Niet hier bevallen

Ze staat bij de bushalte met een prachtige stokke-kinderwagen. In de ijzige kou steekt ze een sigaret op. Ik zit in het hokje, krampachtig op het bankje, te koud om te staan, te koud om te zitten. ‘Wat een mooie kinderwagen’ denk ik. Ons eigen exemplaar hebben we ooit via Marktplaats gekocht. Wij hadden ons oog laten vallen op een i’coo, maar die bleken in de praktijk nogal duur. Uiteindelijk vonden we op Marktplaats een tweedehands exemplaar ergens in de buurt van Venlo, die we mochten komen halen. Eenmaal daar bleek dat de rem van de kinderwagen het niet deed. Ak liet zijn teleurstelling daarover zo duidelijk merken dat de vrouw die de wagen verkocht nog dertig euro in prijs zakte, en zo kregen we de hele set mee voor 70 euro. Kinderwagenbak, wandelwageninzet, onderstel, een luiertas, een regenhoes, en als bonus nog een tas vol frisse kleertjes en knuffels. Toen Ak weer thuis was en het verhaal uit de doeken deed barstte ik bijna in huilen uit. ‘We hebben veel te weinig betaald!!’ schreidde ik. Dat gevoel was hem onderweg, tijdens de vele kilometers van Limburg naar Zuid-Holland, zo langzamerhand ook een beetje bekropen, en samen besloten we om de ‘korting’ weer terug te storten.

De vrouw met de stokke-wagen komt intussen voorzichtig naar het bushokje gelopen. Ze steekt haar hoofd langs het glas. ‘Wát een leuke maxi-cosi’ zegt ze, wijzend naar de kinderwagen van Mels. Ze trekt een pruillip’ ‘Nu vind ik die van mij maar saai, gewoon beige’.

In de bus spiek ik even bij haar kindje. ‘Twee maanden’ zegt ze trots. ‘En die van jou?’
‘Ook!’
‘En, goeie bevalling gehad?’
Dat je elkaar dat gewoon vraagt, twee vrouwen die elkaar niet kennen, een toevallige ontmoeting in de bus.
‘Eh, ja, prima’
Zij schudt al met haar hoofd.
‘Bij jou niet?’
En dan komt het verhaal. Een bevalling van 48 uur. Eerst naar het Sophia gereden. ‘Kleed je maar uit en ga maar lekker in bad’ hadden ze gezegd. Er was een kamer voor haar gereserveerd, ze was van tevoren zelfs nog even wezen kijken. Haar vriend had haar kleren in de kast gelegd. Ze kreeg een maaltijd geserveerd. En ineens stond er iemand aan de deur: ‘Sorry, maar ik heb slecht nieuws. We hebben hier toch geen plek voor u, het zit helemaal vol.’ Dus of ze met haar vijf centimeter ontsluiting toch maar even een taxi wilde bellen en naar het Sint Franciscus wilde gaan. De taxichauffeur was in een file terechtgekomen en had almaar geroepen: ‘Niet hier bevallen, niet hier bevallen’.
Ik hoor haar verhaal met afgrijzen aan. Stel me zo voor dat je op de achterbank van een taxi weeën zit weg te puffen. Als je in een taxi geboren wordt, mag je dan de rest van je leven gratis met de taxi rijden?

Ik had het niet mee willen maken, heus niet, maar ze heeft wél een goed verhaal om een busrit mee op te leuken. ‘Leuk je gesproken te hebben’ zeg ik als we bij mij halte zijn, terwijl ik onze inmiddels wat krakende kinderwagen naar de busdeuren duw. ‘Enneh… mooie kinderwagen!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.