie-grens allang en breed overschreden. En dus moet ze naar bed. Ze wil natuurlijk niet, blijft veel liever op de bank zitten met een filmpje onder handbereik, maar ik ben onverbiddelijk. Wie ziek is moet slapen, en anders trek je maar snel je broek aan en ben je nog net op tijd voor het middagprogramma op school.
Kijk, ze weet het niet, maar ik heb dat uurtje rust nodig om de batterijen op te laten. Dan heb ik vanmiddag weer even liefde en medelijden in overvloed, misschien precies lang genoeg tot na het avondeten.

Alhoewel, als ik zo de halflege koffers bekijk, heb ik die dosis liefde en medelijden heel hard voor mezelf nodig.

  2 comments for “Heel erg zielig

  1. Magreet
    17 nov ’14 at 21:08

    Oh zo ben jij dus de dag doorgekomen hihihihi! Is ze weer wat opgeknapt?

  2. marlinde
    24 nov ’14 at 7:52

    Ik denk dat als het tijd is voor ons familie weekend ik wel even om het adres van jullie huisje kom vragen. Vooral dat bubbelen met je zusjes doet mijn hart sneller kloppen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.