Word je niet koud

We gleden in onze bolide door de straten van Rotterdam-Zuid. Iemand claxonneerde ongeduldig toen ik niet meteen optrok bij een straathoek.
‘De mensen in onze wijk zijn zo agressief’ zei ik tegen Ak.
Ik dacht aan de boze bestuurder van laatst, die zijn vuist naar me schudde, ik wist niet waarom. Ik dacht aan de man op de stoep die mij uitschold omdat hij er niet langs kon. Ik dacht aan de schreeuwende stemmen die we soms uit de huizen horen komen, boze stemmen van boze mensen die galmen vanaf de balkonnetjes. Ik dacht aan de buurvrouw die haar deur zelfs niet open wil doen voor bekenden en aan de vrouw die geschrokken mijn hulp weigerde toen ik haar zag stuntelen met een overvolle rollator.

Ak knikte. Hij ziet het ook. Dezelfde mensen, en hij hoort het ook. Dezelfde stemmen. En het getoeter als je niet meteen gas geeft bij groen licht, of het gemopper van de buurman over de schotelantenne op zijn dak.

‘Maar je moet dan bedenken dat het mensen zijn aan wie het leven weinig heeft toebedeeld’ zei ik.
Ak moest een beetje lachen om de rare woordkeus, maar hij knikte weer. Want dat weten we ook. Dat we mensen zien met een gebroken leven, mensen met een gebroken hart.

We parkeerden de auto bij de supermarkt en Ak stapte uit om wat boodschapjes te doen. De kinderen en ik bleven achter. Ik draaide de volumeknop van de radio wat harder en glimlachte naar Mathis in de achteruitkijkspiegel; hij zong hard mee met de kinderliedjes.

Als er iemand van je houdt word je niet koud
Als er iemand om je geeft blijf je warm
Zolang je leeft

Zat ik daar ineens met een brok in mijn keel door het raam te staren naar de voorbij wandelende mensen. De hitte sloeg van het asfalt, ik zag de lucht dwarrelen boven de grond, maar een mens, het kan nog zo heet zijn, als er niemand om hem geeft wordt hij koud. En ik besloot daar ter plekke, zomaar een goed voornemen aan het eind van de zomervakantie, om meer om anderen te geven. Om mijn eigen hart niet koud en onverschillig te laten worden, om niet cynisch te zijn. Om anderen het voordeel van de twijfel te geven. Om sorry te zeggen tegen de vuistzwaaiende bestuurder, een stapje opzij te gaan voor de man op de stoep. En vrouwen die stuntelen met hun rollators, maak jullie borst maar nat, want ik besloot die boodschapjes tot aan de voordeur te brengen, of je nu wilt of niet. Agressief? Misschien loopt er al meer Rotterdamzuids bloed door mijn aderen dan ik dacht.

  2 comments for “Word je niet koud

  1. Liesbeth
    19 aug ’12 at 12:44

    Mooi; mooi liedje is dat ook hè?

  2. marlinde
    20 aug ’12 at 8:22

    Goedzo Door, you go girl!! Liefde maakt alle verschil!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.