Pindasaus

De afgelopen dagen konden we genieten van het gezelschap van Geert Jan, die voor een paar dagen langskwam. Dat hij er was, was natuurlijk super, maar dat wat hij bij zich had ook: pindasaus! Mijn ouders hadden al wat van dit lekkers meegenomen, maar dat was natuurlijk al lang op. Likkebaardend zette ik de potten pindasaus in de kast, waar ze veilig zouden staan tot een goede gelegenheid zich aan zou bieden om eraan te beginnen.
We hoefden niet lang te wachten op die gelegenheid om de eerste lading pindasaus te bereiden. Na stug doorzeuren bij Axel had hij er eindelijk in toegestemd om op zijn verjaardag een barbecue te houden. In Nederland zouden we er niet aan denken om midden in de winter op 6 februari te gaan barbecuen, dus dat is al reden genoeg om het hier wel te doen. Twee wegwerpbarbecues, wagonladingen vlees en vis en het feest kan beginnen!
“Wij hebben dit ook, maar dan is het thee” zegt Sue, terwijl ze in de pan met pindasaus roert. Na nog een blik op de stevige saus voegt ze toe: “wel iets vloeibaarder dan dit…” Ik laat haar proeven met een stokbroodje, en daarna verspreidt het nieuws zich: in de keuken staat een lekkere saus te warmen. Voordat ik de pan de kamer in kan dragen hebben gretige handen zo’n beetje de helft van de saus al doen verdwijnen. Het valt behoorlijk in de smaak!
John Paul en Nicolas zijn later dan de rest. Er is nog steeds eten, en er is ook nog een bodempje saus. “Wacht, wacht!” roep ik als ze van hun stokjes beginnen te knagen. “Jullie moeten deze saus proberen!” En voor ze kunnen protesteren haal ik hun stokjes door de pindasaus. Ze knikken allebei goedkeurend als ze het proeven. “Lekker!” zegt John Paul. “Waar is het van gemaakt?” “Vooral van pinda’s denk ik” zeg ik trots. Maar voor mijn ogen zie ik John Paul bleek worden. “Nee…” zegt hij langzaam. “Dat meen je niet.” Nu is het mijn beurt om te schrikken. “Je bent toch niet…allergisch voor pinda’s?” zeg ik voorzichtig, en hij knikt. Van schrik grijp ik zelf naar mijn keel, ik heb wel eens gehoord dat je met een pindaallergie onmiddelijk een dichtgeknepen keel kunt krijgen en dan langzaam stikt. “Kun je nog ademen?” vraag ik gejaagd, en dan: “Word je misselijk? Heb je jeuk? Moeten we een ambulance bellen?”

Post navigation

  15 comments for “Pindasaus

  1. Alice
    7 feb ’05 at 15:07

    hej, niet ineens gaan eindigen met een cliffhanger…heeft John Paul het overleefd??? Kneep zn keel dicht, kreeg ie bultjes, had ie jeuk, hebben jullie nog een ambulance gebeld?

  2. Els
    7 feb ’05 at 15:12

    Een anafylactische shock is een levensbedreigende situatie door een allergische reactie in het lichaam. Het kan het gevolg zijn van een allergische reactie op bepaalde voedingsmiddelen zoals pinda of sesam, maar ook medicijnen of wespensteken kunnen een anafylactische shock veroorzaken. Als niet tijdig wordt ingegrepen kan een anafylactische shock dodelijk zijn.
    Nu maar hopen dat er niet echt pinda’s in pindasaus zitten of dat John Paul z’n medicijnen bij zich had……
    Spannend……

  3. Liesbeth
    7 feb ’05 at 15:34

    H

  4. Ronnos
    7 feb ’05 at 16:30

    de afloop laat zich raden! Dorieke heeft het artikel niet eens meer af kunnen tikken: blijkbaar had zelf ook last van de heftige allergie…

  5. Fenny
    7 feb ’05 at 22:04

    Voor degene die niet allergisch is,is pindasaus uit holland natuurlijk wel heel erg lekker.
    Ben ook wel benieuwd naar de gevolgen van de allergische reactie.

  6. Esther
    8 feb ’05 at 16:59

    Volgende keer beter toch een frikandel met mayo laten proeven, daar kun je volgens mij niet allergisch voor zijn.Is ook lekkerder…
    He aal, je moet frikandellen meenemen dus!
    (is het nou frikadel of frikandel?)
    Ez

  7. Liesbeth
    8 feb ’05 at 18:13

    Dankzij Els en Fenny, en GJ met zijn pindasaus hebben we gisteren wel een nieuw record pageviews gehaald! Ga zo door!

  8. 8 feb ’05 at 18:17

    Typisch:
    fri

  9. Bert Jan
    8 feb ’05 at 20:30

    Maar leeft die jongen nou nog? Of hij is in de pinda-saus gebleven?

  10. Fenny
    8 feb ’05 at 20:49

    Ja Ester, het was leuk geweest als we toch een heftige discussie hadden kunnen voeren en pas na een reatie of tien heen en weer een toprecord kunnen zetten, maar helaas was het snel voorbij.
    Wie weet kunnen we alsnog een keer de kans grijpen toch top te scoren.
    Toen ging het over prinsen toch?
    Nou, vandaag heb ik met mijn prins een feest gevierd.

  11. Fenny
    8 feb ’05 at 22:21

    Sorry
    Ik bedoel natuurlijk Liesbeth
    Even te snel met typen.

  12. Dorieke
    9 feb ’05 at 15:31

    Oke, iedereen stikt natuurlijk van de spanning (leuke woordspeling…), dus dan volgt nu de afloop van dit verhaal.
    …Moeten we een ambulance bellen?…
    John Paul ziet nog steeds een beetje bleekjes, maar begint al snel terug te krabbelen. “Het valt wel mee, ik ben niet zo heel allergisch” probeert hij. Axel, die inmiddels vanuit de keuken is komen aangesneld, vraagt kordaat: “Wat is het ergste dat kan gebeuren?” Met een klein stemmetje komt het antwoord: “Dat ik misselijk wordt..” We kijken JP vragend aan. Ben je nou allergisch voor pinda’s of niet. “Ja, nou,” begint hij, “ik ben gewoon een keer heel ziek geweest na het eten van rijst.” We blijven hem niet-begrijpend aanstaren. “Rijst die in iets van pinda-water gekookt was!” verduidelijkt hij. Ik haal inmiddels weer rustig adem. Wat mij betreft wordt hij misselijk. Zolang ik geen ambulance hoef te bellen laat ik de pan met saus nog eens lekker rondgaan.

  13. Margreet
    9 feb ’05 at 18:12

    pfffffffffff gelukkig….!!
    haha….

  14. Fenny
    9 feb ’05 at 21:56

    Gelukkig gaat het goed met JP
    Wat een opluchting voor jullie dat hij niet zo heel erg allergisch is

  15. Jenny
    10 feb ’05 at 20:52

    hahhaaahhah zow dat is goed afgelopen… pffff… mannen ook … beetje overdreven van die JP..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.