Stapjes

Ze vindt het maar niks hoe ik de dingen aanpak. De kinderen altijd zo losjes ingepakt, alsof het geen zeven graden vriest, alsof ze hun neus en oren niet kunnen verliezen. Mels in een draagdoek tegen me aan – leg dat kind toch gewoon in bed, als je hem altijd op schoot houdt wil hij nooit meer ergens anders slapen. En bovendien: zie je niet dat Mathis zo aandacht tekort komt en dat hij steeds bij je wil zitten, hij is toch ook lief, waarom pak je hem niet even op? En dat ze zo eigenwijs zijn, zelf hun jas en laarzen aan willen trekken, dat doen die van haar niet, die laten zich gewoon helpen. En let nou op, kijk nou wat Mathis doet, hij klimt in de vensterbank, hij drukt zijn broertje plat, hij gooit met een ding, let je nou wel op hem. Mathis mag alles. Ja hoor, dat heeft ze allang gezien, Mathis mag alles. En al dat speelgoed in die witte kast – is dat nou echt nodig?

De boodschap is: meer kleren aan. Vaker nee zeggen. Baby’s in bed en niet op schoot. En gooi in vredesnaam eens wat speelgoed weg.

En ik, ik vind het maar niks zoals zij de dingen aanpakt. De kinderen met z’n tweetjes thuis laten als je de derde naar school brengt, of erger nog, als je zelf naar het ziekenhuis moet voor een poliklinische behandeling. Zou je niet toch even oppas regelen, in vier uur tijd kan er een boel gebeuren met die kleintjes. En zie je niet hoe bleek ze zijn, pak je ze niet veel te dik in met jassen en sjaals? Je kunt de televisie ook af en toe uit zetten, wist je dat, en een kind van zes hoeft echt nog geen eigen televisie op de kamer. En wat dacht je ervan om je kind in de box eens wat speelgoed te geven? Goed voor zijn ontwikkeling.

De boodschap is: minder kleren aan. Kinderen niet alleen thuis laten. De televisie uit. En schaf in vredesnaam eens wat speelgoed aan.

En toch proberen we er wat van te maken. We komen uit verschillende culturen, extreem uiteenlopende gezinnen, zijn anders opgegroeid en anders opgevoed. Zij gooit al haar feedback er zonder aarzelen uit en ik probeer haar op een typisch polderhollandse manier met licht coachende opmerkingen een bepaalde kant op te sturen. Alsof zij zich laat sturen. Alsof ík me laat sturen.

Gaat het werken? Ik weet het niet. Maar ze serveerde vandaag een Hollandse cake, die ze bakte in het blik dat ik haar voor haar verjaardag gaf. En ik had Mels onderweg een extra groot en warm hoedje opgezet. Dat zijn toch stapjes, kleine stapjes, in de goede richting.

  8 comments for “Stapjes

  1. Els
    16 feb ’12 at 8:08

    Ja…toch bijzonder hoe sterk we onze normen en waarden blijkbaar uit onze cultuur halen. Ik vraag me af of je dat soort dingen ooit van elkaar over zou nemen als je lang genoeg ondergedompeld wordt in zo’n andere cultuur?

  2. Els
    16 feb ’12 at 10:42

    Overigens denk ik wel; er is zoiets als cultuur maar er zijn ook feiten.
    Of kinderen zoveel speelgoed nodig hebben als de mijne hebben? ik betwijfel het inderdaad. Maar zoiets als je kleine kinderen alleen thuis laten? Kweeniee…lijkt me toch meer een gevalletje ven ; gewoon niet doen.

  3. dorieke
    16 feb ’12 at 12:49

    Mee eens! Maar dat is misschien wel precies het probleem, dat we sommige dingen als ‘interessante cultuurverschillen’ zien en sommige dingen gewoon simpelweg als verkeerd. Maar wie bepaalt dan wat goed is en wat verkeerd… Is het erger om je kinderen alleen thuis te laten met risico op ongelukken, of om je kinderen te weinig kleren aan te trekken met risico op longontsteking? Kijk, ik geloof niet dat een kind zonder muts meteen een longontsteking oploopt, maar zij gelooft niet dat een kind dat alleen thuis blijft gelijk een ongeluk krijgt.

  4. Rianne
    16 feb ’12 at 14:25

    Grappig, we hebben in onze studententijd genoeg goede uitwisseling gehad met buitenlanders (en in het buitenland), maar dan is het allemaal toch een stuk vrijblijvender dan wanneer je kinderen aan het opvoeden bent!

  5. Els
    16 feb ’12 at 15:46

    http://www.nu.nl/binnenland/2424301/moeder-aangehouden-alleen-laten-baby.html (blijkbaar kun je in hechtenis genomen worden voor het ‘verlaten van een hulpbehoevende’)

    En verderrrs; babies regelen hun temperatuur volgens mij via het hoofd…waar erg weinig haar op zit…dus ze heeft misschien ook wel gelijk wat betreft dat mutsje ;)

    Ach ja…blijft lastig natuurlijk, wat voor ‘risico’s’ neem je? Eigenlijk moet je je hele huis ook van schuimrubber maken zodat ze zicht daar ook nergens aan kunnen verwonden.

  6. Ronney
    17 feb ’12 at 7:55

    hey Els, leuke zaak van die moeder die d’r eigen kind alleen liet! Ik vermoed dat ze niet vervolgd zal worden voor het in de steek laten van een hulpbehoevende. Daar gaat een artikel uit het wetboek van strafrecht over, maar als ik het goed heb, ziet dat vooral op iemand die hulp nodig heeft in de zin van medische hulp oid. Om gelijk alle kinderen onder die noemer te brengen, dat lijkt me te ver gaan..

  7. Els
    17 feb ’12 at 16:14

    Bedankt voor uw reactie meneer ;) Ik had dat ook niet verwacht. Volgens mij gaan er veel moeders nl. wel ns ff n boodschapje doen als kindlief op bed ligt…..
    @admin; spam beu? -> required fields?

  8. dorieke
    17 feb ’12 at 16:28

    Ja, het werd inderdaad echt teveel met die spam, om het uur konden we rare reacties weghalen. Dus nu moet iedereen zijn e-mailadres invullen. Die zijn verder voor niemand zichtbaar, is alleen om spamrobots tegen te gaan…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.