Een traantje

Lauren heeft vanavond haar allereerste optreden. Met de hele klas, tijdens de kerstmusical van school. Ze heeft een schattig liedje geleerd dat we elke avond voor het slapengaan oefenen. Ik vind het een leuk vooruitzicht dat de zaal vanavond vol zal stromen met ouders uit allerlei religieuze richtingen, en dat we samen zullen zingen voor Jezus.

Op Laurens school besteden ze trouwens ook aandacht aan andere religieuze feesten, maar niet schoolbreed. Zo ben ik onlangs gewapend met een dadeltaart naar de viering van het hindoestaanse divalifeest geweest. Nou ja, viering… Iemand vertelde wat over de achtergronden van het feest en er was vooral heel veel lekkers, en op de achtergrond zong iemand in het hindi. Twee weken later was er in de ouderkamer ook aandacht voor het islamitische offerfeest. Maar kerst, dat is iets voor de hele school en alle kinderen doen mee aan de viering en zingen ‘midden in de winternacht’, ‘jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht’ en Laurens liedje ‘hoor daar is een kind geboren’.

‘De juf heeft gezegd dat we na schooltijd eerst naar huis gaan en dan mooie kleren aan moeten trekken’ vertelde Lauren. Ze keek keurend naar de jurk die ze op dat moment droeg. ‘Niet deze’ zei ze.
‘Waarom niet?’ wilde Ak weten.
‘Omdat deze lijkt op die van Mega Mindy en daar heeft God niks mee te maken’.
Nou ja, prima.

Intussen wil ik mijn uiterste best doen om erbij te zijn, maar ben ik onverwacht overvallen door verstopte melkkanalen. Ik was alweer vergeten wat een strijd ik in het begin moet leveren voor de borstvoeding – je zou toch denken dat iets wat zo gezond en goed is voor je kind ook wat makkelijker moet verlopen. Zit ik weer met tranende ogen op de bank om een baby’tje te laten drinken. En de hele nacht zweten vanwege de verhoging. En de volgende dag zo moe en brak zijn, en dan gewoon weer uit bed kruipen om het kind weer aan te leggen. ‘Tanden op elkaar’ zeg ik dan tegen mezelf. Volhouden, want dit gaat echt wel weer voorbij.

Maar het is niet ondenkbaar dat ik vanavond binnen moet blijven, en het eerste optreden van Lauren moet missen. En dan zal ik wel weer een traantje laten, want zo gaat dat in de tweede week na de bevalling.

  8 comments for “Een traantje

  1. Linda
    20 dec ’11 at 14:37

    Dikke kus voor jou

  2. Liesbeth V
    20 dec ’11 at 14:56

    O wat vind ik dat vervelend voor je! Sterkte!

  3. Alice
    20 dec ’11 at 15:12

    Mien jong! Dat zou echt te zuur zijn!

  4. Rianne Bonk
    20 dec ’11 at 15:54

    He bah, die borstvoedinghorror ook, dat was echt mijn grootste teleurstelling in de eerste weken, sterkte!! (maar ga met Noémi nu de elfde maand in omdat het zo makkelijk loopt! doorzetse)

  5. Liesbeth
    20 dec ’11 at 20:02

    Sterkte (zie mail)!

  6. dorieke
    20 dec ’11 at 21:26

    Update: ik ben vanavond toch geweest! Het ging vanmiddag ineens een stuk beter en de koorts was weg en toen durfde ik het wel aan. Maar een traantje weggepinkt heb ik wel, want het was zo ontroerend om al die kindertjes met al hun verschillende kleurtjes te horen zingen dat Jezus vrede brengt. Echt superleuk!

  7. Rianne Bo.
    22 dec ’11 at 9:22

    Ah, wat fijn dat je erbij kon zijn! Liefs, fijne feestdagen van vrede!!

  8. marlinde
    23 dec ’11 at 7:37

    Hele warme, kleffe, tropen kerstknuffel voor jou, Door! Je doet het goed. Mama van 3 nog zo jonge kids is echt niet altijd makkelijk. Ik hoop dat dit heel snel weer voorbij zal zijn, zet em op!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.