Amen

Met het hele gezin in de 24/7 gebedsruimte.

‘Hier mogen jullie bidden voor kinderen in arme landen, en dan plakken we een pleister op de beer omdat gebed de dingen beter maakt’
Mathis: ‘Here zegen dit eten amen’
Lauren: ‘Ik wil bidden voor mensen in andere landen, dat ze mogen weten dat ze in een ánder land zijn en niet in ons land’

Ze plakken allebei een pleister op de beer. Dwars over zijn mond. De beer is monddood gemaakt. Als ze even niet opletten peuter ik één pleister los, want ik vind dat er niet zo gezellig uitzien.

‘Hier mogen jullie bidden voor mensen die ziek zijn. En dat zetten we op een vouwblaadje en leggen we in het water, en dan gaat het vouwblaadje open als een bloem’
Lauren: ‘Ik wil bidden voor Bennie, dat hij weer ogen krijgt’
‘En hier mag je bidden voor mensen die de Here Jezus niet kennen’
Lauren: ‘Bennie’
‘En hier mag je iets waar je voor wilt bidden op een ballon zetten’
Lauren: ‘Bennie’

Bennie is een bewoner in een van de verzorgingstehuizen waar onze oppas werkt. Hij heeft schijnbaar maar één oog, kent Jezus niet en heeft over de hele linie gebed nodig. Zijn naam hangt 84 keer in de gebedsruimte, dus als er na deze week nog niets veranderd is weet ik het ook niet meer.

‘En nu is het uur voorbij. Kom, jassen aan, we gaan naar huis’
Lauren: ‘Ah, toeoeoe, wanneer gaan we weer?’
‘Vond je het zo leuk hier?’
‘Ja, want ik wil mijn kunstje weer doen’
‘Bedoel je dat vouwen van die vouwblaadjes en dat het dan bloemen worden?’
‘Nee, dat ik van al die kussens af ging springen’

‘En bij het eten bidt ze ook altijd zo raar: ‘Here, wil je weten dat we lekker gaan eten’, mopper ik ’s avonds tegen Ak. Ik zie nog niet bepaald een aureool boven de hoofden van de kindertjes.
‘Dat is toch geen gebed!’
Ak kijkt me een tikje verontwaardigd aan. ‘Ik vind dat wél een gebed. En nog zelf bedacht ook, en het rijmt. En bovendien, ik denk dat God best wil weten dat we lekker gaan eten’.
‘Oké, oké’ geef ik toe. En in gedachten zie ik weer hoe Lauren in de gebedsruimte met volledige concentratie de naam van Mels op een briefje schreef. En hoe Mathis de namen van al zijn vriendjes opsomde om voor te bidden.

Twee piepkleine aureooltjes dan misschien.

  6 comments for “Amen

  1. Alice
    19 jan ’12 at 17:10

    Door, wat een grappig stukje weer! Vooral die Bennie! Hartstikke zielig natuurlijk dat ie maar een oog heeft, maar je hebt het wel weer supergrappig opgeschreven!
    En ze vonden het sowieso dolletjes, toen Ed de kamer binnenkwam riep Mathis heel hard: ‘EDWIN, ‘BEDSRUIMTE ‘WEEST!’ Ik zeg, een grote aureool.

  2. roel
    19 jan ’12 at 18:49

    niks mis met 1 oog hoor :)

  3. Liesbeth
    19 jan ’12 at 20:19

    En die foto is ook geweldig!!!

  4. marlinde
    20 jan ’12 at 11:08

    Ahhh, zo’n leuk stukje weer en inderdaad die foto, om te smelten… K bedenk me gelijk dat wij ook weer meer foto’s moeten maken van ons drietal, nu ze nog zo schattig en klein zijn :)

  5. Anoniem
    21 jan ’12 at 17:24

    Hier net zo hoor,voordat we vandaag eind van de ochtend er naar toe gingen gaf ik de meiden nog even een boterham. eentje vondt het ook echt niet nodig om daarvoor te bidden. ‘Straks bidden we al genoeg hoor mam’.

  6. marieke
    21 jan ’12 at 17:26

    Hm…anonymous was ik, en vond naatuurlijk zonder een t erachter ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.