In de flessenautomaat

Mels zat op zijn knieën voor de flessenautomaat, bij het gat waar je kratjes naar binnen kunt schuiven. Gefascineerd keek hij hoe de lopende band naar binnen draaide en verdween in een diep magazijn. Onder zijn arm hield hij een voetbalplaatjesboek geklemd dat hij net bij de Blokker had gekregen. Een nieuwe schat.
‘Mama, mama, kijk!’
Ik kwam even kijken, eigenlijk was ik op weg naar de Etos voor een boodschapje.
‘Mooi. Kom, ga je mee Mels?’
‘Nee’
‘Kom even mee naar binnen, ik moet een boodschapje doen’
‘Nee’
Ik staarde naar het koppige mannetje dat nog steeds volop betoverd naar de lopende band staarde. Vanuit de Etos zou ik hem ongeveer kunnen zien, en ik hoefde maar één klein dingetje te hebben. De vorige keer dat ik hem los liet lopen in deze omgeving stond me nog iets te vers in het geheugen om me ontspannen om te draaien, maar ik besloot toch dat ik hem wel heel eventjes kon laten zitten. Dat liever dan de komende tien minuten een gillend speenvarkentje onder mijn arm mee te zeulen.

Ik glipte naar binnen bij de drogist, haalde mijn boodschap uit het schap. Wierp een blik op Mels; hij zat er nog. Bij de kassa wilde ik net mijn pas door het automaatje halen toen ik een opgewonden gil hoorde. ‘Mama!! Mama!!’
Oh help, schrok ik. Hij is toch niet zelf in die automaat geklommen? Sneller dan de wind toetste ik mijn pincode in, rukte het plastic tasje uit de handen van de verkoopster en sprintte naar de uitgang. Opgelucht constateerde ik dat Mels er nog zat. Zijn hoofd stak wel een gevaarlijk eind ín de automaat en hij bleef maar roepen: ‘Mama! Mama!’
‘Wat is er?’ Ik zakte naast hem door mijn knieën en staarde in de automaat.
‘Boek!!’
Nu zag ik het ook. Zijn plaatjesboek was de automaat in gegaan. Over de lopende band gegleden en tot stilstand gekomen waar de rubberen band overgaat in een reeks van metalen buisjes. Ik stak een hand uit, maar kwam niet in de buurt van het boek.
‘Boek’ pruilde Mels. Hij keek me aan met een puppy look.
Ik keek links, ik keek rechts en toen, hop! Ik kroop de automaat in. Dat boek zou ik toch zeker weer te pakken krijgen!

BIEP BIEP BIEP BIEP BIEP
Boven mijn hoofd barstte een luchtalarm los.
BIEP BIEP BIEP BIEP BIEP
Zweet prikkelde in mijn nek terwijl ik een uiterste greep deed naar het boek, ja hoor, hebbes.
BIEP BIEP BIEP BIEP BIEP
‘Mama, mama, mama!’ gilde Mels opgewonden.
Ik schoof voorzichtig terug, hield mijn hoofd laag en werkte mijn bovenkant weer uit de automaat.
Het was maar een klein afstandje, maar ik hijgde ervan.
BIEP BIEP BIEP BIEP BIEP
‘Onbekende storing’ las ik op het display. ‘waarschuw beveiliging’.

Even later stond ik bij de balie van de supermarkt, met een vrolijk speenvarkentje op mijn arm. Hij hield zijn boek triomfantelijk omhoog. Ik voelde me iets minder glorieus. ‘Eh…’ begon ik. ‘We hebben het alarm van de flessenautomaat af laten gaan. Ja, zijn boek ging erin en toen wilde ik hem pakken…’ De vrouw achter de balie keek me glazig aan. ‘Eh… nou ja, nu gaat het alarm dus de hele tijd af.’
‘Ik zal er iemand naar laten kijken’ beloofde ze.

Toen we naar de uitgang liepen biepte de automaat nog steeds. Mels’ oogjes straalden; voor eventjes was ik Mama Superheld. Ik had natuurlijk ook een nogal gedurfde reddingsactie op touw gezet. En dat allemaal voor een gratis voetbalplaatjesboek. Een boek dat toen we eenmaal thuis waren ergens onder de bank belandde. En tja, ik kruip door een puppylook zonder pardon over de lopende band van een flessenautomaat, maar voordat ik onder onze bank duik moet er echt wel wat meer gebeuren.

  7 comments for “In de flessenautomaat

  1. Magreet
    14 apr ’14 at 21:43

    Whahahahahahaha! Ik ben trots op je!

  2. Ed
    15 apr ’14 at 14:33

    Yes! Beste verhaal ooit…

  3. Els
    17 apr ’14 at 15:55

    Dat je dat automaat gewoon inkruipt! Jij wordt nog eens een keer vacuüm verpakt en in een vrachtwagen geladen als je zo doorgaat ;)

    Zijn hier trouwens ook camerabeelden van? :D

  4. Rianne
    17 apr ’14 at 16:52

    Whoehahaha, wat een verhaal weer, Door! En wat een heerlijke rechtvaardiging of tenminste relativering van al die idiote acties die ik uithaal voor de kids. Want zeg nou zelf, als moeder / vader zijnde kom je toch ongeveer tien keer per dag voor keuzes te staan tussen de moeilijke / lange, maar meest veilige weg of de snelle, maar risicovolle? Dan ga ik ook uit pure overlevingsdrang meestal voor de laatste optie! Bij mij pakt het alleen zelden zo hilarisch (voor de lezer) uit, hahaha!

  5. Dorieke
    18 apr ’14 at 10:31

    Ik vind ook dat je zo ontzettend veel keuzes moet maken op een dag, op een gegeven moment ga ik op de automatische pilootstand en doe ik gewoon het eerste wat in me opkomt. En dan zie ik wel waar het schip strandt…

  6. marlinde
    22 apr ’14 at 6:07

    ik lig helemaal dubbel, hilarisch!!

  7. Tanja
    23 apr ’14 at 16:25

    App me volgende keer even als je naar de Nettomarkt gaat :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.