Drie maten groter

De Libris literatuurprijs werd gisteren gewonnen door A.F.Th. van der Heijden voor zijn boek ‘Tonio’, over zijn zoon die twee jaar geleden verongelukte. Ik heb het boek niet gelezen, maar ik weet dat het herinneringen bevat aan zijn zoon en een reconstructie van de laatste dagen van diens leven.

Ik was al nooit zo’n held met droevige verhalen over zieke of overleden kinderen, maar sinds ik kinderen heb kan ik ze simpelweg niet meer lezen. Een tijdje terug had je de ‘haar naam was Sarah’-hype. Ik denk dat bijna iedereen in mijn omgeving dat boek gelezen heeft. Ook al zit er een jongetje in dat per ongeluk opgesloten raakt in een kast en daar door omstandigheden nooit meer uit gered wordt. Dat idee alleen al is voor mij reden om zo’n boek nooit maar dan ook nooit op te pakken. Een tijd terug werd ik in de bioscoop onverwacht met een heftige scene geconfronteerd, in de film ‘desert flower’ over het leven van Waris Dirie. De film is over het algemeen vrij luchtig, humoristisch zelfs, maar plotseling is daar de besnijdenis van de driejarige Waris, met bloed en gehuil en complete verbijstering. De tranen spoten als een soort van siervuurwerk uit mijn ogen. Geraakt op een plekje in mijn hart wat er vroeger niet was, een weak spot, het hart van een softie.

En toch heeft ellende een bepaalde aantrekkingskracht. Van der Heijden verwoordde het in een interview ongeveer zo: ‘Je wilt lezen over iets ergs, het verschrikkelijk vinden, en dan denken ‘dat is míj niet overkomen, maar het zou wel kunnen, en dat helpt dan’. Ik geloof het meteen. Slecht nieuws reist immers ook veel sneller dan goed nieuws. We vinden het verschrikkelijk als iemand iets ergs overkomt, maar we willen, we moeten het delen. Als een soort bezwering misschien. Of omdat we het kwijt moeten, ik weet het niet.

Ik hoorde ook een ander interview, dat met Peter Terrin, de schrijver van ‘post mortem’. Dit boek verschijnt deze week en in de ingewikkelde plot heeft hij een autobiografische gebeurtenis verwerkt: zijn dochtertje van bijna vier kreeg vorig jaar een herseninfarct. Hij kon het woord nog maar nauwelijks over zijn lippen krijgen, zo heftig was het nog. Ik kreeg het er zomaar een beetje benauwd van. Ik wilde de interviewer wel toeroepen: ‘Vraag nou of het meisje nog leeft!’.

Matt Damon – ja hoor, ik haal mijn rolmodellen overal vandaan – zei eens: “Mijn hart groeide drie maten toen ik vader werd. Daar heb ik veel aan als acteur, maar heftige rollen raken me ook zwaarder”. Heel herkenbaar Matt, dat heb ik dus ook. Drie maten gegroeid, op z’n minst, en boeken over zielige kinderen raak ik niet meer aan. Geef mij maar ‘ze leefden nog lang en gelukkig’.

  4 comments for “Drie maten groter

  1. Bert
    9 mei ’12 at 10:50

    Zucht.. je hebt het niet van een vreemde. Weet je nog van “Peerke en z’n kameraden”?

  2. marlinde
    10 mei ’12 at 1:36

    Ik heb precies hetzelfde Door. Ik heb ‘haar naam was Sarah’ ook nooit kunnen en willen lezen na het horen van het kleine jongetje in de kast verhaal. Dat kun je ook gewoon niet lezen als je zelf een heel lief klein zoontje rond hebt lopen, onmenselijk! Ik heb het ook bij films…. En verder wil ik dat het altijd goed afloopt, dat moet gewoon. Dus… weet je al hoe het nu met het dochtertje van Peter Terrin is?

  3. dorieke
    10 mei ’12 at 15:43

    Nee, weet het niet, kan er niet achter komen! Maar ze leeft nog wel volgens mij, dus laten we uitgaan van een happy end :-). Over feelgood gesproken trouwens; vorige week hebben Ak en ik de Franse film ‘intouchables’ gezien, over een Senegaleese jongen die gaat zorgen voor een rijke miljonair, die door een ongeluk verlamd is geraakt. Heel, heel leuk en feelgood, maar niet zoetsappig. Een aanrader!!

  4. Jolien
    10 mei ’12 at 19:35

    Erg herkenbaar, ook ik heb Sarah NIET gelezen, kan het niet aan denk ik.
    Er gebeurt iets met je als je moeder wordt, het wordt wel iets minder erg hoor na een tiental jaren.
    Je hebt het in ieder geval weer erg mooi omschreven, vooral de tranen als siervuurwerk, hahaha, LOL

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.