Een ander

Bij de supermarkt stond altijd een Bulgaars meisje. Nou ja, meisje, zo iemand als ik zelf dus een vrouw eigenlijk. Zij verkocht eerst de Straatkrant en toen mocht dat niet meer omdat Bulgaren de straatkrant niet meer mochten verkopen, en daarna verkocht ze een ander blaadje. En eerlijk gezegd, het was me om het even. Ik kocht het blaadje omdat ik haar iets wilde geven, niet omdat ik de inhoud zo interessant vond.

Zij had een dochtertje van negen jaar en een man, en haar moeder woonde ook in Nederland. Haar dochter ging in Nederland naar school, maar soms was er geen geld en dan gingen ze een poosje terug naar Bulgarije, en dan ging ze een poosje niet naar school. Ze woonden hier en dan weer daar, maar bijna elke dag stond ze weer bij de supermarkt met haar krantje. De mensen kenden haar. Ze hielp soms mee met het verrijden van de karren met bloemen. Ze mocht binnen zitten, om het hoekje van de deur, zodat ze het niet zo koud zou krijgen.

Toen duidelijk zichtbaar was dat ik zwanger was vertelde ze dat zij ook zwanger was. Ze zou ergens in december uitgerekend zijn. Wanneer precies dat wist ze niet, want ze had geen verzekering en stond niet onder controle bij een verloskundige. Het kwam me ineens heel decadent voor om vierwekelijks gecontroleerd te worden zoals ik, iedere keer maar weer een potje urine meeslepend. ‘Word je dan nooit gecontroleerd?’ vroeg ik, en zij haalde haar schouders er over op. ‘Nee, waarom? ik kan dat toch niet betalen’.

Ze zou terug gaan naar Bulgarije voor de bevalling. Ze moest er niet aan denken om hier in het ziekenhuis terecht te komen want wie zou dat betalen. En haar dochtertje nam ze mee. ‘Moet ze dan daar naar school?’ vroeg ik. Maar ze haalde haar schouders op. ‘Ze kan wel een poosje zonder. We komen wel weer terug’.

En op een dag, ik had allang verlof, was ze weg. Terug naar het land waar ze vandaan komt. Ze zal daar niet blijven, want voor haar als Roma-vrouw is er geen plek in de samenleving. Ze moet vechten voor een thuis, voor zichzelf en haar kinderen. Dus misschien komt ze op een dag weer terug en zie ik haar vertrouwde gezicht bij de supermarkt.

Maar nu staat er een ander op haar plekje. Met weer een ander blaadje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.