Sinterklaas Kapoentje

“Ik ga vanavond mijn schoen zetten” kondigt Lauren aan. “Gisteren had L. haar schoen ook gezet en toen zat er wat in”.
“Ja maar…” stamel ik. “Dat kan niet hoor! Wij hebben de afspraak met Sinterklaas dat hij alleen op zaterdag langs komt.”
Lauren kijkt me aan met een blik van ‘alsof jij dat weet’.
“Ik ga hem toch gewoon zetten” zegt ze eigenwijs. Ze huppelt naar de gang en komt terug met haar schoentje. Die gaat keurig in de vensterbank. Aan tafel kleurt ze ijverig een prachtige tekening voor de Sint. Hij staat er zelf op, met een woeste krullenbos, en geflankeerd door een vrolijk pietenbaasje. Lau rolt de tekening stevig op en steekt hem in haar schoen.
“Ik denk dat Sinterklaas die tekening wel zal zien!” zegt ze hoopvol. Ze staart nog even naar het raam en zingt dan rap en bijna onverstaanbaar “sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje, gooi wat in mijn laarsje, DANK U SINTERKLAASJE”. Ja, ze weet de oude baas al aardig te manipuleren.

Als Ak en ik later op de avond naar bed gaan staat het schoentje er nog. Eenzaam te glimmen in de vensterbank, onder het raam waar Pakjespiet door naar binnen moet gijden. “Moeten we niet wat met die schoen?” vraag ik.
“Gewoon laten staan en dan ziet ze morgen wel dat Sint niet is geweest” vindt Ak. Maar dat vind ik een beetje zielig.
“Misschien de tekening omruilen voor een gedicht?”
Samen buigen we ons over het sinterklaasrijm.
“Sint vindt jou een heel slim kind…” begint Ak.
“Want jij hoopt dat je een cadeautje in je schoentje vindt” vul ik aan.
Vlot vloeien de regels uit onze pen; we zijn het nog niet verleerd. Triomfantelijk sluiten we af met:
“Dus de eerste keer dat jij je schoen weer zetten mag
is zaterdag!”

“En nu moeten we ook nog wat over die tekening zeggen” vind ik. Ak rijmt al.
“Amerigo vindt je tekening zó mooi! Ik leg hem vanavond bij hem op het hooi”.
We grijnsen even naar elkaar. Ik rol het briefje stevig op en steek hem in Laurens schoen. Ak heeft de tekening er al uitgehaald. Hij laat hem zien, Sint en zijn Piet, het is een waar kunstwerk van ons artiestje. Maar zonder een seconde te aarzelen propt hij hem in de prullenbak, nuchter constaterend: “En daar verdwijnt de zoveelste tekening van Lau…”

“Ik heb ook mijn schoen gezet!” vertelt Lau de volgende dag enthousiast aan haar juf. “En er zat geen cadeautje in, maar Amerigo vond mijn tekening zo mooi dat Sint hem op zijn hooi heeft gelegd!”. Haar ogen stralen van zelfvertrouwen.
In de vuilnisbak ligt haar kunstwerk tussen lege melkpakken en aardappelschillen. Geen Amerigo die er verliefd hinnikend naar staart. Er zit alleen een eenzaam fruitvliegje dat voorzichtig hapjes neemt uit Sint zijn woeste baard.

Post navigation

  7 comments for “Sinterklaas Kapoentje

  1. Linda
    29 nov ’12 at 9:25

    In de categorie complimenten: wat een onwijs pedagogische oplossing! wauw!!! en wat tof dat ze er zo op reageert… ik had er ws wat chocola ingestopt ;(

  2. Marieke vD
    29 nov ’12 at 10:15

    Ik moest de eerste keer wel even slikken hoor, om de tekening uit J. zijn schoen zomaar bij het oud papier te gooien. maar ja, je hangt ‘em ook niet op de koelkast…
    De wortels gaan bij ons trouwens weer gewoon de koelkast in, voor de volgende keer.
    Mooie oplossing trouwens, om het gewoon bij een gedicht te latren met een duidelijke boodschap. win-win.

  3. Els
    29 nov ’12 at 17:30

    Hier ook op zaterdag de schoen zetten! En tussendoor ook n briefje erin gedaan met de vraag om wat water voor Amerigo. Of n pizza ar pepernoten in de vorm van n hartje. Vind t zo leuk
    ..vooral dat fanatieke liedjes zingen bij die schoen :)

    • Jolien
      3 dec ’12 at 19:51

      Ach hoe zielig die tekening in de prullenbak! Wil je please please asjeblieft er voor zorgen dat ze niet zelf iets in de prullenbak gaat gooien en de tekening vind??!! Want die gedachte is hartverscheurend!
      Ik heb ze nóóit weggegooid maar goed verstopt bewaard, maar ik denk dat jullie iets meer tekeningen van Lautje hebben als ik destijds van Kai.
      Grappig trouwens: ik had hetzelfde dilemma en heb het ook met een gedicht opgelost. Ik liet Kai gelijk weten op welke dagen Sint wel bij hem langskwam.

  4. susan
    6 dec ’12 at 11:12

    Heb je leuke app voor: artkive….bewaar je alle mooi werkjes toch!

  5. Magreet
    19 dec ’12 at 15:32

    Whahahaha het moet niet gekker worden, ik zit je blogs te lezen met terugwerkende kracht. Ook deze situatie heeft zich hier afgespeeld. Alleen had ik het gedicht alleen gemaakt. Whahaha

    • Dorieke
      19 dec ’12 at 21:45

      Leuk!! Blijkbaar zijn we allemaal toch niet zo uniek als we wel eens denken ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.