Smile!

Ik hoorde laatst dat je voor elke negatieve opmerking die tegen je gemaakt wordt zeven complimenten nodig hebt om de boel weer recht te trekken. Zéven! Dat is veel, maar ik geloof wel dat het waar is. Een negatieve opmerking, kritiek, of, zoals het soms mooi verpakt wordt ‘feedback’ kan ontzettend veel pijn doen. En helaas zijn sommige mensen veel beter in het omgaan met kritiek dan anderen. Eigenlijk is het natuurlijk heel slim en handig om kritiek te gebruiken om jezelf te verbeteren. Hoe vaak al niet tegen mij gezegd is dat ik te snel praat – als ik die kritiek nou eens wist om te zetten in een daadwerkelijk lager spreektempo, dan zou ik mijn boodschap in een training of workshop beter over kunnen brengen en dus uiteindelijk mijn doelen beter kunnen halen.

Er zijn een heleboel regels voor feedback geven en feedback krijgen. We zijn in Nederland volgens mij aardig direct en vinden dat we best veel op een ander mogen aanmerken, en dat gaan we zeker niet verpakken in een suikerzoet laagje. Maar ondanks onze directheid vinden wij het allemaal ook niet erg gemakkelijk om elkaar ergens op aan te spreken. Het is mij eens overkomen dat ik een opdracht voor iemand deed, die steeds als ik iets toestuurde positief en dankbaar reageerde, en uiteindelijk toen alles klaar was mailde dat het eigenlijk de hele tijd al niet precies was wat hij ervan verwachtte. Zachte heelmeester maken stinkende wonden; ik heb daar veel last van gehad. Voelde me een echt sukkeltje.

Negatieve opmerkingen kunnen er flink inhakken, dat is waar. Maar soms kan een complimentje ook behoorlijke impact hebben. Als iemand oprecht, zonder bijbedoelingen iets aardigs tegen je zegt kan dat je hele dag goed maken. Omdat ik zelf niet zo’n held ben in het omgaan met kritiek – tenminste, aan de buitenkant wel, en dan knik ik en zeg ik ‘bedankt, hier kan ik wat mee’, maar van binnen verschrompelt mijn ego tot formaatje erwt en heb ik drie dagen nodig om bij te komen – bewaar ik de leukste complimenten die ik krijg in een mentaal pepdoosje. Daar kan ik er eentje uittrekken als ik denk dat ik echt niets meer kan. Eén van die complimentjes kreeg ik van een studente in Polen. Ik was voor een conferentie ik Krakau toen ik nog werkte voor StudentAlpha. De training die ik daar met een collega gaf ging een beetje half-half; onze vertaler leek half te slapen en op zeker moment dommelde ook een deel van het publiek in. Maar na afloop kwam er een enthousiast meisje naar me toe. Ze greep mijn beide handen vast en zei: “I justed wanted to say… Your smile! You have such a beautiful smile!”. Nou, die smile verscheen natuurlijk meteen op mijn gezicht, zoiets had nog nooit iemand tegen mij gezegd. Behalve Ak misschien, die in zijn eentje verantwoordelijk is voor de helft van alle complimentjes in mijn pepdoosje.

Dus tegenwoordig, als ik feedback, kritiek of negativiteit over me heen krijg – wat uiteraard heel gebruikelijk is en wat ik ook in alle gratie probeer te ontvangen – zet ik mijn meest brede tandpastaglimlach op. Zelfs als ik op alle terreinen van mijn leven faal, geen deadline kan halen, teksten vol spelfuten schrijf of opdrachtgevers afschrik met mijn geratel, dan heb ik altijd mijn fantastische glimlach nog. Bedankt, Pools meisje!

Wat is het leukste complimentje dat jij ooit hebt gekregen?

  4 comments for “Smile!

  1. Alice
    27 nov ’12 at 9:46

    Het leukste compliment weet ik niet meer, maar de kracht van complimentjes is GROOT! Ik zat eens op een zeer slopend project waar continu dingen in veranderden en wat uiteindelijk helemaal in de kast is verdwenen. Midden in de chaos van dat project werd ik er helemaal gek van dat het iedere keer anders moest, maar toen mijn projectleider zei ‘Ik vind dat je het heel goed doet’, zag ik dat project ineens weer helemaal zitten.
    Ik probeer zelf dus ook echt positieve dingen uit te spreken tegen anderen, wat is er nou leuker dan iemands anders dag een beetje vrolijker te maken?

  2. Linda
    27 nov ’12 at 13:46

    Een leerling die ik zes jaar geleden in de klas had gehad, werkte nu bij de Hema en zei:
    ‘was echt superfijn dat u mijn docent was, dat wilde ik altijd nog zeggen’. Keilief en ik werd superrood daar midden in de Hema, want hoe reageer je op een compliment???

    • Dorieke
      27 nov ’12 at 20:18

      Ahhh dat is echt heel lief!

  3. Hanneke
    28 nov ’12 at 21:13

    Jaren geleden kookte ik bij een Gave-kamp. Er waren wat op- en aanmerkingen op het keukenteam, maar 1 van de groepsleiders zei: “Het is niet zo dat er niet lekker gekookt werd, want als je voor zo’n grote groep pasta kan koken die niet plakt dan ben je gewoon een goeie kok…” Op dat compliment teer ik nu nog… :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.