Een jongetje uit groep twee

Lauren kwam uit school met een brief in haar hand. Ze vertelde met een ernstig gezicht wat erin stond. ‘Hij is overleden mama’. Ik hield even geschrokken mijn adem in. Hij, dat is een jongetje uit groep twee. Vorige week werd hij aangereden op het zebrapad. Sindsdien lag hij in coma.

Ik zag andere moeders geschokt kijken. We wisten het wel maar we dachten dat het misschien. Dat het misschien toch nog goed zou aflopen allemaal want dat is wat we altijd hopen. Ik keek naar de koppies van al die levenslustige kindjes op het plein. Twee weken geleden liep hij hier ook nog tussen, en stond zijn moeder op het plein op hem te wachten. Ik had daar ter plekke kunnen huilen, huilen om dat korte leventje, huilen om dat kleine jongetje, huilen om onszelf omdat we zo kwetsbaar zijn en onze kinderen zo kostbaar, zo kostbaar.

Ik zag eens een interview op televisie met een bejaard echtpaar. Zij vertelden over hun leven en namen toen een foto in de hand. Een vergeelde foto van een vrolijk meisje. Het was hun dochter die als kind was overleden. En terwijl zij de foto vasthielden, en de vrouw streek vol liefde over het glas, liepen de tranen over hun wangen. Dat je de draad uiteindelijk wel weer oppakt, zei de man. Maar dat je er nooit, nooit overheen komt.

We liepen hand in hand naar huis, Lauren, Mathis en ik. Bij de hoek van de straat riep ik harder dan anders ‘Stop! Wachten met oversteken!’. Ik voelde hun warme vingertjes om de mijne en ik dacht: ik hou van jullie. Wat hou ik van jullie. Ga niet dood.

Want soms denk je dat dit niet gebeurt, niet bij ons.
Maar dan gebeurt het ineens om de hoek bij de supermarkt.
En dan is het ineens een jongetje uit groep twee.

Post navigation

  4 comments for “Een jongetje uit groep twee

  1. Bert
    17 jan ’12 at 12:02

    “Ik vrees geen gevaar want U bent bij mij. Ps. 23:4
    Zo staat het er, maar wat kost het ons soms moeite om de betekenis te kunnen verstaan.

  2. Linda
    17 jan ’12 at 13:28

    pffffffff….. dikke kus

  3. Els
    17 jan ’12 at 21:11

    Och wat verdrietig…

  4. Rianne Bo.
    19 jan ’12 at 10:16

    Ah, wat erg man! Wat komt het dan dichtbij…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.