Ik kijk graag naar haar als ze tekent. Haar lichaam gebogen, haar blik geconcentreerd. Ik kan bijna zíen hoe ze het plaatje in haar hoofd op papier wil zetten. Soms gaat het geweldig. Vliegt haar viltstift over het papier en doet haar fantasie de rest. Koningshuizen, regenbogen, harten – als bij toverslag verschijnen ze op de witte vellen. Soms lukt het niet. Dan stampvoet ze van frustratie en frommelt al haar tekeningen in elkaar. Het regent proppen op de grond. Met tranen.
‘Ik kán het gewoon niet!’ roept ze soms. En soms zegt ze: ‘Kijk, dit is papa. Mooi he!’
Ze kan één woordje schrijven, en dat is Mels. Het allerliefste babybroertje. Ze neemt stapels tekeningen mee van school, met harten en keurige rijtjes ‘Mels’. We hangen ze aan zijn box, dan heeft hij ook wat te kijken. Gratis kunst en een heleboel liefde.
Tijdens het tekenen vertelt ze. Over school, over de juf. Die heeft kransjes in het haar, zo mooi. Dat ze Mathis soms op het kleine plein ziet en dat hij dan moet huilen. ‘En toen kon ik dus helemaal niet spelen mama, want ik moest steeds naar Mathis toe bij het hek’. Lieve grote zus. Ze vertelt over de kinderen in haar klas. Eentje die straf kreeg en eentje die een zusje kreeg. En ik stel irrelevante vragen om haar maar te laten kletsen, want ik luister zo graag naar haar als ze tekent.
‘s Ochtends vlecht ik een kransje in haar haren. In mijn hoofd heb ik het plaatje en ik maak het echt: een kunstenares, een balletdanseres, een kleine prinses.
heerlijk!
Wat een lieffie! En tekent ze niet erg goed voor een 4jarige? Ik heb er geen verstand van maar ziet er vrij profi uit :)
Wat tekent ze inderdaad goed voor een 4 jarige zeg!
En zie ik niet doorschemeren dat ze op de achterkant van de tekening Mels geschreven heeft?! Leuk! Ook dat doet ze vlot zeg.
Slimme meid, die prinses van jullie :).
Hartverscheurend dat ze Mathisje dan ziet huilen op het kleine plein! Maar wat lief dat ze dan naar hem toe gaat! Ze is de liefste prinses die ik ken…