Over dufties en paninistickers

Een beetje nostalgie is mij niet vreemd. Mijmerend terugdenken aan de vreugden van de kindertijd, ‘ik was nog jong en wist niet beter, dan dat het nooit voorbij zou gaan’, een vleugje dramatiek, je kent het wel. Vooral in dit seizoen, als de dagen weer korter worden en de regen de ramen geselt, en je jezelf wanhopig inwikkelt met sloffen, warme sokken, sjaals en fleecedekentjes. Zo deed ik al eens een postje over ‘de smaak van mijn herinnering‘, maakte ik een lijstje van tien ervaringen die wij wél en onze kinderen niet hebben en wijdde ik een heel stukje aan tjolk. Vandaag voeg ik er een rij aan toe: en rij van rages. Ik heb er tien bij elkaar gesprokkeld die indruk op míj hebben gemaakt tussen 0 en 15, maar er moeten er meer zijn. Dus vul aan in de reacties: welke rage heeft op jou zijn sporen nagelaten?

1. Traplopers
Ik kwam ze weer tegen in een speelgoedzakje dat de kinderen meekregen op de bruiloft vorige week. De televisiereclame schoot meteen in mijn gedachten: een metalen spiraal met alle kleuren van de regenboog die je bovenaan een trap zet en op magische wijze naar beneden loopt. De werkelijkheid: het traplopen lukt twee keer, daarna zit de spiraal hopeloos in de knoop en kun je je verder vermaken met metaal ontrafelen.

2. Dufties
Hier is een plaatje noodzakelijk denk ik, want mijn herinnering aan Dufties kan ik met niemand anders delen dan met mijn moeder en zij is toch niet de enige lezer van deze blog.

Dat molentje op het plaatje had ik. Alleen het kijken ernaar brengt al de plezierige vibe terug die ik had toen ik de Dufties – kleine rubberen geurpoppetjes – spaarde. Maar hoe deze rage is afgelopen kan ik niet meer terughalen, en wat er met mijn felbegeerde Dufty-molen is gebeurd ook al niet…

3. Klaparmbanden
Had je die niet in alle soorten en maten? Eerst is het een plankje, dan sla je ermee op je pols en het verandert in een armband! Ik bedoel, dat vonden we toch allemaal geweldig cool. Maar sommige mensen kregen er uitslag van.

4. Speentjes
Bijna te belachelijk om waar te zijn: de speentjesrage. Daar liep je dan als tiener die zichzelf serieus nam met een hele serie plastic speentjes aan een touwtje om je nek. De speentjesrage is er één die mij doet afvragen hoe dat nou werkt met rages, hoe kan iets dat zo overduidelijk dom en nietszeggend is toch zo populair worden? Het liep met de speentjes, waar behalve mee gepronkt ook enthousiast op gesabbeld werd, trouwens net zo af als met de meeste rages uit de jaren tachtig en negentig: ze bleken kankerverwekkend. En uit was het met de pret.

5. Ploppers
Ik weet niet of ze echt zo heetten, maar wat ik bedoel zijn die halve rondjes van rubber, die je binnenste buiten moest vouwen en dan op de grond leggen en wachten tot ze plopten. Ze schoten soms wel een paar meter de lucht in. Op een gegeven moment deed het gerucht de ronde dat ze zich konden vastzuigen aan een oogbal en dat je ze dan niet meer loskreeg. Je moest er een gaatje in prikken. Toen was de lol er wel een beetje af natuurlijk.

6. Loloballen
Hoewel ik de slag nooit echt te pakken heb gekregen, was de lolobal toch een tijdje helemaal hip en booming. Zo’n knalroze bal met een fluor-gele schijf er omheen: op de schijf moest je gaan staan, de bal tussen je voeten klemmen, en dan maar rondhupsen. Ze bestaan nog!

7. Knijpbeestjes
Ze hingen allemaal onder elkaar aan een lange sliert bij mijn bed, mijn verzameling knijpbeestjes. Een hit was het, maar het is wat mij betreft totaal schimmig hoe ik aan zulke beestjes kwam. Kreeg je die gratis bij de boodschappen, op je verjaardag, bij de tandarts of in je schoen?

8. Trolletjes
Ik moet een jaar of dertien zijn geweest ten tijde van de trollenrage, die kleine spuuglelijke poppetjes met hun vreemd omhoog wuivende haar. Ik vermoed dat je die ergens bij kreeg en volgens Ak zaten ze in kindersurprise eieren.
(Ik: “Dat denk ik niet want wij kregen nooit zulke eieren en ik had toch trolletjes.
Ak: “Dan kocht je ze van je zakgeld”
Ik: “Dat denk ik niet want ik kreeg nooit zakgeld en ik had toch trolletjes”)

9. Fantastickers
Hopelijk hebben jullie net zo’n aha-erlebnis bij deze rage als ik, ik was hem bijna vergeten maar ineens popte hij weer op: er was een tijd dat we ons geld, dat we bijvoorbeeld bij elkaar sprokkelden door lege bierflesjes in te leveren, besteedden aan pakjes paninistickers. En die ruilden we dan met elkaar. Er zaten ook plaatjes bij van (getekende) vrouwen met half ontblote borsten – ondenkbaar dat je zoiets nu in een pakje stickers voor kinderen zou aantreffen.

