Lange reis

En wat neem je dan mee voor onderweg als je tien uur in de auto moet zitten? Bijna zonder er bij na te denken zijn we op Marktplaats op zoek gegaan naar dvd-schermpjes voor achterin. We rijden eerst een stukje ’s nachts en dan slapen ze hopelijk nog. Daarna een stukje ochtendtrance (dat hebben ze normaalgesproken nooit, maar in mijn wensdroom hebben ze dat tijdens onze twee weken vakantie wel en het begint al in de auto). En daarna duwen we er een dvd’tje in en zijn ze weer een paar uur zoet. Tussendoor pitstops op een tankstation, waar we kleffe broodjes en bakken koffie naar binnen werken en waar ze voor de broodnodige beweging even rond kunnen rennen.

Maar van schoonzus N. hoorde ik dat het ook heel anders kan. Je kunt een autorit namelijk ook leuk maken zonder passieve hulpmiddelen als een dvd. Een greep uit de mogelijkheden: teken de route naar je bestemming uit op een versimpelde kaart, markeer de tankstations waar je gaat stoppen en deel daar een cadeautje uit. Iets simpels, waar ze meteen wat mee kunnen, zoals een bellenblaas of een stuiterbal. Of neem een set raamstickers mee waarmee ze dierentuinen kunnen bouwen op het raam. Cd’s met favoriete liedjes of luisterboeken doen het ook goed. En zingen, veel zingen samen.

Nu zit ik dus een beetje in dubio. Ik ben aan de ene kant wel geïnspireerd door deze gezellige autoverhalen. Maar ik zie mezelf nog niet een halve dag aan de eettafel zitten om leuke pakjes in elkaar te knutselen, de kaart uit te tekenen, en ik zie mezelf al helemaal niet precies bij die tankstations stoppen die ik van tevoren heb vastgelegd (niet dat Lauren ook maar enig verschil zou merken trouwens). Het lijkt me leuk om samen de hele weg te zingen, maar ondanks al mijn wensdromen vermoed ik dat wij het zingen al snel beu zijn, helemaal omdat onze kinderen een voorliefde aan de dag leggen voor ‘een potje met vet’. Ik bedoel, je hersencellen moet nog langer mee dan vandaag.

‘En gewoon een boel luisterboeken meenemen dan, in plaats van dvd’tjes?’ stel ik voor.
Ak kijkt me wat onzeker aan. ‘Ja. Maar is dat voor Mathis wel leuk?’
Ik denk even terug aan het moment bij het gemeentehuis, toen we identiteitskaarten aan moesten vragen voor de kinderen. Ik had ze beiden, zoals vereist, bij me, en het was warm, en erg vol, en we hadden al anderhalf uur gewacht. De kinderen hadden hoogrode konen en liepen als maniakken over de gele lijntjes op de vloerbedekking heen en weer. De man aan de balie zei: ‘Haalt u Mathis even, ik wil hem wat vragen’. Ik haalde hem; hij spartelde als een onwillige vis in mijn armen.
‘Hé buddy’ zei de man. ‘Hoe gaat het ermee?’
Mathis deed een greep in de nummertjes van alle wachtende die voor ons waren geweest. Hij richtte een voet op het computerscherm en draaide een scheel oog naar de pen die bungelde aan een touwtje.
De man staarde hem aan en besefte dat hij geen antwoord hoefde verwachten. ‘Nou ja, ik zag al dat hij reageerde toen u hem riep’ zei hij slapjes, en hij noteerde dat hij Mathis aan identificerende vragen had onderworpen.

Goed, ik moet toegeven dat Mathis nog niet helemaal meekrijgt wat er in de wereld om hem heen gebeurt. Luisterboeken, landkaarten, het uitzicht op cadeautjes – het gaat allemaal langs hem heen. Gebiologeerd naar een schermpje staren kan hij wél. Ik vermoed dat de uitslag van ons dilemma toch wel vast staat.

  3 comments for “Lange reis

  1. marlinde
    14 jun ’11 at 3:25

    Bij ons doen de Jip en Janneke luisterdvd’s het errug goed, maar kan me voorstellen dat Mathis daar nog iets te klein voor is. En ja, ik heb ook altijd voor allebei 2 kleine cadeautjes mee en natuurlijk lolly’s!!! Verder kom ik gewoon altijd supergaar uit de auto door het voorlezen, spelletjes doen en liedjes zingen. Alles om maar te voorkomen dat er gebruld wordt want een brullend kind in de auto, zo geen optie!!! veel succes, leuk al die vakantie voorpret!!! K zie nu al uit naar de ongetwijfeld té adorable foto’s van jullie als gezinnetje, totally chill in Frankrijk, wiehoe!!

  2. Els
    14 jun ’11 at 16:16

    Ik zeg; DVD schermpjes én zelf-vermaak dingetjes. Lot is natuurlijk ongeveer even oud als Mathis en die kan je echt geen uren zoet houden met een schermpje maar die vermaakt zich dan vooral met een magic board of met kletsen met mij (steeds dezelfde vragen stellen) of liedjes zingen inderdaad (waarbij haar voorkeur uitgaat naar idioot klap en dansgedrag waardoor ik totaal uitgeput raak ) En snoep. Veel snoep…..

    Succes en goede reis!

  3. Priscilla
    16 jun ’11 at 19:21

    Wij hebben het al een aantal keren zonder DVD-scherm gered naar Oostenrijk… Lievelingsknuffel, cd’tje, lekkere koekjes en wat spelletjes… en vooral: regelmatig stoppen en dan lekker lang laten spelen…. Maar goed… blijft altijd spannend ;-) Succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.