In de trein

“Zo, je kunt wel zien dat het krokusvakantie is!” roept de conducteur als hij de coupé inloopt. Alle oude vrouwtjes om me heen veren op. “Ja het zit hier vol krokusjes” piept er eentje. Een ander stoot een giechelend lachje uit. Oké, ik heb die openingszin nog nooit gehoord, maar hij werkt wel. Op 65+ers!

—–

“Neem hem nou maar van me aan” dringt de jongen aan. “Ik doe er anders niets mee”. Hij laat een glimmend en glinsterend Dolce & Gabbana horloge voor zijn gezicht heen en weer bungelen. Het meisje tegenover hem is terughoudend. “Nee, dat kan ik echt niet aannemen. Dat is veel te veel.” De jongen blijft pushen: “Ik bedoel er niets meer, echt niet, ik wil het je gewoon graag geven.” Aarzelend steekt het meisje haar hand uit. Ze bekijkt het horloge voorzichtig. Klikt hem dan om haar pols. “Ja..” zegt ze voorzichtig. “Hij is wel erg mooi… Maar dit is toch veel te raar? Ik ken je helemaal niet!”. “Nee, maar ik wil het je gewoon geven. Anders gooi ik hem weg.” Het meisje lijkt overtuigd. “Maar dan wil ik iets terug doen. Hier, neem dit” ze grijpt naar het potje narcisbolletjes op het tafeltje tussen hen in. Een potje dat ik zojuist, met hun toestemming, op dat tafeltje heb neergezet. Een klein kadootje voor een jarige vriendin. Ingrijpen lijkt me dan ook noodzakelijk. “Ehm..Dat dacht ik niet!” meng ik me in het gesprek. We lachen alledrie, maar ík loop de coupé niet uit met een nieuw horloge.

—–

“Ik heb trek in iets lekkers” zegt de mevrouw tegenover me. Het is nog vroeg, rond negen uur. Ze opent haar broodtrommeltje en pakt er een ei uit. Tja, waar laat ze die nou als ze beide handen nodig heeft om de trommel weer in haar tas te stoppen? Ze kijkt me even uilachtig aan en stopt het ei dan in haar mond. De helft steekt naar buiten, de andere helft is binnen. Het past net. Met gebolde wangen propt ze haar tas weer dicht. Dan verdwijnt het ei in twee smakelijke happen naar binnen.

  3 comments for “In de trein

  1. Lilian
    27 feb ’09 at 19:59

    *zucht* ik wil ook weer met de trein reizen, en wel om dit soort dingen.

    Heerlijk, lijkt alsof ik er zelf in zit!

    Ooit wel eens aan gedacht een boek te schrijven ofzo? Zo ja, graag over dat tafelkleed en die appeltaart in dat boerderijtje ;-)

  2. marlinde
    1 mrt ’09 at 3:00

    hee, nog even over dat dansje van lauren, mooi vestje heeft ze daar aan :) en ik bedenk me nu dat er bij jw’s ouders nog een doos vol met kleren van anna-lynn staat. als je toevallig langs barneveld komt kun je die doos zo ophalen en de kleertjes voor lauren gebruiken.. als je dat wil moet je maar even mailen, krijg je het adres en zal ik ze zeggen dat jullie ze misschien wel op komen halen.. oh, ja, en als reactie op dit verhaal, geweldig.. wat schrijf je vaak en wat veel foto’s, zo leuk om te zien!!

  3. Dorieke
    1 mrt ’09 at 17:47

    Jullie kunnen er anders zelf ook wat van met leuke verhalen! Voor wie de site van JW en Marlinde nog niet kent: kijk eens op http://www.tammiesindetropen.nl. En wij zijn natuurlijk erg vereerd dat er zelfs vanuit Maleisië op onze site gekeken wordt!!

    Hebben jullie trouwens al leuke filmpjes gemaakt met jullie blitse camera? Ik ben benieuwd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.