In the picture

Een bizar verhaal uit de Huffington Post. Sarah Gilliam, een Amerikaanse fotografe, krijgt op een dag een bericht van een vriendin. Dat ze eens op de website ‘remembering Reilly’ moet kijken; het lijkt wel of haar zoontje Jack daar steeds op de foto staat. Ze klikt meteen op de link naar de blog en ontdekt een site die helemaal gewijd is aan de 3-jarige Reilly, die gestorven is aan kanker. Sarah herkent de jongen meteen: het is haar eigen zoontje van vijf, en de foto’s op de blog zijn door haarzelf gemaakt.

Een beetje meer speurwerk levert op dat er tientallen foto’s van de priveblog van Sarah zij gehaald. De blog ‘remembering Reilly’ is op dat moment tien maanden in de lucht, en beschrijft de strijd van moeder Casey Bowman met de tragische ziekte van haar zoontje. Heftige berichten, over het overlijden, het moment waarop ze het aan haar oudste zoon moet vertellen, over het gemis. Er blijkt ook een facebookpagina te zijn en er is een filmpje op youtube, die bestaat uit allemaal foto’s van Sarah’s zoon. Allemaal gemaakt door dezelfde persoon die ook de blog vulde.

Het lukt Sarah en haar man om de site heel snel uit de lucht te krijgen, net als alle links er naartoe. Uiteindelijk blijkt er een 17-jarig meisje achter de hele toestand te zitten. Zij was geïnspireerd geraakt door een liedje over een jongetje dat stierf aan kanker. Ze besloot de site te beginnen vanuit een soort verknipt idee dat ze hiermee iets met het thema kon doen.

Dit vreselijke voorbeeld zet je wel weer aan het denken over wat er met de foto’s gebeurt die je online zet. Sarah en haar man hadden afgeschermde facebookpagina’s en een blog die niet traceerbaar was via google. En toch weet iemand de foto’s te vinden en te misbruiken.

Ak ging gisteren met Lau en Mat naar het Ridderspektakel in Dordrecht. Hij maakte daar, samen met Lau, leuke kiekjes. Ga ik ze wel of niet online zetten? Ik doe het wél. Want ik ga er – naïef misschien – vanuit dat zulke situaties uitzonderingen zijn. Maar toch is het goed om er weer even bij stil te staan dat je geen controle hebt over wat je online hebt gezet. Het kan overal terecht komen. En het is ook goed om weer eens te bedenken dat niet alles wat je leest waar is. Dus af en toe een beetje afstand nemen en nog eens achter je oren krabben, daar is helemaal niets mis mee.

Maar goed, het ridderspektakel in Dordrecht dus. Het was lekker weer, druk, gezellig, en er liepen veel, heel veel verklede mensen rond die met overduidelijke passie uit koehoorns dronken en aan zwaardvechten deden.

In de middeleeuwen hoefden ze hun hoofd in ieder geval niet te breken over de privacy online. Dat hadden ze er ook niet bij kunnen hebben met al die zorgen over jonkvrouwen en draken.

Post navigation

  2 comments for “In the picture

  1. carin
    18 jun ’13 at 13:48

    Wat leuk, Lauren past de jurk nog steeds !!!

  2. marlinde
    7 jul ’13 at 11:06

    Getsie, bizar verhaal en ik moet zeggen dat ik bij mezelf door dit soort verhalen ook steeds meer terughoudendheid merk in het plaatsen van foto’s en verhalen op internet. Jammer.
    De plaatjes zijn te leuk, dat dan weer wel en wilde nog even zeggen dat ik het heel bijzonder vindt dat je zomaar ineens naast prinses Beatrix stond!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.