Geplaveid met croissantdeeg

‘Zie mij nou zitten’ zeg ik tegen Ak. We zitten in de tuin en ik peuter met een satéprikker in het wijdopengesperde mondje van Maria, de pop van Lauren. Het is moederdag, en het ontbijt-op-bed met onder andere verse croissants heeft Mathis overenthousiast gemaakt. Behalve dat hij zelf wild kruimels spuwend door ons bed danste, propte hij ook de mond van Maria vol met resten deeg. Ze bleef er lijdzaam onder; Lauren niet. Het moet gezegd dat een pop met volle croissantmond een onnatuurlijke indruk maakt.

Mathis was al de hele week excited over moederdag. Hij verstopte zijn cadeautje in zijn klerenkast, maar op donderdag haalde hij hem al tevoorschijn. Met beide handen bood hij me zijn pakje aan. ‘Mama, ik heb iets voor jou’. Ik weigerde. ‘Nee, nee, dat is voor moederdag’.
‘Nee mama, nú!’
Ik kwam ernstig in de verleiding, maar besloot toch om het pakje op een veiliger plek op te bergen. Hij bleef nog herhalen ‘nú mama, nú’. Vanmorgen was ik blij dat het cadeautje nog niet was uitgepakt. Meer dan de stralende blik van Mathis toen hij het kwam brengen had ik vandaag niet hoeven hebben. Helaas kreeg ik er kruimelige billen en een pop met een verstopte slokdarm gratis bijgeleverd.

De restjes croissant komen intussen maar mondjesmaat los uit Maria’s mondje. Mathis heeft goed zijn best gedaan: het lijkt alsof de hele weg naar beneden geplaveid is met croissantdeeg. Lauren staat er wat beteuterd bij te kijken. Ze heeft grote plannen voor Maria deze middag, want die moet in bad, en hoe zal ze dat toch eens aanpakken? Als ik haar de pop weer overhandig zet ze haar liefste glimlach op. ‘En nu een bak met water?’
Ik weiger beslist. Door schade en schande wijs geworden deel ik niet meer zomaar bakken water uit. ‘Maar hoe moet ik het dan doen??’ jammert ze. Buren kijken over hun balkonnetjes naar beneden: wordt daar een kind mishandeld?
‘Verzin gewoon een oplossing’ raad ik haar aan. Twee tellen later staat ze te spugen in het omgekeerde deksel van de zandbak. ‘Zo krijg je ook water’.

Maar dat gaat dan ook weer niet snel genoeg, dus als er vijftien kloddertjes op de bodem liggen plukt ze Mathis ergens vandaan om samen met hem modderig regenwater uit bakjes te scheppen. Ik begin heel snel alle relaxte gevoelens van deze moederdagochtend kwijt te raken.
‘Nee, dit wil ik ook niet’ zeg ik ferm. Aan mijn gezicht ziet ze dat het menens is. Ze werpt me nog een geïrriteerde blik toe en gooit Maria dan in de modderige smurrie.

De pop staart liggend op haar rug omhoog. In haar blik een stil verwijt, in haar mondhoeken nog kruimels croissant. Die heeft duidelijk niet veel op met moederdag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.