Een pyramide van het een of ander

Het was dinsdag, de tweede dag dat we op ons eigen houtje mochten zeilen. De eerste twee dagen hadden we een instructeur ingehuurd, want we wisten bij voorbaat al dat zeilen je niet zomaar komt aanwaaien. En dus namen we twee en een halve dag les, en vanaf maandag konden we er zelf met ons eigen bootje op uit.

Maandag kwamen ook A. en E. om een dagje mee te varen. De zon stond hoog aan de strakblauwe hemel en er was nauwelijks een zuchtje wind. En wij, zeilbikkels, waren teleurgesteld, want wij wilden nu toch eindelijk eens in de praktijk brengen wat we hadden geleerd. We kabbelden zachtjes naar een eilandje in het midden van het meer, waar we genoten van de zon op onze hoofden en het verse stokbrood in onze knuisten.

Er lagen veel boten aangemeerd in de baai van het eiland. De mensen naast ons sprongen vanaf hun dek zo het frisse water in, en riepen ons toe hoe heerlijk het was. Later zou de man van wie wij onze boot hadden gehuurd vertellen dat als je daar zwom, je onder elke boot een pyramide zag drijven van drollen en wc-papier. Achteraf dus een prima keuze dat we onze buren niet achterna sprongen het heldere water in. Na een poosje kabbelden we weer terug. Iemand riep ons na ‘Weet je zeker dat je geen rifje hoeft te zetten?’ en toen voelde ik me er helemaal bij horen, want door onze zeillessen begrepen we dit grapje, en we lachten er hartelijker om dan het waard was.

Dinsdag was de tweede dag dat we het alleen mochten proberen. A. en E, waren overgehaald om een nachtje op de boot te blijven slapen. Op het weerbericht werd een windkracht aangekondigd van 4 tot 5, en in de loop van de middag zou het zelfs aanwakkeren tot windkracht 6. We besloten om alleen ’s ochtends te gaan varen, want windkracht 6 durfden we nog niet aan. Al vroeg klommen we uit onze dampende bedden – denk je even in, vier niet al te kleine mensen in een ruimte van 4 bij 2; waarschijnlijk hing er boven onze kajuit een pyramide van groene rook.

De wind woei krachtig over het meer. We hesen de zeilen en gingen van start.

Wordt vervolgd…

  3 comments for “Een pyramide van het een of ander

  1. Linda
    14 aug ’10 at 0:14

    ja… uh… ik je log bekijken omdat ik nu wel het verhaal wil lezen… moet ik nog wachten….vertel vertel…

  2. Rianne
    17 aug ’10 at 14:52

    Wat is nu ‘een rifje zetten’? Wiki kon het me niet vertellen en het duurt nog een hele dag tot ik het aan mijn zeilbroertje kan vragen.

  3. Dorieke
    17 aug ’10 at 19:43

    Haha, dat is dat je het zeil een beetje korter maakt door er een soort plooi in te leggen aan de onderkant. Als het hard waait is dat handig, want hoe groter het zeil, hoe meer wind je vangt en andersom dus ook. Zo’n rif zet je vast met knittels. Dat zijn gewoon touwtjes, maar volgens Ak is het Brabants voor ‘tarrels’ en wat dat dan betekent, daar weid ik maar niet over uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.