Spiderman en een ipadknop op je voorhoofd

Op tafel ligt een vriendenboekje dat Lauren heeft meegekregen van een jongetje uit haar klas. Zo vlak voor de zomervakantie komen er ineens nog heel wat boekjes mee naar huis. Nooit geweten dat die dingen op de kleuterschool al zo populair zijn. Stiekem glimlachend blader ik de pagina’s van zo’n boekje door; al die lieve koppies die me aanstaren vanaf de pasfoto’s. Kijk, daar heb je probleem numero uno al, want een zeker persoon heeft geen pasfoto’s. Ik doe het nu nog met de restantjes van vorig jaar, maar wat moeten we straks na de zomer?

Ehm, wat zijn je lievelingskleuren?
Zilver en goud.
Je lievelingsdier?
Een flamingo. *Gegiechel*. Want die is roze.
Waar hou je niet van?
*Hartgrondige zucht* Ja ik hou dus niet van dat vieze stinkende aquarium van de krokodillen in Blijdorp.

Oké. De blik van Mathis is intussen gevallen op de omslag van het boekje.
‘Wat is dat mama?’
‘Oh, dat is spiderman’
Hij krijgt een heel typische uitdrukking over zijn gezicht, zo eentje waaraan ik kan zien dat er iets jongensachtigs gebeurt in zijn breintje. Spiderman? Is dat spiderman?

De rest van de middag zit hij plaatjes van spiderman te kijken op de ipad. Ach, wat een hiaten in mijn kennis dat ik niet eens weet hoe het spidermanverhaal gaat. ‘Eh, ja, hij kan webben bouwen, er komen spinnendraden uit zijn handen, enneh..hij moet de wereld redden’. Zoiets toch? Van verrukking klapt Mat af en toe in zijn handen, spiderman is stoer en griezelig tegelijk.

Lauren heeft intussen andere problemen: er is een stukje popcorn in haar keel geschoten. Ze moppert op het vervelende gevoel in haar keel.
‘Waarom kun je bij mensen eigenlijk niet hun hoofd eraf draaien en ze dan even op hun kop houden en schudden?’ vraagt ze.
‘Waarom zou je dat willen?’ Ik kan het weer eens niet volgen.
‘Omdat je dan dat rare gevoel uit je keel kan schudden.’

De jongens liggen na het middagslaapje nog even bij elkaar in bed. Twee spenenmannetjes, ook een soort superhelden. Lauren vindt dat we allemaal weer eens overnieuw zouden moeten kunnen beginnen. ‘Als we nou zo’n knopje op ons voorhoofd hadden, net als bij de ipad, waarmee je weer teruggaat naar het begin, dan zouden papa en jij ook weer een baby kunnen worden.’

De spenenmannetjes staren ons guitig aan. Druk maar op het knopje Lau; dat bedje ziet er heerlijk uit.

  2 comments for “Spiderman en een ipadknop op je voorhoofd

  1. Ed
    27 jun ’12 at 0:20

    Erg leuk stuk om te lezen!

  2. marlinde
    27 jun ’12 at 10:11

    Wat een heerlijke mannetjes heb je Door!! Leuk!

Laat een reactie achter op Ed Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.