Op de bres voor e-nummers

Vandaag wil ik eens wat kwijt over e-nummers. De laatste weken duikt het voor mijn gevoel ineens weer overal op: puur natuur-minnend Nederland heeft een grote afkeer van e-nummers en beschouwt ze als de grote boosdoener in de voedselindustrie.

Dat lees ik bijvoorbeeld op de blog eenvoudigleven.blogspot.com. Er zijn vast wel lezers die Teunie volgen, net als ik. Deze moeder van een gezin van tien leeft zo eenvoudig mogelijk. Eenvoudig in de zin van goedkoop, met weinig spullen, veel zelfverbouwde etenswaren, en veel gekregen of geruilde kleding. Ik bewonder haar om haar discipline, creativiteit en het vermogen om overal wel een voordeeltje van te maken. Maar ze heeft zich de laatste maanden gestort op het Planten Eten, en dat vind ik zo ontmoedigend. Er komen allerlei scheikundige verhandelingen aan te pas om uit te leggen waarom bepaald eten slecht of juist goed voor je is. Ze gebruikt geen suiker, geen etenswaren met e-nummers (daar heb je ze!), en geen dierlijke producten meer.

Ik lees het ook in de Delicious, waar ik sinds die gratis exemplaren van Marktplaats natuurlijk flink in zit te neuzen. In het exemplaar ‘PUUR’, een speciale uitgave uit 2012, zegt een veganist bijvoorbeeld: “Pas op het moment dat wij fabrieksvoedsel zijn gaan eten, zijn chronische klachten zoals maagzuur, allergie en eczeem ontstaan.” Gooi kunstmatige producten het raam uit, is de boodschap. En e-nummers vermijden is de eerste stap naar gezond eten.

Maar wat zijn e-nummers nou eigenlijk? Het zijn bepaalde ingrediënten, die een nummer hebben gekregen omdat ze in de hele Europese unie voor hetzelfde ingrediënt moeten staan. Zo krijg je geen verwarring over bijvoorbeeld peper of paprika in een gerecht. Het e-nummer verwijst ook naar een aantal regels: hoeveel van het e-nummer er in een product mag zitten bijvoorbeeld, en in welke producten het mag voorkomen. E-nummers kunnen staan voor hele normale dingen zoals vitamine C, zuurstof of paprika. En de meeste e-nummers zijn goed voor ons. Ze zorgen ervoor dat je producten veel langer kunt bewaren, dat het risico op voedselvergiftiging is geminimaliseerd en dat er geen gevaarlijke hoeveelheden giftig loodconcentraat in snoepjes zitten. Bijvoorbeeld. E-nummers zijn bovendien uitvoerig getest en veilig bevonden voor de menselijke consumptie.

Gezond eten heeft niet te maken met de hoeveelheid e-nummers in een product, maar met ons eigen eetgedrag. Teveel vet, teveel suiker en teveel zout, dát zijn de grote boosdoeners. En dat zijn alledrie geen e-nummers.

De Britse presentator van eetprogramma’s Stefan Gates deed een paar jaar terug een serie over e-nummers (e-numbers: an edible adventure) en kwam daarbij tot verrassende ontdekkingen. Dat mensen ingeblikte erwten zonder kleurstof viezer vinden ruiken en smaken dan een ingeblikte erwten mét kleurstof bijvoorbeeld. Of dat wijnexperts niet proeven dat ze een witte wijn voor zich hebben als er rode kleurstof in zit; dan denken ze dat het een rode wijn is. Hij ontdekte ook dat inname van dranken met zoetstof uiteindelijk leidt tot de inname van méér calorieën dan de inname van dranken met suiker. Maar de belangrijkste conclusie van zijn serie was wel dat de meeste e-nummers eigenlijk heel goed voor ons zijn.

En dat is maar goed ook, want het zijn niet de Teunies of de Delicious-foodies van deze wereld die afhankelijk zijn van goedkoop eten vol e-nummers. Het zijn juist vaak oudere mensen, of zieken, of mensen die niet kunnen koken of niet genoeg van eten weten. Laten we maar dankbaar zijn voor e-nummers, die ook hun eten gezonder, veiliger, goedkoper en aantrekkelijker maken.

Maar natuurlijk, als je een bordje havermout met amandelmelk of een soja-hangopje met diksap gewoon lékker vindt, laat je dan door niemand tegenhouden!

  7 comments for “Op de bres voor e-nummers

  1. Alice
    21 mei ’13 at 22:02

    Helemaal mee eens! Dat panische gedoe, ik word er helemaal kriebelig van! Maar gezien het gebrek aan reacties denk ik dat de meeste lezers het niet met je eens zijn ;)

  2. Ronney
    21 mei ’13 at 23:18

    Mooi stuk!!
    En wat ik altijd lastig vind met E-nummers: wat eet ik nu als ik dat verorber, een letter of een nummer?? Totale verwarring ;-)

  3. mirjam de jong
    22 mei ’13 at 8:15

    Het is inderdaad een tendens; suikervrij en e-nummer vrij bakken en koken en ik ging er ook nogal in mee. Om er uiteindelijk, net als meerdere moeders om mij heen, er weer wat balans in te vinden. Na wat onderzoek over e-nummers vond ik het eigenlijk ook allemaal niet zo schokkend. Mn husband was ook een nogal relativerende factor. Niet te veel van alles, daar gaat het denk ik inderdaad om. Maar wat ik er wel aan over heb gehouden; een enorm simpel recept zonder suiker voor als je zin hebt in iets koek/broodachtigs: 250 ml melk, 250 gram meel, 2 eieren, noten en rozijnen; ongeveer 3 kwartier op 220 graden in de oven. Een dikke plak afsnijden, met honing besmeren. Heerlijk bij een bakje koffie.

    • Roos Anne
      22 mei ’13 at 13:04

      Hallo Mirjam, ik heb zojuist jouw recept uitgeprobeerd! Heb er nog wat gesneden dadels en abrikozen aan toegevoegd. Het eerste plakje is al op! Lekker met wat roomboter erop. Simpel en lekker! Bedankt :)

  4. mirjam de jong
    23 mei ’13 at 22:36

    Hallo Roos Anne,
    Wat leuk! Dadels gebruik ik inderdaad ook wel eens, abrikozen is ook een goed idee:-)

  5. marlinde
    24 mei ’13 at 16:01

    Nou zus, dat ik nou via Dorieke’s log :) aan een recept van jou kom, grappig! en Door Amen op je stuk!!

  6. susan
    29 mei ’13 at 13:51

    t gaat niet om alle e-nummers maar om de slechte.
    Leuke blog met leuke recepten waardoor ik pakjesloos ben ga koken:
    http://smakelijck.blogspot.nl/

    en misschien scheelt het dat http://deplanteneter.nl/ wel heel aardig en realistisch is ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.