Op bijtcursus

Ik hoorde op de radio dat er jaarlijks 150.000 mensen gebeten worden door een hond. “Mensen moeten leren dat bijten nu eenmaal bij normaal hondengedrag hoort” zei een deskundige. “Elke hond kan bijten, ook al denk je dat jouw hond dat niet doet”.
Hij vertelde een zielig verhaal over een hond die bij de dierenarts gebracht was om een spuitje te krijgen. Hij had een kind gebeten. Vlak voordat het moment daar was zei de assistente: laten we toch nog even een röntgenfoto van hem maken. Toen ontdekten ze dat er 22 nietjes in zijn oor zaten. 21 keer had hij het goed gevonden, de 22e keer had hij gebeten. Die hond is uiteindelijk niet afgemaakt.
De deskundige vond dat hondenbezitter op cursus moesten gaan. Want de huidige samenleving vraagt meer van honden. Ze moeten sociale vaardigheden hebben en stressbestendig zijn. “Als hondeneigenaren op tijd de signalen opvangen, kunnen de bijtincidenten drastisch omlaag.”

Het blijft een controversieel onderwerp, honden. Volgens mij maak je je minder populair als je mensen om ‘minder honden’ laat schreeuwen dan om ‘minder Marokkanen’.

Bij de pinautomaat stond een lange rij mensen. Ik sloot achteraan en staarde naar een speels hondje voor me.
“Hij is zo eigenwijs” zei de mevrouw die aan de andere kant van de halsband zat. Ze vatte mijn blik op als die van een hondenliefhebber, zelf dacht ik meer aan een dodelijke staar. Maar afijn, het was een grappig beestje en ik stond toch te wachten.
“Hij luistert niet goed?”
“Nee. Ik ben gek op hem hoor, maar hij luister voor geen meter. Springt iedereen voor de voeten. En hij is meerdere keren bijna dood gebeten.”
“Wat? Jakkes!”
“Ja, nou, eigen schuld hoor, hij begint zelf steeds te vechten. Maar een keer niet. Eén keer is hij gepakt door zo’n grote Bulldog, zo’n gevaarlijke. Dat was bij de Netto, dat beest lag al een hele tijd op hem te loeren.”
Ik kon me de scene helemaal voorstellen, twee vechtende honden voor de ingang van de Netto, wat een gezellig tafereel. “En wat deed u toen?” vroeg ik, benieuwd naar de afloop.
“Ik ben zo op hem gedoken, er bovenop. Die vrouw van die Bulldog begon toch een partij tegen me te schelden. Maar uiteindelijk heeft ze die hond binnen gehaald. En toen ben ik met de mijne naar die dierendokter gegaan. Later heb ik haar adres opgezocht en naar de politie gebracht. Maar die doen er niets mee.”
“Wat zou u willen, dat de politie een bekeuring geeft?”
“Nou, ik was 114 euro kwijt, daar heb ik geen cent van terug gezien.”
“Sjonge, wat gevaarlijk, zo’n agressief beest!”
Ze keek peinzend naar het rondrazende beestje. “Ik ben blij dat mijn kind nog leeft hoor, daar niet van.”

Ik had kunnen zeggen: “Je kunt ook met hem op cursus gaan, want de huidige samenleving vraagt meer van zijn sociale vaardigheden en stressbestendigheid.” Maar ik had zomaar het idee dat de huidige samenleving al genoeg van háár stressbestendigheid en sociale vaardigheden vroeg. En bovendien, ik wilde haar niet beledigen, met je kind ga je vast niet op bijtcursus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.