Biggetjes

Er waren eens zes biggetjes.
Marili had haar ouders al twee jaar niet gezien. Ze wilde deze kerst graag naar Brazilie om de kerstdagen met ze door te brengen. Het was niet makkelijk om het geld voor de reis bij elkaar te brengen, maar met de nodige moeite lukte het. Eind november stapte ze in het vliegtuig met bestemming Brasil. Maar toen ze aankwam, kon ze vanwege een enorme pijn in haar buik meteen door naar het ziekenhuis. Nierstenen.
Toen waren er nog vijf.
Er waren eens vijf biggetjes.
Katie kocht een fles olijfolie van een liter. Ze zette de fles bovenop de stellingkast in keuken. Maar toen ze wat olie wilde gebruiken, begon de hele kast te wankelen en de fles viel naar beneden, kapot, op haar voet. Ze moest meteen naar de eerste hulp. Een gekneusde teen hield ze er aan over, het had erger kunnen zijn, maar ze was wel uit de roulatie.
Toen waren er nog vier.
Er waren eens vier biggetjes.
Axel speelde elke zaterdag voetbal met wat studiegenoten. Maar in het vuur van de strijd kwam hij te vallen, met een enorme schaafwond aan zijn been ten gevolg. En het werd ook niet zomaar beter. Naar de dokter dan maar. Inmiddels is hij al vijf keer terug geweest. Het ziet er wat beter uit en er is geen infectie. (Ik denk dat de doktersassistente verliefd op ‘m is en dat ze ‘m daarom steeds laten terugkomen). Maar toch, arme Ak, kan al weken niet normaal douchen (dus ook arme Door).
Toen waren er nog drie.
Er waren eens drie biggetjes.
Heledd liep op een van de steile weggetjes in Coimbra naar beneden. Opeens kwam er iets klem te zitten in haar rug. De pijn straalde binnen een kwartier uit naar haar schouder en nek. Ze heeft het afgelopen weekend in gekwelde pijn doorgebracht. Op dit moment zit ze waarschijnlijk met Sian en Andy in het ziekenhuis, omdat de pijn in vijf dagen niet minder is geworden.
Toen waren er nog twee.
Er waren eens twee biggetjes.
John liep al weken rond met een nare kiespijn. Hij maakte een afspraak met een bevriende tandarts, maar op de dag van de afspraak werd die afspraak afgezegd. John werd stiller en stiller. Hij is in afwachting van zijn vonnis.
Toen was er nog maar een.
Er was eens een biggetje.
En wat voor een biggetje.
We hebben het hier over D. Hammink.
Zij zal niet geveld worden.
Zij zal niet ten onder gaan.
Zij zal stand houden in donkere dagen.
Er zal er altijd eentje overblijven!
Trouwens, mijn verstandskies doet wel een beetje pijn…

Post navigation

  5 comments for “Biggetjes

  1. Ronnos
    13 dec ’04 at 10:41

    wat een sombere berichten :(
    Maar misschien moeten we nog leren dat het niet van onze kracht afhangt?
    Ondertussen: arme Dorieke H.! Worden je oren al moe van al dat geklaag om je heen?
    Hou vol!!

  2. Els
    13 dec ’04 at 14:11

    Wat een toestand wat een toestand!
    Gelukkig Is D.H. een dappere (doch eenzame) strijder. Zij zal bovendien in haar rol van verpleegster veel van haar liefde kwijt kunnen…. ;)
    Succes!

  3. Lilian
    17 dec ’04 at 15:18

    is het laatste biggetje toch ten onder gegaan??

  4. Alwi
    17 dec ’04 at 19:10

    ak mag heel nie voetballen vanwege zn enkel. Tenminste, dat zij hij altijd tegen ons.
    Grmpf.
    Hoe ging dat gezegde over en ‘straffen’ en ‘direct’ enzo ook al weer?
    Ik heb dus totaal geen medelijden!

  5. fenny
    23 dec ’04 at 23:11

    Mocht het laatste biggetje toch ten val komen dan begint het toch weer van voor af aan en zal de laatste toch ook steeds dezelfde zijn?
    En dan komt toch DH er altijd goed vanaf?
    Ja toch?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.