Een heikel onderwerp

Voor moeders van kleine baby’s is borstvoeding een heikel onderwerp. Bij de een gaat het vanaf dag één als een tierelier, bij de ander breekt een lange weg aan van bloed, zweet en tranen en weer een ander besluit om welke reden dan ook snel over te stappen op de fles. Vooral bij hun eerste kind kunnen vrouwen die zelf voeden nogal intimiderend overkomen op degenen die er de brui aan hebben gegeven. Een uitspraak als ‘je wilt toch het beste voor je kind en borstvoeding is nu eenmaal het beste’ kan een vriendschap van jaren ineens onder druk zitten. Je voelt het aan de spanning die plotseling in de lucht hangt: dit zijn opvattingen die zo dicht komen bij je liefde en zorg voor je kinderen dat ze veel méér zijn dan alleen een meningsverschil. Je zou haast denken dat de hele toekomst van je kind en of hij wel of niet goed terecht komt staat of valt met de keuze voor borstvoeding.

Of welke andere opvoedtechniek voor kleine kinderen ook, maar ik pak borstvoeding eruit omdat ik ook eens een ander geluid wil laten horen. Ik heb alle drie de kinderen zelf gevoed en heb mezelf zien veranderen van lichtelijk intimiderend naar meer ontspannen als het gaat om borstvoeding. Ik heb ontdekt dat het – zoals bij veel dingen – vaak een ‘kleren van de keizer’-verhaal is. Als je met elkaar maar hard genoeg roept dat het zo is, dan ís het ook zo. Neem bijvoorbeeld dat verhaal over borstvoeding en hechting. Is het nou echt zo dat de hechting beter plaatsvindt als de moeder zelf voedt? Is er niet net zo’n intiem moment als de moeder (of de vader) het kind de fles geeft? Je zou zelfs kunnen zeggen dat het bij flesvoeding beter verdeeld is omdat de ouders allebei de kans krijgen een intiem moment met de baby te delen.

Iets anders wat ik erg opvallend vind is de hardnekkige ontkenning dat je van borstvoeding moe zou worden. Ik hoor van veel vriendinnen dat ze een opleving in energie ervaren zodra ze afbouwen met de borstvoeding. Maar lactatiedeskundigen beweren dat je zo moe bent omdat het leven met een baby druk is, niet omdat je borstvoeding geeft. Het lijkt mij toch dat één en één twee is: je voedt niet alleen jezelf, maar ook nog een klein wurmpie dat zich in razend tempo aan het ontwikkelen is. De beste voedingsstoffen zitten in de borstvoeding. Prima, maar dat er voor je eigen lichaam dan wat minder energie overblijft is ook logisch.

En dan is er nog het ‘gemaksargument’. Het is zoveel makkelijker om zelf te voeden, anders moet je ’s nachts uit bed om een fles te gaan maken en wie heeft daar nou zin in. Maar ik moet zeggen dat juist het gemak van de fles me wel aantrekt. Geen kolfmachine meer mee naar mijn werk, geen stress over de melkvoorraad, geen paniek over verstopte melkkanalen. Geen zenuwachtig checken of het opzetstuk van de kolf wel in mijn tas zit. Geen bezorgdheid over de watervoorraad die ik onder handbereik moet hebben, omdat anders mijn tong zo droog gaat moffelen in mijn mond. Vrijheid.

Waarom ik dan nog steeds borstvoeding geef? Ik vind het gezellig. Ik denk dat het gezond is. Het is goedkoop. En ik val er van af. Hele simpele argumenten die mij gemotiveerd houden. Maar ik schrik er niet meer van als een vriendin andere keuzes maakt. Ik heb niet meer het gevoel dat zij niet zou weten wat het beste voor haar kind is, of niet zou wíllen wat het beste voor haar kind is. Of misschien is het wel dit: ik heb na drie kinderen eindelijk geleerd dat ík niet weet wat het beste voor háár kind is.

  13 comments for “Een heikel onderwerp

  1. Marieke vD
    23 apr ’12 at 9:57

    Jouw argumenten zijn voor mij ook de redenen om nu na ruim 5 maanden nog bv te geven. Alleen het kolven op mijn werk en ook nog tussendoor kolven voor een voorraad voor het kdv beviel mij erg slecht bij de eerste.
    Daarom voor mij bij de tweede een compromis. ’s ochtends en ‘savonds bv, en overdag flesvoeding. En dat werkt prima hier.
    Knap hoor met de derde nog steeds bv. terwijl er nog twee om je heen dartelen. Lijkt me moeilijk om het dan knus te houden. Ik kan me nog scenes herinneren waarbij ik met een baby aan de borst, een dwarse peuter op de gang bonjourde.

  2. marlinde
    23 apr ’12 at 11:29

    Dat kolven op je werk lijkt me echt een drama en dat is dan ook meteen de reden dat ik na 3 maanden met de BV stopte bij Anna-lynn. (ik heb het niet eens geprobeerd) Die andere twee heb ik langer kunnen voeden door de omstandigheden hier, maar ik weet wel zeker dat het geven van BV veel energie kost. Het moment waarop je kan stoppen vind ik een feestje waard! :)

  3. Liesbeth
    23 apr ’12 at 15:52

    Ik ben ook genuanceerder geworden bij deze tweede ronde. Een hardnekkige fles- en bekerweigeraar die ook nog eens niet doorslaapt – soms wou ik dat ik meteen met de fles was begonnen. Maar dan had ik die knusse momenten, goede excuses om naar hartelust taartjes te eten en de oxytocine waardoor je zelf meteen zo lekker verder slaapt na een wakker momentje ’s nachts toch ook wel gemist…

  4. marieke
    23 apr ’12 at 17:03

    Inderdaad, een heikel onderwerp! Ik kijk er met veel plezier op terug, vergetende dat ik door de kloven met kromme tenen voedde, en die natte kleren…
    We leerden ze wel om ook een fles te pakken, voor als ik werken ging of weg moest.
    Ik telde er steeds een maandje bij weet ik nog, bij de 3 maanden ging ik voor de 4 enz. Uiteindelijk hebben ze beiden 13 maanden gehad. Het ‘knusse’ momentje s nachts hebben we op een gegeven moment wreed eraf gehaald. Daar weet Ak alles van :) En inderdaad, ieder moet het voor zich weten!
    Gister klonk het geklok achter me van Mels erg gezellig hoor,en dan die boer erachter aan, heerlijk!

