Bloemkooltaart met ui en mosterd

Jullie denken toch niet dat er hier niet meer gekookt wordt? Ik geef toe dat het wat receptloos is op de blog momenteel, maar er komt toch elke dag gewoon een lekker prakje op tafel. Tegenwoordig plan ik zelfs voor een hele week wat we eten; wie had ooit gedacht dat het zover zou komen. Want Ak en ik zijn bepaald niet van die planners. Het liefst beslissen we zo laat mogelijk waar we op vakantie gaan, kiezen we op het laatste moment welke film we gaan zien en bekijken we pas op de dag van vertrek via een routeplanner waar we eigenlijk naartoe moeten. De wereld wordt geregeerd door de planners, de mensen met een vooruitziende blik. Zij boeken al in 2010 dat schattige visserhuisje aan de Belgische kust, waar wij dan in juni 2013 ons oog op laten vallen. En wij behoren tot de andere helft van de bevolking, de mensen die altijd net achter het net vissen, en nét te laat bedenken dat we uit eten willen in een restaurant dat al is volgeboekt.

Maar een week vooruit plannen wat we gaan eten, dat lukt dus tegenwoordig wel. Het is ook handig, want je houdt een beetje bij of je wel genoeg afwisselt. Wij zijn namelijk flexitariërs. Om het met Paulien Cornelisse te zeggen: het eerste wat een flexitariër moet doen is om over dat woord heenstappen. Want dat woord kan gewoon niet. Ben ik het mee eens! Maar het is toch handig om in één woord te zeggen dat je de ene dag wel en de andere dag geen vlees eet, dus dan moet het maar. Wij eten ongeveer drie keer per week vlees, twee keer vis en twee keer vegetarisch. Al is dat zéker geen wet van Meden en Perzen en gaan er ook grotendeels visloze of vleesloze (of juist vis- en vleesrijke) weken voorbij.

Het maakt mij in ieder geval niet echt uit of het een vis-, vlees- of vegetarisch gerecht is wat we op tafel zetten, en de kinderen al helemaal niet. Die hebben volgens mij niet echt door of er wel of geen vlees door het eten zit. Dat is wel anders bij dit jongetje, die van zijn moeder een hap moet nemen van zijn inktvisgnocchi. Ontroerend!

Laurens allerfavorietste eten dat niet met een P begint is zelfs iets vegetarisch, een bloemkooltaart (ik weet het, klinkt saai, maar is echt verukkelijk!) en omdat we er allemaal erg van gecharmeerd zijn hierbij het recept. Het komt van de blog Jonge Sla en we hebben er maar weinig aan verspijkerd. Wat deze taart heel erg yummie maakt is het deeg, dat is precies goed, boterig en stevig, precies wat je van hartig deeg verwacht. En bloemkool is eigenlijk ook superlekker, op allerlei manieren, maar vooral op deze manier: kort gewokt, een beetje gebruind en bestrooid met zwarte peper.

Goed, wat heb je nodig:
Voor het deeg 90 gram boter, een eetlepel olie, drie eetlepels water, een theelepel suiker, een mespuntje zout en 150 gram bloem. Het is handig om met het deeg te beginnen. Verwarm daarvoor de oven voor op 220 graden, snijd de boter in stukjes en doe met de olie, het water, de suiker en het zout in een ovenvaste kom. Zet de kom in de hete oven en laat de boter smelten. Ongeveer tien minuten, misschien iets minder.

Intussen kun je verder gaan met de vulling. Daarvoor is nodig: de roosjes van een kleine bloemkool, twee uien in ringen, 40 gram geraspte kaas, 90 milliliter room, drie eieren, een eetlepel mosterd-dillesaus, zwarte peper en olijfolie.
Verhit een laagje olie in een pan met dikke bodem en fruit hierin de uiringen, eerst op hoog vuur en als ze wat zachter zijn op middelmatig vuur, totdat ze helemaal gekarameliseerd zijn. Het schijnt dat een snuf zout erover helpt om ze gelijkmatig te bruinen.

Als de uien eenmaal op staan is de boter vast wel goed gesmolten. Haal de kom uit de oven, roer er 150 gram bloem door tot het een samenhangende bal is en druk het deeg uit in een taartvorm of ovenschaal (die hoef je overigens niet in te vetten, en je hoeft het deeg ook niet te kneden. Doorroeren is genoeg). Pas op, want het is eerst nog behoorlijk heet. Als het iets is afgekoeld kun je het gewoon met je handen over de bodem en de rand (twee centimeter hoog) duwen. Het lijkt eerst niet genoeg, maar het lukt toch om het helemaal te verdelen. op sommige plekken is het deeg misschien wat dunnig, dat maakt niet uit. Als er maar overal wat zit. Dan zet je hem weer terug in de oven, nog steeds op 220 graden, en gaat verder met de bloemkool en de rest van de vulling. Tien minuten tot een kwartier later haal je de bodem weer uit de oven (hij moet er dan iets steviger en licht gebruind uitzien, maar nog niet gaar).

