Pure liefde?

Ontmoet de horror familie fruit. Als je goed kijkt zie je dat Ak en ik het zijn, met onze twee jongens Mels en Mathis. De groene paprika in het midden is Ak. Chillt lekker een eindje weg met zijn zonnebril. Rechts naast hem op de foto sta ik. Ik probeer onopvallend te doen, maar mijn bedorven grimas maakt veel duidelijk. Rechts van mij staat Melsje. Kijkt hij een beetje verschrikt? Dat komt dan door die manische mandarijn helemaal links op de foto: Mathis.

Als Mels en Mathis samen in de kamer zijn heeft Mels geen seconde rust. Mat vindt altijd wel een reden een bij hem in de buurt te zijn. Het komt voort uit pure liefde, daar twijfel ik niet aan. Gewoon een gevoel van ‘ow Mels wat ben ik dól op jou’. Maar hoe zich dat vervolgens uit, daar word ik niet blij van. Als Mels vooruit kruipt trekt Mat hem aan zijn voetjes weer achteruit. Als Mels koers zet richting in een knuffeltje weet Mat dat beestje net op tijd weg te trekken. Een kus op Mels’ hoofd verandert in een innige omhelzing, die weer uitmondt in een worstelpartij waar maar één winnaar uit te voren kan komen: Mat. En wat ik ook probeer, het lukt me niet om Mat bij Mels vandaan te houden. Alle tactieken heb ik al geprobeerd. Streng waarschuwen, waarschuwen en na drie keer straffen, waarschuwen en direct straffen, hem elke keer van de plek des onheils vandaan tillen, belonen, afleiden, er een grapje over maken. Trouwens, even tussendoor: ergens een grapje van maken vind ik de meest overschatte vorm van opvoedkundig corrigeren. Of mijn grapjes zijn gewoon nooit leuk, dat kan ook. Maar over het algemeen lost het bij mij helemaal niets op als ik een grapje maak, het enige wat het oplevert is een kind dat nóg harder jammert.
Natuurlijk is het wachten op de dag dat Mels groot genoeg is om gewoon een mep terug te geven als het hem niet zint. Maar dat is nu nog niet. Het enige dat hij momenteel in de strijd kan gooien is een hele harde krijs, en boy, daar word ik óók al niet blij van. Bovendien is Mat er nauwelijks van onder de indruk, die wacht wel op het betere werk.

Dus. Is er iemand die een tip heeft misschien?

Ik klamp me intussen vast aan een moment, een paar weken geleden, waarbij Mathis op schoot klauterde na een lange dag Melsje pesten. “Sorry mam” zei hij. “Sorry dat ik Mels altijd pijn doe. Maar ik ben toch een lieve vent.” En daar kon ik hem geen ongelijk in geven, dat manisch mandarijnmannetje van me.

Post navigation

  5 comments for “Pure liefde?

  1. Anneriet
    6 mrt ’13 at 11:40

    Oef, herkenbaar. Wat soms een kwartiertje werkt bij ons is de meter: een meter afstand houden (maar ja, weet Mathis al wat een meter is?). En dan nog een half uurtje als ze even met elk hun eigen ding aan het spelen worden gezet. Soms door ze elk hun eigen territorium te geven (komt er meestal op neer dat de oudste van de twee op eigen kamer met kachel en muziekje aan een heerlijk momentje voor zichzelf heeft). En dat kan zo een uur rust geven…

  2. Opa Bert
    6 mrt ’13 at 14:47

    Tijdens het logeerpartijtje bij ons was Mathis te zeer afgeleid door andere activiteiten om zich veel met Mels te bemoeien. Wat wel opviel is dat als Mathis de kamer uitging, Mels vreselijk moest huilen. Hij kon dus kennelijk z’n broertje geen moment missen.

  3. Linda
    6 mrt ’13 at 22:15

    Hier hielp heel veel eten geven zodat de kleine TT zo zwaar (en owkee een beetje lomp) werd, dat zijn zus hem alleen van grote afstand durft te aaien… hier is het eerder andersom ;)
    en ach dan bedenk ik maar dat ik het op moest nemen tegen een zus en zes broers en daar ben ik heerlijk groot bij geworden!
    Succes , maar vooral veel plezier met je mooie mannen!

  4. Magreet
    14 mrt ’13 at 0:01

    Ik zou zeggen: laat Mat er nog even van genieten. Mels zijn wraak zal zoet zijn. Vanavond vroeg ik Elif en Kaya naar boven te gaan, want ze moesten in bad. Kaya zet één voet op de trap en Elif duwt hem aan de kant en ‘rent’ naar boven. Ik vroeg Kaya nog of ik het goed zag dat Elif hem aan de kant duwde? Hahaha. Elif is eigenlijk de hele dag bezig om alles wat Kaya doet af te pakken, als hij slaapt op de bank gaat ze 1 cm van zijn gezicht vandaan veel herrie maken, ze valt hem aan om te kroelen en kusjes te geven, als hij op de grond zit dan loopt ze over hem heen en als ze aan tafel zitten gaat Elif standaard krijsen, want dan gaat Kaya huilen. Eigenlijk best zielig als ik het zo lees. hahaha! Toch sneu zo’n middelste: tijd voor een vierde.

  5. Dorieke
    14 mrt ’13 at 22:17

    @Magreet: hahaha, dus we heven alleen nog maar even af te wachten en dan wordt Mathis vanzelf een zielige middelste :). Nou, dan mag Mels eerst een jaartje de schade inhalen hoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.