Of all people

We moeten naar een garage om onze kleppen te stellen. Ik heb er eentje gevonden die het voor een zacht prijsje doet, maar daarvoor moet ik wel op maandagochtend naar de Waalhaven rijden, een industriegebied langs de havens. En met de bus weer terug vanuit dat onherbergzame oord, samen met mijn twee bloedjes van kindertjes.

De dag begint bovendien goed met de ontdekking dat er geen brood meer in huis is. Ik haal warme croissantjes en vers brood bij de bakker om de hoek. Ak zit al op zijn werk als wij gelukzalig in de vette broodjes happen. Met z’n drietjes op een rijtje op de bank, kruimelend op de bekleding en de vloer. Who cares. En dat er nog zandvoetjes op de vloer te zien zijn, en nog plakkerige handjes op het raam, daar gaan we ons vanmiddag wel druk om maken.

Het garageavontuur verloopt uitstekend. Ik weet het in een keer te vinden, ze kijken onder de klep en denken dat ze het wel kunnen fiksen, en de bus die we terug moeten nemen naar Zuidplein komt ook binnen een paar minuten langsrijden. De kindertjes zijn adorable met hun blote beentjes en blonde haren. Ze houden krampachtig elkaars hand vast; mijn hand wordt stelselmatig geweigerd. En de bus is zoals altijd ook een feestje, waarbij ze het liefst ieder een eigen stoel in beslag nemen en met hun hoofd over het randje piepen.

Om tien uur sta ik weer op Zuidplein op de volgende bus te wachten die ons naar huis gaat brengen. Mijn telefoon rinkelt. Het is J., iemand van onze homegroup. ‘Heb je mijn voicemail gehoord dat we vandaag om tien uur bij jou voor de deur hebben afgesproken?’ Radertjes in mijn hoofd gaan draaien. Geen voicemail gehoord nee. Maar waar was het ook weer voor. Het zou toch niet… Die ene fotograaf, die nog foto’s kwam maken voor bij dat artikel over onze kerk… Was dat vandaag? En bij ons? ‘Eh… staan jullie daar al?’
‘Yep, we staan hier met zijn zessen. Ben je in de buurt?’
‘Ik ben er over een kwartier’

Onverwacht bezoek op een chaotische maandagochtend is nog tot daar aan toe. En als er een monteur langskomt die zijn ogen uitkijkt vanwege de rommel stap ik daar ook luchtig overheen. Maar dat er op maandagochtend of all people onverwacht een fotograaf op de stoep staat – is er dan geen balsem in Gilead?

  1 comment for “Of all people

  1. Els
    1 jun ’11 at 9:47

    Ik wacht met spanning op de foto’s ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.