Verhit intussen in een wok een laagje olie en roerbak daarin de bloemkoolroosjes. Op hoog vuur, goed blijven omscheppen (maar bruinen mag!). Bestrooi ze rijk met versgemalen zwarte peper. Als ze lekker aangebakken zijn draai je het vuur uit en leg je een deksel op de pan. Ze moeten trouwens niet al te gaar worden, maar nog een beetje bite hebben.
Meng in een kom drie eieren met 90 milliliter room, de geraspte kaas, zout en wat peper. Als je geen kaas lust lijkt het me geen probleem om dat weg te laten, maar zorg dan wel voor voldoende zout in het eiermengsel. Roer nog een keer door de uien, en wacht tot je verder kunt met de bodem.

Als de bodem een kwartiertje gebakken heeft haal je hem eruit en besmeer je hem eerst met wat mosterd-dillesaus (wij gebruiken die van Yil’driz, het heet ‘Noorse mosterd-dillesaus en het is in ieder geval te koop bij de AH. Het smaakt naar honing-mosterdressing met dille). Je kunt trouwens ook gewoon mosterd nemen, maar dit vinden de kinderen veel lekkerder (omdat het veel zoeter is natuurlijk). En je kunt het ook makkelijker verdelen omdat het uit een flesje met spuitmondje komt. Op de mosterd-dillesaus leg je de uiringen, en daar overheen verdeel je de bloemkoolroosjes. Dan giet je het ei-roommengsel eroverheen. En de taart mag weer terug in de oven. Een minuutje of twintig nog, genoeg tijd om bijvoorbeeld nog een salade in elkaar te draaien of wat komkommer te snijden, of de tafel te dekken of op de bank te ploffen met een tijdschrift.

Controleer wel even of hij in het midden ook gestold is voor je hem op tafel zet, anders nog een paar minuutjes langer in de oven laten. Het recept is voldoende voor twee volwassenen en drie (of vier) kinderen. Zo ziet het eruit:

Onwijs lekker!

Post navigation

  8 comments for “Bloemkooltaart met ui en mosterd

  1. Alice
    10 jun ’13 at 13:11

    Dit is echt een toprecept, dik aan te raden! Ik doe altijd wat heet gerookt paprikapoeder door de bodem (1/4 tl). De bodem is trouwens ook heel goed te gebruiken voor andere groentetaarten e.d.
    Yum!

  2. Aafke
    10 jun ’13 at 22:26

    Mmmm… Klinkt lekker. Misschien iets voor het Fam Ham weekend? ;-)

  3. Alice
    11 jun ’13 at 10:41

    @Aafke, was zeker geschikt geweest voor het fam ham weekend, maar daarvoor staat het menu inmiddels vast ;-)

  4. Wes
    11 jun ’13 at 17:55

    Staat in de oven, ben benieuwd!

    • Dorieke
      11 jun ’13 at 19:57

      Ooohhhh ik ben ook heel benieuwd!! Als ik maar geen ingredient vergeten ben op te schrijven :)) (heb ik een keer gehad met een recept dat ik had verdubbeld voor de blog en toen had ik per ongeluk 1 onderdeel niet verdubbeld, beetje dom… En jammer voor degene die erachter kwam ;). Laat even weten of jullie het lekker vonden!

    • Wes
      12 jun ’13 at 19:07

      Was erg geslaagd, komt absoluut op de favorietenlijst.

      Paar kleine tipjes:

      Niet teveel water en olie voor het deeg!
      Bloemkoolroosjes klein snijden

      en wat mij betreft, het lijkt mij lekker om wat nootmuskaat over de bloemkool te doen als deze de pan in gaat, nog niet geprobeerd.

      Bovenstaande gaan we de volgende keer zeker doen.

  5. Janneke Roosenbrand
    12 jun ’13 at 17:56

    Ook hier, in de oven!

    • dorieke
      12 jun ’13 at 22:25

      En inmiddels heb ik via twitter al gehoord dat het smaakte :). Zo leuk dat jullie de taart hebben gemaakt! Ik ga echt weer vaker recepten posten, favoriete gerechten moeten gedeeld worden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.