Papa is favoriet

Onze kinderen hebben over het algemeen een voorkeur voor Ak. Dat is een beetje zielig voor mij, maar ik trek me er maar niets van aan want anders zou mijn leven wel heel sip worden. Als Ak ’s ochtends de deur achter zich dicht trekt jammert Lauren al: “Ik zal papa zooo missen”. Als Mathis op een willekeurig moment voetstappen hoort in het trappenhuis vliegt hij naar de voordeur en probeert zijn vingertjes ertussen te krijgen om de deur open te wurmen, ondertussen voortdurend roepend “Papa!! Papa!!”. En ’s avonds ook natuurlijk, als die intens gemiste papa weer binnen komt, dan rennen ze erop af en slaan hun armen om zijn twee benen. Nevermind dat mama er met een bezweet hoofd bij zit, net de taak van koken en kinderen bij het vuur vandaan houden achter de rug, de hele dag het vuur uit de sloffen gerend om het de kindjes naar hun zin te maken. Boekjes voorgelezen, fruit gesneden, boterhammetjes gesmeerd, geknutseld, geduwd op de schommel, spelletjes gespeeld. Het valt allemaal in het niet bij een halve glimlach van pap. Aan tafel is al een speciaal plekje voor hem ingeruimd, tussen beide kindjes in. En o wee als ik het in mijn hoofd haal om op papa’s plekje te gaan zitten, dan komt Lauren meteen in opstand. Ze gaat op haar stoel staan en zwaait vervaarlijk met haar bestek: “DIT IS PAPA’S PLEK!!” Owwwkeeey, ik ga al aan de andere kant zitten.

Dus zoals ik al zei, ik trek me er niet al teveel van aan. Ik vind het eigenlijk zelfs wel lief dat ze zo gek zijn op Ak, hij verdient het, hij is de liefste papa van de wereld. Maar vanmiddag krijg ik eens een keertje credits. Mathis wordt wakker uit zijn middagslaapje en roept ‘mama, mama!’. Ak gaat hem halen. Mathis staat rechtop in bed als hij zijn kamertje binnenkomt. Maar zodra hij Ak ziet begint hij wild nee te schudden. ‘Mama!’ zegt hij eigenwijs. En vervolgens gaat hij weer liggen. Echt, hij gaat weer liggen, hij wil dat mama hem uit bed haalt! Zo, zit ik vanaf een afstandje even lekker weg te smelten op de bank. Niet zo erg dat ik zin heb om op te staan en hem alsnog uit bed te halen, maar ik geniet wel van zijn hollende voetjes op de gang, en ik doe mijn armen vast wijd open om hem op te vangen.

“Ik voel me afgewezen” zegt Ak met een treurig gezicht.

En nu staat hij dus manisch de schommel met Mathis erin te duwen in de tuin, zodat hij aan het eind van deze dag weer bovenaan de ranglijst staat. Zoooo oneerlijk.

  1 comment for “Papa is favoriet

  1. Els
    14 mrt ’11 at 11:07

    Zoooooo herkenbaar.
    Vrijdag wilde ik Lotte smiddags uit bed halen. Bij het zien van mijn gezicht begon ze echter al haar hoofdje te schudden en ging resoluut weer liggen. ‘Nee, niet mama! Papa!!’

    Wat doen we verkeerd? :(

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.