gekke vissenziekte

Mathis is geobsedeerd door de vissenkom van Koekie. Niet door het visje zelf hoor, daar kijkt hij niet eens naar.
Het is het water. Dat zo mooi spiegelt en glinstert en beweegt. Er zo aantrekkelijk uitziet, zo verfrissend, zo alsof je er met je hele koppie in zou willen duiken.
En dus neemt hij voorzichtig likjes van het aquariumglas. Hij zet zijn tandjes in de rand. Als ik niet kijkt duwt hij zijn hele hoofd over de rand, en wordt nog net weerhouden door mijn gil.

Het visje verschuilt zich ergens onder de plantjes. Die verblikt of verbloost niet van het ventje.
Steeds als ik me weer omdraai klimt Mathis weer op de stoel bij het raam.
Hij kijkt steels achterom, of ik het niet zie.

Vandaag vindt hij naast de vissenkom een gebruikt theezakje, onzichtbaar voor mij, een verborgen schat voor hem.
Hij tilt hem op aan het touwtje en doopt hem in het water van het aquarium. Dan haalt hij hem omhoog en hangt hem als een haring boven zijn opengesperde mondje.
‘Neeee!!!’ roept Lauren, maar het is al te laat. Gulzig zuigt Mathis aan het zakje. Ik kom aangesprint, ruk hem uit zijn hand, spreek hem streng toe. Een pruillip en een harde brul krijg ik ervoor terug.
De hele dag houd ik Mathis nauwlettend in de gaten. Bij de eerste symptomen van gekke-vissen-ziekte zal ik linea recta koers zetten richting de Eerste Hulp.

Beetje moeilijk te ontdekken alleen, tussen alle symptomen van ondeugende-jongetjes-disease.

  1 comment for “gekke vissenziekte

  1. marlinde
    23 nov ’10 at 19:26

    Wat een boefje!! zo leuk om te lezen …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.