Een kleintje in een groot bed

Vandaag ruimden we het wiegje van Mathis op. Het ledikantje kwam ervoor in de plaats. Die visten we onder het stof vandaan uit de kelder.
‘Is dit een emotioneel moment?’ vroeg ik aan Ak, terwijl we gezamenlijk de wieg uit elkaar monteerden.
‘Een emotioneel moment? Hoezo dat nou weer?’. Met een extra ruk aan de schroevendraaier kwam het hoofdeinde los van het middenstuk.
‘Omdat we nu een fase afsluiten. Dat Mathis alweer zo groot is. En dat we niet weten of er ooit nog een baby’tje in de wieg zal liggen.’
Ak haalde zijn schouders op. ‘Dat vind ik altijd zo’n onzin. Waarom zou je sentimenteel gaan terugkijken als het goed is zoals het nu is?’

Zo is het ook. Maar toch vouwde ik met zorg het hemeltje op. Ik haalde een doekje over het houten frame. Ik liet mijn hand even gaan over het matrasje en rook aan de lakentjes voor ik ze in de wasmand liet vallen.

Mathisje. Ook in je grote bed mag je best nog even klein blijven.

  2 comments for “Een kleintje in een groot bed

  1. Anneloes
    12 apr ’10 at 16:42

    Wat vliegt de tijd voorbij he?! Maar elke levensfase heeft haar leuke momenten!

  2. Jos
    13 apr ’10 at 11:26

    Hey zus, is het uit elkaar monteren of demonteren? Je hebt nu een kans om iets wat er al dertig jaar inzit bij me te corrigeren als neerlandica;P

Laat een reactie achter op Jos Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.