10. Monchichi-aapjes
Tja, wat kon je ermee behalve die duimpjes steeds weer stug terugduwen in die mondjes… Toen ik bij de bieb werkte had ik een collega die wel wat had van zo’n monchichi-aapje. Die zag ik zo aan de balie zitten met zijn duimpje in zijn mond, behalve dat hij een soort van intellectueel was die dat natuurlijk nooit zou doen.

  23 comments for “Over dufties en paninistickers

  1. Priscilla
    15 okt ’12 at 21:44

    Haha, herkenbaar. Knijpbeestjes moest je (ik in ieder geval) gewoon kopen. Ze kostten 1,95 (guldens, he). Toen dat een rage was kreeg ik 1 gulden zakgeld per week, dus iedere twee weken kon ik zo’n ding kopen. De dufties herken ik: mijn buurmeisje had ze. Maarreh: my little pony, knetterkauwgom… En dan had ik ook nog smurfen (van plastic ofzo), volgens mij kreeg je die ergens bij. En alle figuurtjes van David de Kabouter… En wat denk je van die kauwgom met plakplaatjes in de wikkel, dat je op je arm of hand moest likken en dan dat plakplaatje er op doen en dan hard genoeg duwen, anders had je maar de helft van het plaatje…

  2. Els
    15 okt ’12 at 22:52

    Altijd leuk, a trip down memory lane…
    Wat mij het eerst te binnenschiet zijn de oodles. Ik was er helemaal weg van, ze roken heel lekker en waren zoooo schattig :)
    http://www.melbirnkrant.com/dolls/a_oodles.htm

  3. Trienke
    15 okt ’12 at 22:55

    En wat dacht je van de popples-poppetjes? Ik heb er ooit twee voor mijn verjaardag gehad. Een gele en een roze. Die gingen echt overal mee naar toe, ook in het tasje naar de kerk. Na twee dagen was ik de mooiste al weer kwijt. Waarschijnlijk verloren in de auto. Ik heb denk ik wel honderd keer onder de autostoelen gekeken en gezocht. Het heeft me zo’n trauma bezorgt dat ik nog steeds in kleine auto’s de neiging heb om onder de stoelen te kijken of hij daar misschien ligt.

    • dorieke
      16 okt ’12 at 14:30

      Trienk, dit moet je lezen, deze man heeft bijna exact dezelfde kinderervaring met een verloren Popple als jij!! http://www.itsjohnkim.com/popple-in-the-wind-an-innocence-lost/. Woow, dit is echt een gedeelde human experience, voel je de connectie? ;-). Trouwens, door het plaatje van de Popples herken ik ze ook wel weer. ze waren even uit mijn geheugen gewist maar ze zijn terug

  4. r.
    15 okt ’12 at 23:05

    tamagotchi
    strijkkralen
    flippo,s
    van die gloeibeestjes

  5. Alice
    15 okt ’12 at 23:38

    O ja! Trollen en speentjes, oei oei oei. De speentjes haalde ik altijd bij dat ene sieradenwinkeltje aan de markt van hengelo. Een rage die iets na mijn tijd was, maar die ik blijkbaar toch heb meegekregen: scoobiedoo ambandjes maken.
    En furby’s, die wilde ik heel graag, maar waren te duur.
    Trouwens, die dufties waren zeker voor mijn tijd, heb ze nog nooit eerder gezien!

  6. Els
    16 okt ’12 at 10:52

    Nou, ik ken de dufties niet maar de poppies ook niet. Dus leeftijdsgebonden of streekgebonden?

    Flippo’s waren na mijn tijd en ik weet ook niet wat er bedoeld wordt met gloeibeestjes.

    Zelfde tijd als de ‘ploppers’ ; plakhandjes?

    • Dorieke
      16 okt ’12 at 11:21

      Gloeibeestjes, misschien was dat alleen een rage binnen ons gezin, ik kan het me tenminste wel erg goed herinneren. Glow-in-the-dark beestjes die je eerst drie kwartier tegen de lamp moest houden en die dan onder je dekens hun zachte gloed verspreidden, helemaal knus en spannend.

  7. Dorieke
    16 okt ’12 at 11:20

    Mensen, er gaat een wereld voor me open. Ik ken de popples niet en de oodles ook niet, maar ik kan me voorstellen dat ze het hart van een jong meisje sneller deden kloppen. Op zich vind ik de beschrijving van Trienke over hoe ze zo’n poppetje is kwijtgeraakt wel heel treffend en herkenbaar, zulke jeugdobsessies blijven maar terugkomen. Mijn zwager vertelde een keer dat hij op rommelmarkten nog steeds onwillekeurig naar GI Joe poppetjes speurt en een adrenalinerush voelt als hij er een ziet liggen :-)).

  8. Rianne
    16 okt ’12 at 15:42

    Leuk leuk. Al brengt dit onderwerp ook bij mij weer trauma’s naar boven van kwijtgeraakte hebbedingetjes. pijnlijke plekken door verkeerd gehanteerde klaparmbanden en ploppers en vriendinnetjes die net een leukere variant hadden.

