Vooral gezellig

Anderen hoor ik het zeggen en zelf denk ik het ook vaak: hoe deden onze ouders dat vroeger, opvoeden? Een gezin runnen met zes of meer kinderen? Wij bezwijken al bijna onder de druk van een huishouden met drie kinderen. En dan hebben we ook nog hulpmiddelen als een droger, een vaatwasser etc voor het zware werk. De meeste vaders zaten een groot deel van onze jeugd in de kerkenraad, dus de meeste moeders waren de meeste avonden alleen met de kinderen. Hoe deden ze dat? Of eigenlijk is de hamvraag: hoe komt het dat wij zo overweldigd raken door het gezinsmanagement terwijl onze ouders het fluitend leken te doen?

Volgens mij moeten we met elkaar maar eens een zeepbel doorprikken, namelijk dat het onze ouders allemaal heel gemakkelijk af ging vroeger. Het feit dát ze het deden zegt namelijk niets over het gemak waarmee dat ging. Wat weten wij ervan of ze ’s avonds niet hand in hand op de rand van het bed zaten, elkaar snikkend bekenden dat het wéér niet ging met Jantje, Pietje of Marietje. Of dat de was maar niet wilde slinken, of dat de stofzuigerslang verstopt had, en de kinderen maar niet op wilden houden te jammeren, en ze geschreeuwd en geruzied en gefaald hadden? Die verhalen hoorden we niet toen we klein waren en die verhalen krijgen we ook nu niet te horen. Onze ouders zijn die dipjes namelijk allang weer vergeten, net zoals wij op een dag de dieptepunten vergeten zijn en glimlachend terugkijken op de gouden jaren van toen onze kinderen nog klein waren.

Dat die gouden jaren nogal psychedelisch lijken als je er middenin zit, dat vergeten we dan even.

En dat is maar goed ook denk ik. Want het warrige, chaotische leven, het drukke, overweldigende leven, dat is wel lastig en vermoeiend, maar uiteindelijk niet wat onze herinnering gaat tekenen. De momenten die blijvende impact hebben zijn die van het eerste woordje of het spontane kusje, de grappige uitspraken of de ontroerende liedjes. Je verschoont veel méér poepluiers dan dat je gedenkwaardige uitspraken hoort, en toch zul je je kinderen laten niet herinneren als één grote verschoonactie. En al word je weken achter elkaar om kwart voor zes wakker gejengeld, een half jaar later weet je het nauwelijks meer in herinnering te brengen. Misschien zijn deze chaotische jaren wel bedoeld om zo snel mogelijk te vergeten. Misschien moeten we maar dankbaar zijn voor een moe hoofd dat aan het eind van de dag op het kussen rolt, geen tijd heeft om na te denken, geen tijd heeft om stil te staan. En in de gaten in je geheugen, die je er gratis bij kreeg na de zwangerschap, verdwijnen alle panische momenten als sneeuw voor de zon.

Als later onze kinderen zuchtend bekennen dat ze niet weten hoe we het toch deden allemaal, dan staren we hen niet-begrijpend aan. Want hoe moeilijk was het nou helemaal om een gezin te runnen? Het was toch vooral… grappig, ontroerend en heel erg gezellig?

  7 comments for “Vooral gezellig

  1. Magreet
    1 okt ’13 at 21:14

    Mijn oma vraagt zich juist af hoe wij het allemaal doen. Werken, kinderen, huishouden enz. Zij heeft vier kinderen en zegt dat het vroeger allemaal veel makkelijker was.

    • Dorieke
      2 okt ’13 at 23:32

      Het lijkt mij in ieder geval gezellig als – zoals bij onze oma’s – alle buurvrouwen en vriendinnen ook thuis zijn overdag, dan kun je vaak bakkies doen bij elkaar en lijkt het allemaal wat minder zwaar ;). Mijn oma vertelde trouwens dat er in haar tijd heel erg op elkaar gelet werd. Bijv op elkaars was; in die tijd had nog geen maandverband maar een soort maandlappen die je dus ook elke maand uitwaste. Als een buurvrouw een maand geen lappen aan haar wasmolen had hangen werd er meteen gesmoesd dat ze misschien wel zwanger was. Dus als iemand dan écht zwanger was, hing ze gewoon de maandelijske lappen op, ook als ze die niet had gebruikt. Heerlijke tijd :).

  2. marlinde
    2 okt ’13 at 15:37

    Onze moeders waren thuis en waren daar tevreden mee. Vooral dat laatste is iets wat voor de vrouwen van nu niet meer lijkt weggelegd. We ‘moeten/willen’ er nog zoveel naast en ik denk dat het daardoor niet makkelijker wordt. Nu heb ik toch wel het idee dat het vroeger allemaal simpeler was. Neem nou alleen al het eten; 4x in de week aardappelen met groente/ vlees, 1x macaroni, 1x patat en op zondag soep. Tenminste dat was het voor ons, week in week uit. Hoeveel energie zijn we tegenwoordig niet alleen al kwijt met bedenken wat we zullen eten? Nou ja, jullie in NL dan. :) Wij niet hoor, voor ons gewoon elke dag rijst, heerlijk simpel!

    • Dorieke
      2 okt ’13 at 23:36

      Ja die keuzes maken het wel ingewikkeld, inderdaad al zoiets simpels als bedenken wat je wilt eten, maar ook dingen zoals de schoolkeuze voor je kind zijn allemaal veel lastiger geworden. Je wordt ook veel meer afgerekend op je keuzes heb ik het idee. Dat zie je toch ook al bij gehandicapte kinderen, dat de ouders er steeds meer op aangekeken worden omdat ze zelf gekozen hebben om het kind te houden….

  3. Trienke
    2 okt ’13 at 19:49

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.