Films kijken

We gaan bijna nooit meer naar de film, het komt er gewoon niet van, en dat terwijl ik naar de film gaan echt superleuk vind. De enige momenten waarop het wél lukt zijn als we een weekendje weg zijn samen. Of het nou in Antwerpen, Lissabon, Londen of New York is, we moeten een bioscoop van binnen zien.
Vroeger mocht ik niet. De hele argumentatie erachter weet ik niet meer precies, maar het was iets als ‘je betaalt ook mee aan slechte films’. Een halfslachtig argument waar veel te veel tegenin te brengen viel, en toen ik een jaar of vijftien was had ik mijn ouders dan eindelijk om (als ik het me goed herinner ging er een handgeschreven brief aan vooraf, die ik woedend had zitten neerpennen achter het bureautje op mijn zolderkamer). De eerste film waar ik naartoe ging was Ransom. Zucht. Dat zo’n film nou je eerste bioscoopervaring moet zijn.

Een paar jaar later was ik student in Nijmegen en werd daar een nieuwe bioscoop geopend, Lux. Elke dinsdagavond kon je naar een sneak preview, en bijna elke dinsdag waren Ak en ik erbij. We hebben de gekste films gezien. De twee die me het meest bijgebleven zijn zijn dancer in the dark en requiem for a dream. Die eerste, een film van Lars von Trier, vanwege de ultieme somberheid. Wat een vreselijk droevig verhaal, ik dacht maar steeds: het komt toch nog wel goed? Maar nee, het kwam niet goed, ergens in een rij verderop zat een andere bioscoopbezoeker hopeloos te snikken en naarmate de ontknoping naderde moest ik zelf ook een tissue in mijn mond proppen. Requiem for a dream is ook een droevige film, maar daarvan is vooral de muziek me bijgebleven. Ik kan de vioolmelodie nog meeneuriën.

Het Nijmeegse filmtheater verzorgde ook filmcursussen. Samen met een studiegenootje volgde ik er een. Dat ging dan bijvoorbeeld over cameraperspectief of over filmmuziek. Je keek met zijn allen een film en gaf er daarna onder leiding van een deskundige commentaar op. Intussen organiseerde ik ook met een paar medestudenten filmavondjes voor ‘eenzame studenten’ in een koffiehuis voor dak- en thuislozen. Een heel nobel initiatief waar nauwelijks iemand op afkwam, want ja, eenzame studenten zijn niet voor niets eenzaam, die kunnen of willen niet gevonden worden.

Kortom, films, daar heb ik wel wat mee. En ook al komt het er niet meer zo vaak van om er naartoe te gaan, je kunt ze gelukkig ook heel prima vanaf de bank bekijken. Een paar kijktips:

Safety not guaranteed
Het meisje Darius werkt op de redactie van een tijdschrift en krijgt de kans om samen met twee andere journalisten het verhaal te onderzoeken achter een opvallende advertentie. Namelijk: een advertentie van iemand die een partner zoekt om mee door de tijd te reizen. De drie gaan samen op pad en leren Kenneth kennen, de man achter de advertentie, die heel serieus bezig is met de bouw van een tijdmachine. Vooral Darius brengt veel tijd met hem door en begint zich steeds meer af te vragen of Kenneth niet helemaal goed snik is, of dat het misschien tóch gaat lukken… Bizar, grappig en zelfs ontroerend verhaal dat best verrassend is ook nog!

safety

Outsourced
Ul-tiem feelgood, deze film over een Amerikaan wiens bedrijf – een call center – wordt verplaatst naar India. Terwijl zijn hele afdeling wordt ontslagen moet hij mee om te helpen het nieuwe call center daar van de grond te krijgen. Hij komt terecht in een kantoor dat niet meer is dan een half open bunker, en loopt tegen het ene culturele misverstand na het andere op. Uiteindelijk helpt een van de Indiase meisjes hem om in te zien dat hij meer van de Indiase cultuur moet begrijpen om uiteindelijk een succesvol bedrijf te starten. Er zitten hele grappige, niet alledaagse voorvallen in, het eten ziet er allemaal verrukkelijk uit (dat is al een groot deel van de pret), en hoewel het geen romantische komedie is zit er voor de liefhebber wel een – helaas wat ongeloofwaardige – romance in. Hele leuke film!

outsourced

That’s what I am
Deze film speelt zich af in 1965. Hoofdpersoon is de 12-jarige Andy, die het goed doet op school en zich prima weet te handhaven in de groep. Totdat zijn favoriete leraar hem voor een opdracht laat samenwerken met de grootste sukkel van de school, ‘Big G’. Een veel te lange jongen met enorme flaporen en rood haar. Andy wil het liefst niet met hem gezien worden. In de loop van het verhaal dwingen allerlei omstandigheden hem om zijn beeld van Big G te herzien. Mooi en hoopvol verhaal!

thatswhatiam

Dat zijn zomaar drie films waar wij de laatste tijd van genoten hebben. En jullie?

  2 comments for “Films kijken

  1. Hanneke
    15 okt ’14 at 22:44

    ‘De kleine nicolaas met vakantie’ was erg leuk voor kinderen en volwassenen.
    Vorige week ‘dorsvloer vol confetti’ gezien. Leuk om gezien te hebben, maar wel een arthousefilm hoor. :-)

  2. Els
    17 okt ’14 at 11:19

    Boyhood! Echt een aanrader. Voor degenen die het niets zegt: de belevenissen van een ‘filmgezin’ en dan met name een jongetje worden weergegeven. Het verhaal begint als de jongen 7 is en eindigt als hij tegen 20 is, de film is in ‘real time’ opgenomen, er is dus gedurende 12 jaar elk jaar een paar dagen gefilmd en dat heeft erg leuk uitgepakt. Het plot is vrij rustig, veel dialogen, effect van een gebroken gezin e.d.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.