Evenwicht

Ik schrijf dit stukje met een half oog op de televisie; het NOS nieuwsoverzicht van 2011. Ik kijk met een half oog omdat ik niet met mijn volle aandacht kan kijken zonder acuut depressief te worden – wat een jaar hebben we achter de rug. Kernrampen, aardbevingen, overstromingen, gestoorde gekken die met schietende mitrailleurs rondmaaien, branden, en zo onnoemelijk veel slachtoffers. De enige lichtpuntjes in een eindeloos overzicht van vreselijkheden zijn het huwelijk van de Britse prins, de wanprestatie van Nederland op het songfestival en enkele anekdotes over dieren die gered werden uit bizarre omstandigheden. En dat Belgie eindelijk een regering heeft.

Is er dan geen goed nieuws? Even googlen levert best wat op. In 2011 werd er een doorbraak bereikt in het onderzoek naar leukemie. Het aantal mensen dat in Somalie sterft door de honger is met een half miljoen gedaald. In Egypte beschermden moslims en christenen elkaar tijdens het bidden door een menselijk schild te vormen.
Wereldwijd daalde de kindersterfte sterk in 2011. In Nederland is de criminaliteit in de afgelopen jaren afgenomen. Hoewel mensen in Europa armer worden is er juist minder armoede in Latijns Amerika en het Caribisch gebied.
En van iets andere orde misschien, maar in 2011 stonden er veel minder files op de Nederlandse snelwegen.

Ik zoek naar meer evenwicht in de berichtgeving. Naar iets wat blinkt tussen het puin, naar af en toe een sprankje hoop. Maar met mijn halve oog zie ik de tsunami in Japan en de slachting in Noorwegen. En ik google nog maar even verder op ‘goed nieuws 2011′, want we hebben wel heel veel tegenwicht nodig voor zoveel leed.