Matchende trainingspakken

(c) Jackie KeverDe mondhygiëniste was heel streng tegen Ak geweest. ‘Jij moet over vijf weken terugkomen’ had ze gezegd. Ak was verontwaardigd. ’s Ochtends hadden we nog samen onze tanden staan poetsen voor de spiegel. Ik rossend, hij zorgvuldig poetsend. Maar ik hoefde niet na vijf weken al terug te komen. Ík mocht gewoon een half jaar wachten.
‘Jij poetst veel slechter dan ik’ zei hij boos toen hij thuis kwam. Tegen háár had hij niet durven protesteren, maar tegen mij schoot hij meteen uit zijn slof. Ik begreep zijn frustratie wel. Hij poetst ook veel beter dan ik. Ik zag maar één uitweg uit uit onze spontaan ontstane huwelijkscrisis: elektrische tandenborstels.

Zo kwamen we op een zaterdagochtend in de Saturn terecht, voor het schap met elektrische tandenborstels. Ik keek mijn ogen uit. Ze waren er in alle soorten en maten, met ronde koppen, dubbele koppen, langwerpige koppen. Gekleurde en grijze handvaten. Speciale kinder-elektrische tandenborstels. Er waren duo-versies en enkele verpakkingen. (Dat is net zoiets als eenpersoons- en tweepersoonsbedden: zodra je getrouwd bent neem je een tweepersoons en dat is vanaf dan ook een morele verplichting. Een duoset voor je tandenborstel, het is de voorloper van de trainingspak-match en dezelfde set fietsen. We willen het niet geloven, maar op een dag vallen we er allemaal voor.)

We wisten niet wat we moesten kiezen. Een Oral-B, Sonicare of een Philips? En kies je voor Oral B, moet je dan de Vitality hebben of de Advance Power? En kies je voor Vitality, moet je dan gaan voor de Professional Care of de Sensitive of de Dual Care?
Het duurde niet lang of wij leden onder elektrische-tandenborstel-verdwazing.
Een Saturn-meisje kwam to the rescue. Zij legde uit dat de goedkope borstels de minste toeren maken, dat je op de onderstukken van de Oral B’s altijd alle bovenstukken kunt zetten en dat de Advance Power een ouder model was en de Vitality een nieuwer.

Maar toen we de stukken probeerden te matchen bleken er geen complete combinaties in de winkel te liggen. Voor de Oral B Vitality waren geen houders, voor de Philips geen borstels.
Op dat moment nam ik in gedachten afscheid van de elektrische tandenborstel. Ik was ook nog best gehecht aan mijn gewone, en had bovendien net een nieuwe gekregen van de mondhygiëniste die nog zó vers was dat de sporen van de roze eiwittentest nog niet verdwenen waren. Dat wilde ik toch op zijn minst afwachten.
Ik zag Ak nog aarzelen.
‘Jij hoeft niet over vijf weken terug’ zei hij. En: ‘Straks zegt ze weer dat ik niet goed gepoetst heb’. Een gepijnigde blik verscheen in zijn ogen. Het was duidelijk dat er iets geknapt was toen ze zo tegen hem was uitgevaren.

We slenterden langzaam naar de kassa. Zonder nieuwe tandenborstels.
Ak dacht aan zijn afspraak over vijf weken.
Ik dacht aan matchende trainingspakken.
Met diepe fronsen en neerhangende mondhoeken liepen wij de winkel uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.