  5. Lieneke
    23 apr ’12 at 20:22

    Hier nu ook alweer 4 mnd aan het borstvoeden. Ik ga met dit kleine prinsesje voor het eerst voor de 6 mnd volledig. Ik geniet er heel erg van, soms inderdaad met bloed, zweet en tranen. Geen werk erbij overigens en ook geen voordeel van ‘snel afvallen’:-( Wel 5 grotere kids om me heen, bonjour onde het voeden af en toe een puber naar boven:-))
    Maar waar ik me altijd weer over verwonder is dat m’n lichaam mèlk produceert en dat elke baby er geweldig door groeit en zich ontwikkeld! Dat is en blijft iets bijzonders wat de Schepper bedacht en vorm gegeven heeft, daar kan geen fles tegenop! Even dankbaar ben ik overigens voor flesvoeding en een lieve moeder waarmee een hechte band is ontstaan, heb nl zelf nooit een slokje bv gehad:-)

  6. Elsieeee
    23 apr ’12 at 22:11

    Ik kan beamen dat jij ‘lichtelijk’ intimiderend was Door. Gelukkig ga ik er inmiddels niet meer al te zeer onder gebukt :-)

    En of bv nu veel beter voor het kind is dan kv? Bij prematuren schijnt dit in elk geval wel het geval te zijn.

  7. Dorieke
    23 apr ’12 at 22:45

    @Els: dat zei vanmiddag ook al een vriendin tegen me, over dat intimiderende, dus ik heb toch enige zelfkennis ;-). Ik had trouwens zelf ook zo’n vriendin toen ik voor het eerst borstvoeding gaf, en dat vond ik achteraf wel prettig, want die trok me net over de streep om even door te zetten.
    Erg leuk om al die reacties te lezen trouwens! Ik heb ook al wel eens een stout Mathisje op de gang gezet met Mels nog bungelend aan de borst. De gedachte dat iedereen vanaf de straat dat tafereel heeft kunnen gadeslaan laat ik voor het gemak maar niet doordringen.

  8. Priscilla
    23 apr ’12 at 23:29

    Herkenbaar verhaal! Hier ook ruim drie maanden bv, helaas bij start werken toch terugloop. Ik vind het compromisidee wel een goeie (’s ochtends en ’s avonds bv), want kolven, doorlekkende zoogcompressen en ‘altijd’ beschikbaar moeten zijn vind ik niet altijd leuk ;)

  9. Rianne Bo.
    24 apr ’12 at 17:07

    Heb N. 12 maanden de borst gegeven. Bij mij was het ook een kwestie van zien waar het schip zou stranden en ik had van tevoren noooooit gedacht dat ik het zo lang zou doen. Kan niet anders zeggen dat ik (na een superzware start) het borstvoeden makkelijk vond gaan. Ook het kolven viel me reuze mee, al was het een opluchting toen ik daar mee stopte. Maar in het kader van laten we even realistisch zijn over de andere kant van borstvoeden, mèn, waar zijn mijn borsten gebleven?? Ze mochten al geen naam hebben, maar nu zijn ze echt nauwelijks te ontwaren. Als dit het begin van een trend is, hou ik volgende keer kuiltjes over… Mannelijke bloglezers zijn hopelijk al bij het zien van de titel afgehaakt en lezen dit bericht dus niet. Toch?

  10. Els
    24 apr ’12 at 20:35

    Wat is jullie box trouwens opgeruimd! In die van ons past er bijna geen baby bij door alle speelgoed :)

  11. Ronney
    24 apr ’12 at 21:36

    @Rianne Bo: sorry, de blog leest als een tiet… inclusief reacties ;)

  12. Rianne Bo.
    25 apr ’12 at 23:06

    @Ronney: =-)

  13. Jacodien
    8 mei ’12 at 3:37

    Bv werkt bij mij prima, nooit bloed, zweet of tranen om het te laten werken. Maar juist om er vanaf te komen…
    Ik zie eerlijk gezegd bijna alleen maar nadelen aan bv. Bij nr1 kwam ik er na 3 maanden achter dat er moeders waren die het leuk, fijn en/of gezellig vonden. Deze moeder dus niet. Reden voor mij genoeg om te stoppen.
    Nr 2 was een iets ander verhaal… De eerste 8 maanden alleen maar bv, niks anders ook geen vastvoedsel, want dat kon mevrouw niet. Nu na 9 maanden is het wonder geschiet: ik ben er vanaf! Ik begon het oprecht leuk te vinden op een goed moment, maar omdat ze geen fles dronk en niet meer genoeg had aan alleen borstvoeding moest ik wel ’s nachts weer gaan voeden en zat ik dag en nacht aan haar vast. Waardoor ik me enorm beperkt voelde.
    Andere nadelen: doodvermoeid, en in het pro bv maar relatief preutse Amerika is het soms nog best een gedoe. En dat afvallen? Werkte niet bij nr 1, bij nr 2 iets te goed… Dus neem nog maar een bokkepootje extra, door schoonmoeder meegebracht uit NL, jammie! En grootste feest: weer gewone BH’s aan! :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.