En ze leefden nog lang en gelukkig…

Na een lange dag zitten we met z’n allen in de auto, onderweg naar huis. De kindjes zijn moe, maar slapen nog niet. Mathis wil niets van de pret missen en weigert zijn speentje in zijn mond te steken, bang als hij is voor de betoverende werking ervan die hem meteen in slaap sust. Dat ding heet in het Engels niet voor niets ‘silencer’.
En Lauren wil nog een verhaaltje, een liedje, nog een verhaaltje. ‘Een sprookje mam. Wil je een sprookje vertellen?”
Ik zwicht voor de smekende klank in haar stem. “Welk sprookje moet het zijn?”
“Eh… Hans en Grietje.”
Ze lacht even zenuwachtig en voegt eraan toe:
“Nee, toch maar niet, want daar zit een hele enge heks in en dat doen we nu maar even niet”.
“Welke dan?”
“Eh… Sneeuwwitje. Oh nee, die heeft een boze koning”
“Koningin bedoel je?”
“Ja, koningin”
“Assepoester dan?”
“Ja! Eh, nee toch niet. Die heeft een gemene moeder”
Ak en ik kijken elkaar even vanuit onze ooghoeken aan. Wat een gruwelijkheden in die sprookjes, en toch is ze er verzot op. Maar ’s avonds laat is het blijkbaar toch een beetje te eng.
“Doornroosje dan maar?”
En ja, gelukkig, die kan de horrortest doorstaan.

Als het verhaaltje uit is valt ze in slaap, en ook Mathis draait eindelijk zijn hoofd opzij. Altijd fijn als het even rustig is achterin. Maar ook zielig, omdat we ze na een half uur alweer wakker moeten maken, door de kou naar huis dragen en hun pyjamaatjes over hun slaperige hoofden moeten trekken.
Vandaag heeft Lauren er helemaal geen zin in. Ze wordt al boos als ik haar de auto uit til. Nog bozer als ik haar dwing om nog even naar de wc te gaan. “NEEEE! Ik wil op het potje!!”
Het potje staat er nog, maar we willen het niet meer gebruiken omdat Mathis er steeds watervlug op afkruipt zodra Lauren haar billen heeft gelicht en er stralend met zijn handjes in begint te spetteren. Dus ik blijf ferm. “Nee”.
Ze snikt en ze huilt en ze schopt en ze krijst. En na een tijd zegt ze, met hortende ademhaling en een brekend stemmetje: “Je moet vooruit dan maar zeggen. Mama, je moet ‘vooruit dan maar’ zeggen’.
Ach, ik smelt. Haar grote Puss-in-Boots-ogen staren me aan, dikke tranen rollen over de rand. Ik spreek de magische woorden.
“Vooruit dan maar”.

Maar daarmee is de strijd niet gestreden. Want nu wil de prinses niet meer door mama naar bed worden gebracht. En mama is onverbiddelijk dit keer – geen ‘vooruit dan maar’. Ik heb nu spijt van die eerste ‘vooruit dan maar’, en vraag me af waar ze die eigenlijk vandaan heeft. Het antwoord staat in de kamer naast me de luier van Mathis te verschonen. Hij steekt een keer schuldbewust zijn hoofd om de hoek van de deur en mompelt “Ja, ik weet het, ik moet strenger zijn…”

Eindelijk, eindelijk keert de rust terug. Lauren kruipt nog nahikkend van boosheid en verdriet onder de dekens. “Sorry mam” zegt ze. En dan: “Wil je nog een sprookje vertellen?”
Welja.
We houden het heel veilig met ‘de nieuwe kleren van de keizer’. We moeten wel, want van gemene moeders heeft ze deze avond haar buikje vol.

  3 comments for “En ze leefden nog lang en gelukkig…

  1. Els
    18 okt ’10 at 14:37

    Van de term ‘silencer’ heb ik nog nooit gehoord maar ik weet wel dat spenen ook ‘pacifiers’ worden genoemd in het Engels.

    En dat vind ik ook zo’n prettig woord; alsof de vrede dan een beetje weerkeert in je huis/auto…..

  2. Dorieke
    18 okt ’10 at 19:56

    Als je zoekt op ‘silencer’ krijg je allemaal afbeeldingen van enorme guns. Hm. Volgens mij betekent het iets als ‘demper’ en kun je het gebruiken voor dingen waarmee je een ander het zwijgen oplegt :-).

  3. Els
    19 okt ’10 at 10:33

    Haha…je bedoelt dat je het zelf verzonnen hebt? =)
    Best leuk bedacht toch….

    Over slapende kinderen in auto’s gesproken; wij hadden zaterdagavond 21:00 een lekke band op de snelweg. En jawel; Lotte sliep dus die moest uit de auto gevist en warm aangekleed worden. Was ook een enorm feest! =)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.