Lief

Oh ik vind haar zo lief.

Dat ze lacht als ik naar haar kijk en dat ze van die kleine scherpe tandjes heeft. Die plakkerige krulletjes na een uurtje slapen en de brede grijns als ik om het hoekje van haar slaapkamer kijk. Het ‘mamama’ en het ‘dadada’. Kusjes geven, alleen als zij het wil (en anders kun je een duw tegen je neus krijgen). Het kerstmannetjesbaardje van pap, badschuim of koekkruimels.

Oh ik vind haar zo lief.

Dat ze haar armpjes uitsteekt als ik haar op kom pakken en met haar kontje begint te draaien als er muziek opstaat. Die ondeugende blik als ze alle dvd’s uit de kast trekt en de schaterlach als Ak zijn krullen in haar gezichtje duwt. Het obsessief zwaaien als iemand ‘dag’ zegt. Dat ze van ons is en toch helemaal niet van ons: een eigen mensje, een eigen willetje.

En hoe kan het ook anders, dat we ons maar steeds blijven verwonderen, we hebben geen woorden, we zijn zo gelukkig, we zijn zo bezorgd.

  1 comment for “Lief

  1. Liesbeth
    4 aug ’08 at 20:24

    Zo leuk dat jullie weer een weblog hebben, zo mooi geschreven, en deze vind ik tot nu toe het liefste. En tja, ook ik ben verslaafd aan het checken van weblogs, dus heerlijk weer wat leesvoer erbij. liefs

Laat een reactie achter op Liesbeth Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.