Deppen met natte doekjes

Afgelopen week kreeg ik toevallig twee keer dezelfde vraag in een verschillende setting. Hij kwam eerst van mijn collega, die meeleefde met het ‘verlies’ van onze auto, en die wel begreep hoeveel energie het kan kosten om zulke dingen te moeten fixen terwijl je al 24/7 in touw bent met het regelen van je leven met drie kleine kinderen. Voorzichtig poneerde ze de vraag: ‘Wat zijn eigenlijk jouw overwegingen om te werken?’. Op een vrijgezellenfeestje stelde iemand voor de tweede keer de vraag, iets anders verpakt, meer als ‘Is het niet erg druk om te werken én een gezin te moeten draaien?’.

Mijn antwoord was in beide gevallen gelijk: ik werk omdat ik het leuk vind, en omdat ik zorgen voor kleine kinderen niet zo leuk vind.

Mijn gesprekspartner zal het misschien niet merken, maar als ik dat antwoord – hoe waarheidsgetrouw het ook is – gegeven heb, word ik geplaagd door nare gedachten over mezelf. Dat zég je toch niet, dat je het niet leuk vindt om voor kleine kinderen te zorgen. Het zijn je eigen kinderen! Je vlees en bloed! Je houdt toch van ze! Hoe kun je er nou níet van genieten om de hele dag bij ze te zijn?
Ik wil mezelf dan uitleggen aan die ander, uitleggen dat we gewoon beter draaien als gezin als ik werk, dat ik meer van ze kan genieten, meer mezelf kan zijn, me meer compleet voel. Maar meestal houd ik het bij ‘ik kan er maar beter eerlijk over zijn’. Want uiteindelijk ben ík het die weet hoeveel ik van mijn kinderen houd en niemand anders.

Wat het is met mij en kleine kinderen, ik weet niet of het zinnig klinkt wat ik zeg, maar ik houd wel van het kind maar niet van de zorg. Ik ben geen verzorgend type. Mij zul je niet als eerste zien opspringen na een feestje om de vaat te gaan doen. Ik zou me niet als vrijwilliger aanbieden om koffie te schenken in de kerk. Dienen, verzorgen, daarin kan ik mijn liefde niet kwijt, om het maar zo te zeggen. Ik ben meer van de woorden. Geef graag complimentjes, voer graag een goed gesprek, ik houd van luisteren, ik ben altijd geïnteresseerd in wat een ander drijft. En nou, dat hele aspect mist dus een beetje in de omgang met kinderen van 0 tot 2,5. Maar in mijn werk kan ik mijn ei volop kwijt, daar doe ik niet anders dan communiceren. Dus als ik dan op de ene dag dat ei kan leggen op mijn werk, kan ik op de andere dag met veel meer energie achter de ukkies aanlopen met natte doekjes (de meest voorkomende scène in de film die ‘mijn leven met de kinderen’ heet). Waar ik met stip het meest van geniet in de omgang met de kinderen is als we samenzijn na een dag of dagdeel apart, en elkaar de vraag stellen: hoe was je dag? Ik hang aan hun lippen. Vertel me hoe het ging en hoe je het vond en wat je dacht en zei. In die gesprekken leer ik ze beter kennen dan in hele dagen snottebellen deppen.

Vijf jaar moederschap heeft me in ieder geval geleerd, dat er maar weinig opvoed-gerelateerde onderwerpen zij die níet gevoelig liggen, waar geen uitgesproken meningen over zijn, geen schuldgevoelens of twijfels. Dus de enige manier om je hoofd overeind te houden tussen alle verdeelde meningen is om jezelf te blijven, en om daar gewoon maar eerlijk over te zijn.

Nu alleen nog even mijn plagende gedachten op de trein naar Timboektoe zetten, dus.

  4 comments for “Deppen met natte doekjes

  1. Rianne
    1 okt ’12 at 13:41

    Herken zowel het ‘werken om dat ik het leuk vind’ en het ‘niet kicken op het verzorgen van kleine kinderen’ als ook (soms) de plagende gedachtes erover. Maar aan moeders die houden van communiceren heb je je gezamenlijke leven lang wat! En ik kan dat weten met een moeder die altijd graag gewerkt heeft, niet zoveel ophad met het verzorgen van kleine kids maar met wie ik al heel lang heel fijn praat :-)

    • Dorieke
      1 okt ’12 at 16:58

      Leuke reactie en heel bemoedigend!! Ik vind jouw moeder wel een goed rolmodel eigenlijk.

  2. Ronney
    1 okt ’12 at 19:47

    Ik vind het een bizarre vraag! Aan mij is dit nog nooit gevraagd!?

  3. Lieneke
    2 okt ’12 at 15:21

    Mooi geschreven!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.