    Ik dacht ook meteen aan de klaparmbanden en verder na even brainstormen aan de Rubiks Magic (http://en.wikipedia.org/wiki/File:Rubiksmagic.jpg), en de zelfgemaakte smurfensnotzakjes.

  9. Hanneke
    17 okt ’12 at 9:32

    Ja, van die glow in the dark beestjes had ik er wel een aantal. Die vond ik fantastisch. Ik denk dat ik er een stuk of 10 had. Ik heb op internet nog naar foto’s gezocht, maar kan niets vinden helaas.
    Aan die speentjes heb ik niet meegedaan want die vond ik echt stom, alhoewel ik er vast wel 1 of 2 gehad zal hebben om er bij te horen :-)
    De knijpbeestjes waren ook in ons huis te vinden. Deden jullie ze ook wel eens op je neus zetten? Sommige knepen behoorlijk hard en dan sprongen de tranen in je ogen.
    Iets wat ik zo graag wilde hebben, maar niet kreeg was deze http://www.de-jaren-90.nl/speelgoed/skatebike.html Gelukkig hadden de buren er wel 1 en ik denk dat ik er het meeste op heb gereden.
    En vergeet de jojo’s niet! Bij ons op school en in de buurt had opeens iedereen een jojo. Dat waren nog best dure dingen en je kon er ook allerlei trucjes meedoen. Er waren er waar licht in zat en als je dan in het donker ging jojo-en dan was dat echt een leuk gezicht.

  10. Hanneke
    17 okt ’12 at 9:43

    http://www.prikmeteenrietje.nl/a-27119703/doe-en-ontdek/klikklak-ballen/

    En ken je ook van die klik-klak ballen? Die vond ik ook zo leuk.

  11. Dorieke
    17 okt ’12 at 9:54

    Oja, jojo’s! Die heb je natuurlijk nog steeds maar zo’n echte rage als toen is anders natuurlijk. Wij hadden ze ook met licht en andere effecten, erg leuk :-). Die skatebikes herken ik ook, net als klikklakballen. De rages waarbij grote (lees: dure) dingen betrokken waren gingen overigens meestal aan onze neus voorbij…;-).

  12. lieneke
    17 okt ’12 at 18:17

    Knikkeren… Ook nog steeds leuk, maar toch niet meer zoals vroeger

  13. lieneje
    17 okt ’12 at 18:53

    Elastieken, heb ik me uren mee vermaakt met denkbeeldige vriendjes…dat waren twee stoelen:-)

  14. lieneke
    17 okt ’12 at 19:16

    En gummetjes in allerlei verschillende vormen en geuren! Had bij mij zomaar het begin van een snuifprobleem kunnen zijn.
    Fireballen
    zonnebloempitten
    Ik stop ermee!

    • Dorieke
      17 okt ’12 at 19:33

      Zonnebloempitten?? Wat was dat -ze doppen en opeten of kon je er ook nog wat anders mee?? Doet me wel denken aan parfum maken van rozebottelblaadjes, dat is vast geen rage geweest maar bij ons thuis waren er tijden dat er overal wel een potje met gelige smurrie stond te ‘parfumeren’ :-).
      Ja en geurgummetjes herrinner ik me ook erg goed, was ik ook helemaal fan van, als ik eraan terugdenk ruik ik het nog!

  15. Lilian
    19 okt ’12 at 22:16

    Die speentjes zijn weer terug, tenminste, hier in het noorden wel. Bij de blokker zijn ze onder andere te krijgen. Die trollen, ook erg herkenbaar. En die dufties kan ik nog ruiken haha, maar heb er nooit zo’n molen bij gezien.

    En je had op een gegeven moment zo’n rage van een huisdiertje op een klein computertje die je moest verzorgen, hoe heten die ook alweer? Iedereen had er 1 en ik niet, ellende! ;-)

    En van die plakhandjes dan, gooi je op het plafond, blijft er 1 of andere vetvlek achter, zo leuk toen het nog niet je eigen huis was haha.

    • Anneloes
      21 okt ’12 at 18:25

      huisdiertje op computertje: tamagotchi….ik heb er wel een gehad….alleen die ging zo snel dood, je mocht er tijdens de les niet eens mee spelen op school ;-)

  16. marieke
    20 okt ’12 at 13:07

    O Heerlijk! die speentjes lagen pas bij dè Action voor een euro een heleboel. Ik wilde ze bijna meenemen, want vroeger moest je ze per stuk kopen, ik had er niet zoveel. Ik reeg ze trouwens in de veters van mn gympen. En die klaparmbanden, daar ging het gerucht van rond dat als tie versleten was het je een slagaderlijke bloeding zou bezorgen :(

  17. 26 nov ’13 at 15:08

    Fireballs (snoep), helaas ook kanker verwekkend bleek achteraf. Nu verkrijgbaar onder de naam Jawbreakers met nieuwe minder agressief heet recept. Na de 1e fireball op te zabbelen zonder deze uit de mond te halen was je officieel een man/vrouw en geen kind meer :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.