Pittoresk met peuken

Je hoeft vanaf ons huis niet ver te fietsen voor je omgeven bent door groen. Het Zuiderpark is om de hoek, met strak aangelegde fietspaden, omzoomd door decennia oude bomen. Langs de rand van Rotterdam liggen dijkjes, met prachtige oude huisjes, waar schapen grazen op de flauwe hellingen. Op een zomerse dag is heerlijk uitwaaien op de fiets. En vandaag neemt vriendin M. mij op sleeptouw. Zij weet hoe we via een schilderachtige route neer kunnen strijken aan een meertje in het groen. De weg voert ons langs plekjes die ik nooit eerder heb gezien. Soms moeten we even afstappen om bij wegafzettingen door de modder te klunen, maar dat kan de pret niet drukken. En als we aankomen bij het meertje, dat ligt te glinsteren tussen het riet, is het plaatje compleet. Een jong stel speelt met een hond in het water. Er staat een cirkel van schommels en er komt net een bankje vrij om ons op neer te vlijen.

Terwijl vriendin M. haar dochtertje op de schommel zet, laat ik me zakken op het bankje. Mathis en Lauren zet ik naast me. In de verte hoor ik luid geraas. De snelweg? De snelweg, bevestigt M. later. Onder het bankje liggen witte schelpjes. En sigarettenpeukjes. Nogal wat sigarettenpeukjes. Er steekt een glimmend wit vierkant folietje tussen de peuken. Een condoom? Nee, een zakje uit een instant noodlepakket.
‘Moet je die peuken zien’ zeg ik tegen M. als ze klaar is met schommel-duwen. ‘En ik dacht net ook al dat ik een condoom zag’
‘Ik zie daar wel een stuk verpakking van Durex liggen’ constateert M. ‘Wat is dit voor een plek?’
De kinderen verorberen een eierkoek. Lauren zit met het blote voetjes tussen de schelpen. Ze gooit ze genietend over haar benen heen.
‘Straks loopt ze hier nog een SOA op’ zeg ik.
M. slaat intussen wild op een stuk eierkoek dat in het schelpen-peukenbad gevallen is. Haar zoon schreeuwt er huilend om en propt de andere helft van de met as bedekte koek naar binnen.

Donkere wolken pakken zich samen boven ons hoofd. De meegebrachte pakjes appelsap moeten haastig worden leegeslobberd, de kinderen in hun zitjes worden vastgegespt. Ik werp nog even een blik achterom als we het terrein verlaten. Het beeld herstelt zich langzaam weer tot het pittoreske plaatje van zojuist.

  1 comment for “Pittoresk met peuken

  1. carin
    13 jul ’10 at 10:10

    Jammer van de mooie plekken….
    Zo waren wij afgelopen zaterdag op een hondenstrand beland.
    Hondjes over je handdoek, plassende honden, hondenpoep, wij waren ook heel snel weg en de handdoeken daarna in de kookwas.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.