Een besmuikte grijns

Over kantoorbanen en een negen tot vijf-mentaliteit wordt wel eens lacherig gedaan. Sommige werkgevers vragen in hun vacatureomschrijving zelfs specifiek om kandidaten die géén negen tot vijf mentaliteit hebben. Want je zult maar zo’n dooie diender op sollicitatiegesprek krijgen. Je valt toch al in slaap bij het idéé.
Nu vind ik persoonlijk niet zoveel mis met een negen-tot-vijf-mentaliteit. Veel mensen hebben naast hun werk toch ook nog een leven, andere dingen die aandacht vragen. Op vaste tijden werken biedt duidelijkheid en helpt je om tijd in te plannen voor vrienden en familie.

Maar dat gezegd hebbende, kan ik als kantoorwerker wél het cliché over kantoorbanen bevestigen. Je denkt misschien dat Jiskefet dik aangezet is; ik vertel je dat Jiskefet het nog niet haalt bij de dagelijkse gang van zaken op een kantoor. Ten eerste al het kantoorjargon. Per werkplek kan het variëren, maar veel begrippen kom je alleen binnen het kantoorleven tegen. Zoals daar zijn. Zwaluwstaarten. Sparren. Een bilaatje. Afkaarten. Doorakkeren. Aan de lat staan. Aftikken. 360 graden feedback.
Daarnaast heb je de typische kantooruitdrukkingen. “We maken er een houtskoolschets van”. Of: “Heb je het weer verdiend voor vandaag?”. Of: “Wie baas is bakt koek”. Of “Dan gaan we de Bietenbrug op”. Of: “Alle neuzen dezelfde kant op krijgen”. Of: “Ergens een plasje over doen”. Kantoortaal verdient een studie, een eigen woordenboek en een verklarende begrippenlijst.
En dan heb ik het nog niet over de practical jokes. Elkaar heerlijk hilarisch in de maling nemen. Zo kwam Ak ’s ochtends een keer op kantoor en bleken de toetsen van zijn toetsenbord verwisseld. Als je een ‘e’ toetste kreeg je een ‘k’, zeg maar. Er was hem een poets gebakken! Dat liet hij natuurlijk niet op zich zitten. Hij haalde de ‘geeltjesstorm’ van stal en beplakte het hele kantoor van zijn collega met post-its, van top tot teen, op muren, schermen en papieren.

Ik moest aan al deze dingen denken toen ik vrijdag, vlak voor ik naar huis ging, een van mijn collega’s stiekem zag scharrelen bij het bureau van een ander. Laatjes gingen open en dicht. Ik zag een schaaltje borrelnootjes en de snippertjes uit een perforator. Ik sloeg hem vanaf een afstand gade, ik zag de besmuikte grijns op zijn gezicht, ik zag hoe intens hij genoot van het verstoppen van de nootjes.

Over kantoorbanen en een negen-tot-vijfmentaliteit wordt wel eens lacherig gedaan. Je hoeft maar één dag mee te draaien op kantoor en je vraagt je nooit meer af waarom.

  3 comments for “Een besmuikte grijns

  1. Els
    11 nov ’12 at 18:01

    Helemaal niet herkenbaar! Het kantoorjargon niet en de practical jokes ook niet! Maar t klinkt eigenlijk wel gezellig :) Komt missch doordat ik alleen met vrouwen werk?

    • Alice
      12 nov ’12 at 8:25

      @Els: daar heeft het denk ik zeker mee te maken! Bij mijn eerste baan werkten meer mannen en waarin dit soort ‘kantoorrituelen’ absoluut aanwezig.

  2. Dorieke
    12 nov ’12 at 10:35

    Inderdaad, mannen zijn er zeker vatbaarder voor dan vrouwen :-). Maar ik betrap mezelf ook wel op kantooruitdrukkingen hoor. Waar je mee omgaat word je mee besmet, toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.